Kiki & ik / Leo Timmers

Betoverd door de schoonheid van Kiki & ik, was ik begonnen met onoplettend lezen en bleek ik mooi op het verkeerde been te zijn gezet: paarden hebben ook benen, en paarden kunnen ons ook een verhaal vertellen. Dit is het verhaal van het paard, en haar liefde voor het meisje Kiki. Niet andersom.

De vader van een nog hele jonge Kiki heeft een paard voor haar gekocht. Het meisje is intens gelukkig, maar moet nog wel wennen. Het paard (op een dag timmert de vader een bordje met de naam Polly op de stal) vertelt ons over de groeiende liefde tussen de twee, de fantasiespelletjes die ze spelen, de prachtige tochten die ze maken naar de meest fantastisch mooie plekken, de avonturen die ze beleven en de geheimen die Kiki aan Polly’s luisterend oor vertelt.

Seizoenen wisselden. Jaren vlogen voorbij. Ik dacht dat het altijd zou blijven duren. Maar dan komt er concurrentie in de vorm van een vriendje. Een onhandig, bangig voor paarden-vriendje. Polly ziet Kiki zelden nog en staat ernstig te vereenzamen. Tot Kiki’s vader ingrijpt en Polly naar een ander paard brengt, en die twee paarden heel blij zijn met elkaar. Eind goed, al goed? Nee, het is nog niet klaar en het komt nog veel beter!

Het boek is vrij groot en (bijna) vierkant. Wanneer Polly aan het woord is zijn de illustraties zwart/wit en alleen Polly en Kiki zijn in beeld. Maar voor ongeveer de helft bestaat het boek uit dubbelpaginavullende illustraties van de landschappen waar Polly en Kiki doorheen en naartoe gaan. En ze zijn werkelijk wonderschoon. Allemaal met hun eigen achtergrondkleur: lichtblauw in de opgaande zon, groen door de naaldbomen nabij het huisje van Kiki, donkerroze door de ondergaande zon, grasgroen, blauw van de zee, geel …. En zo mooi! Ik zou naar al die plekken toe willen. Het versterkt het gevoel van de enorm fijne tijd die de twee hebben.

Leo Timmers lijkt een behoorlijk andere stijl te hebben gekozen dan we van hem gewend zijn: minder geestig en koddig, meer realistisch en met heel veel aandacht voor de omgeving, het landschap. Het paard, de mensen en de jeep met paardentrailer zijn wel duidelijk nog herkenbaar als Leo Timmers. Heel lief detail vind ik dat de vader nooit echt lacht, behalve wanneer hij Kiki haar paard geeft en Kiki intens gelukkig op haar paard gaat liggen, en wanneer hij de eenzame Polly meeneemt naar paard Bruno en Polly heel verrast en blij kijkt. De vader is een man die gelukkig wordt van gelukkig maken.

Ik heb van alle boeken van Leo Timmers genoten: vol humor en geweldig geestige illustraties. Dit is een ander kaliber: wat een ontzettend ontroerend lief verhaal, en wat een wonderschone illustraties. Terwijl ik dit blog in de trein zat te tikken, kwam de conducteur mijn kaartje controleren en viel haar oog op Kiki & ik. Dat liep uit op een korte boekpresentatie, waarna de conducteur een foto maakte van het boek om het later te gaan bestellen voor haar kleindochter Kiki.

Kiki & ik is bekroond met een Zilveren Penseel 2026 voor de prachtige illustraties, en is een van de titels uit de Prentenboek Top Tien 2027. Om voor te lezen en cadeau te geven aan Kiki’s, en andere kinderen vanaf ca. 4 jaar.