Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Auteur: Boekmama (page 1 of 45)

Prinses Kevin

Prinses Kevin / tekst Michaël Escoffier ; illustraties Roland Garrigue ; vertaling [uit het Frans] Tosca Menten

Kevin is een prinses. Daar kan iedereen nu wel om lachen, maar dat kan Kevin niks schelen. Kevin is een prinses, punt uit. Zo, de toon is meteen gezet: met Kevin valt niet te spotten, hij doet lekker wat hij zelf wil. Het is feest op school en iedereen mag verkleed komen en Kevin gaat als prinses: met lange roze prinsessenjurk, hoge hakken, sieraden en make-up.

Lees verder

Ik ben ik en jij bent jij

Ik ben ik en jij bent jij / Karl Newson & Kate Hindley ; vertaling [uit het Engels]: Bette Westera

In dit vrolijke en drukke boek vol kinderen en vooral menselijke dieren draait het om hoe verschillend iedereen is en toch gelijk. De tekst is kort, leuk en op rijm en loopt zo goed dat ik tijdens het lezen even moest spieken of het soms vertaald is door Bette Westera. En inderdaad: Bette Westera (één van onze geweldigste jeugddichters) vertaalt veel prentenboeken, meestal (of misschien wel altijd) op rijm, en dat leest heel prettig voor.

Lees verder

Bizar

Bizar / Sjoerd Kuyper

Bizar las ik van de zomer al. Ik twijfelde of ik het aan mijn 12-jarige dochter zou geven. Zou ze het leuk vinden? Zou het wat voor haar zijn? Of zou ze het een beetje raar en/of onbegrijpelijk vinden en er in vastlopen? Omdat ik een beetje bang was voor het laatste (normaal helemaal niet erg: gewoon stoppen en lekker een ander boek gaan lezen, maar bij deze zou ik het toch een beetje jammer vinden) en omdat ik dacht dat het wel zou aanspreken als ik het zou voorlezen en omdat ik het bij dit boek ook helemaal geen straf vond om het nog een keer te lezen, heb ik het dus ook nog voorgelezen.

Lees verder

Liefde is niet voor lafaards

Liefde is niet voor lafaards / Ulf Stark & Ida Björs ; vertaald [uit het Zweeds] door Edward van de Vendel

Het is een bijzonder koude winter en Freds vader is opgeroepen voor het leger. Het is oorlog en Fred is nu alleen met zijn moeder. Fred mist zijn vader erg en praat daarom tegen zijn vaders portret boven de kachel, die Fred daar zelf neergezet heeft ‘zodat hij het een beetje warm had’, maar het liefst praat hij tegen ‘de kier’: als hij de deur van de diepe kast met kleren van papa erin open zet, kan hij zich inbeelden dat hij met papa praat. Zo wil Fred bijvoorbeeld graag met papa praten over Elsa, een stoer meisje met gespierde armen en woeste krullen, waar hij verliefd op is.

Hoewel het oorlog is, spelen er geen gruwelijkheden in dit boek. Vader is natuurlijk wel weg, het eten is op rantsoen en Fred en zijn beste vriend Oskar maken de schooldirecteur woedend door een Hitlersnorretje op het schoolskelet te pakken. Het gaat er in dit boek vooral over hoe Fred en zijn moeder het samen zien te redden, zonder papa en met weinig eten en weinig geld. En natuurlijk over Fred’s eerste verliefdheid.

Het verhaal speelt zich af in de dagen voor kerst, al is het boek eigenlijk het hele jaar mooi. Ondanks de oorlog zit er zoveel liefde, warmte en vriendelijkheid in dit boek. De illustraties (met pen en verf) passen mooi bij het tijdsbeeld. Al met een heel lief en ontroerend verhaal. Voor kinderen vanaf ca. 8 jaar, om zelf te lezen of om voor te lezen.

Kreeg een Vlag en Wimpel van de Griffeljury 2019

Oef

Oef : wat een geluk! / [tekst] Ghislaine Roman & [illustraties] Tom Schamp ; Nederlandse vertaling [uit het Frans]: Sylvia Vanden Heede

Een eikeltje dat van de boom valt, ontkiemt en groeit uit tot een enorme eik. Maar niet zonder gevaar! Op bijna iedere pagina ontsnapt het eikeltje/boompje/boom ternauwernood aan een gevaarlijke situatie: dat levert op iedere pagina een opgelucht ‘oef’ op.

Van een eekhoorn die het nootje pakt, maar gelukkig weer vergeet tot een slak die ongemerkt voorbij glijdt en een hert dat gelukkig maar één blaadje opeet. Stormen en bosbranden, houthakkers en bouwvakkers: de eik wordt steeds gelukkig net gespaard. Uiteindelijk is er een huis bij de eik gebouwd en staat de eik in de bijbehorende tuin. De bewoners hebben een boomhut gebouwd in de eik en er lampions ingehangen. De eik is groot en sterk, de bewoners houden van de eik en de eik is nog nooit zo gelukkig geweest.

De tekst van dit prentenboek is gering en repeterend: het gevaar in één zin, de oef, en hoe de eik nog net aan het gevaar wist te ontsnappen. De illustraties van Tom Schamp, bekend en geliefd van zijn veelal hele drukke, volle illustraties (vaak steden) waarop heel veel te zien en te benoemen is, heeft het hier voor zijn doen wat rustiger gehouden. Toch is er nog steeds veel te bekijken en zitten er ook veel grapjes in de illustraties verwerkt. De illustraties zijn echt prachtig, met hele warme kleuren die per jaargetijde verschillen. Ik zou ze graag nog eens rustig bekijken, waar het niet dat ik de prentenboeken die ik voorlees in de bibliotheek daarna altijd direct inlever en terug zet bij de nieuwe boeken, zodat ze gauw geleend kunnen worden.

« Oudere berichten

© 2020 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑