Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Maand: april 2018 (page 1 of 2)

De zweetvoetenman : over rechtszaken & regels (en een hoop gedoe)

De zweetvoetenman : over rechtszaken & regels (en een hoop gedoe) / Annet Huizing ; met illustraties van Margot Westermann

Als iemand mij ooit zou hebben gezegd dat ik op een dag een heel dik zwaar boek over het Nederlandse rechtssysteem zou lezen en daar heel veel veel plezier in zou hebben, zou ik dat vrij ongeloofwaardig hebben gevonden. Maar het is gewoon waar! Annet Huizing heeft een jeugdboek over rechtszaken en regels in Nederland geschreven waarbij alles ontzettend duidelijk wordt uitgelegd aan de hand van praktijkvoorbeelden. Dat klinkt nog steeds saai, maar de voorbeelden zijn buitengewoon interessant en heerlijk om te lezen. Een heleboel bekende zaken komen voorbij, maar ook zaken van veel langer geleden. Zaken die nu nog steeds van belang zijn, zoals die van het paard dat illegaal verkocht werd ten tijde van de Eerste Wereldoorlog en wat die zaak nu voor invloed heeft op de rechtspraak betreffende cybercrime. Lees verder

Prentenboek van het jaar en Prentenboek top tien 2019

Woensdag 23 januari starten De Nationale Voorleesdagen 2019 en deze week zijn het Prentenboek van het jaar en Prentenboek top tien 2019 bekend gemaakt:

  • Als ik een dinosaurus had van Alex Barrow en Gabby Dawnay (Querido)
  • De kale boom van Tamara Bos en Barbara de Wolf  (De Vier Windstreken)
  • Dino’s bestaan niet van Mark Janssen  (Lemniscaat)
  • Een huis voor Harry van Leo Timmers (Querido Kinderboeken)
  • Gulzige geit van Petr Horácek (Lemniscaat)
  • Heb jij misschien Olifant gezien? van David Barrow (Gottmer)
  • Ossip en de onverwachte reis van Annemarie van Haeringen (Leopold)
  • Panda wil een vriendje van Jonny Lambert (Veltman)
  • Plasman van Jaap Robben en Benjamin Leroy (Gottmer)
  • Waar is Beer? van Emily Gravett (Gottmer)

Vijf hiervan heb ik een tijd geleden voorgelezen in de bibliotheek en daarna wat over geschreven in de boeken app-groep waar ik stukjes voor schreef. Ik heb flink flink gescrold en ze terug gevonden:

Een huis voor Harry / Leo Timmers : Prentenboek van het jaar 2019

Harry de kat, die nooit het huis uit is geweest, gaat een vlindertje achterna en verdwaald. Hij zoekt een nieuw huis, maar vindt er geen een geschikt. Nieuwe vrienden vindt hij wel, en die helpen hem terug naar huis. Typisch Leo Timmers stijl, maar voor het eerste zonder uitbundige kleuren. Mooi prentenboek.

Heb jij misschien Olifant gezien? / David Barrow ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Prentenboektopper! Verstoppertje met een olifant, die DENKT dat hij zich heel goed kan verstoppen. Net zoals peutertjes vaak 😂 Daarom herkenbaar voor ouders en erg grappig voor ouders en kinderen. Was zeer leuk om voor te lezen woensdag. Geweldige illustraties. Op de schutbladen familieportretten waaruit je kan opmaken dat het jongetje uit een gezin van blank en donker komt. Extra punt voor diversiteit en subtiliteit.
Aanvulling: Zilveren Penseel 2018
*Tag: Diversiteit

Als ik een dinosaurus had / Gabby Dawnay, Alex Barrow ; vertaald [uit het Engels] door Bette Westera

Dit is zo’n prentenboek waar ik lezend op kantoor al om moet gniffelen. Op rijm, vertaald door Bette Westera: dus dat zit wel snor.

* ik vrees dat ik bij het scrollen een stukje tekst ben vergeten, maar er kwam hierna nog iets over de diversiteit in het boek: zonder vermelding verder zie je kinderen op de prenten met allemaal verschillende huids- en haarkleuren: Tag: Diversiteit

Dino’s bestaan niet / Mark Janssen

Grote formaat prentenboek met grote uitklapprenten, prachtig geïllustreerd: twee jongetjes gaan op dinojacht, maar die bestaan natuurlijk helemaal niet. De kinderen zien echter dat de onwetende jongetjes bovenop dino’s lopen, wat een ‘Jan Klaasen, pas op achter je!’-effect geeft.
Aanvulling: Vlag en Wimpel 2018 Penseeljury

Plasman / Benjamin Leroy & Jaap Robben

Briljant grappig prentenboek op rijm over superheld Plasman (superkracht: extreem kunnen plassen) die moet ingrijpen omdat de andere superhelden om vrij kinderachtige redenen verhinderd zijn. Waarbij ik kinderachtig in dit geval positief bedoel (bijvoorbeeld Batmans outfit is kapot, dus mama moet het nog even repareren met de naaimachine).

De Grotteling

De Grotteling / Benji Davies ; vertaald [uit het Engels] door Edward van de Vendel

Wat een schitterende illustraties maakt Benji Davies toch! In Nederland is hij vooral bekend door De kleine walvis: Prentenboek van het jaar 2017.

De Grotteling speelt in Engeland, maar dan een jaar of 100 geleden. Enige uitleg aan de kinderen die je voorleest is daarbij wel handig. Vooral aan te raden is de eerste prent goed bekijken: de prent van voor het verhaal begint. Aangezien het verhaal draait om alles en iedereen die je op die prent ziet: een chagrijnige orgelman met een vastgebonden aapje, een jongen op het dak, een meisje voor het raam en een typisch Engelse politieagent die door mijn voorleespubliek niet als politieagent herkent werd.

Het wijsje dat de orgelman draait is een liedje over de enge Grotteling. Het meisje voor het raam krijgt vervolgens het liedje niet uit haar hoofd en gaat angstig in bed liggen, want wellicht komt de Grotteling. En ja, hij komt inderdaad. Iedereen ziet hem, of eigenlijk net niet. Overal jat hij wat weg en laat mensen geschrokken achter. De kinderen die goed naar de prenten kijken zien wie de Grotteling daadwerkelijk is. En jat hij alles wat los en vast zit, of heeft hij een plan? Uiteindelijk wordt het allemaal duidelijk en heeft alles te maken met die eerste prent.

Wat een leuk boek om te bekijken en voor te lezen. En met enige hulp en uitleg aan de kinderen zien ze meer en doen ze lekker enthousiast mee.

De vos en de ster

De vos en de ster / Coralie Bickford-Smith ; vertaling [uit het Engels]: Jan Rot

Wat een juweeltje om te zien, en om te lezen! Wel een droevig verhaal: over een eenzame vos, die het maar moeilijk heeft in het donkere, ondoordringbare woud. Zijn enige vriend is een stralende ster die ‘s nachts aan de hemel verschijnt: zijn licht in de duisternis. Tot de ster op een dag weg blijft…
Als de vos het na een tijd wachten en zoeken opgeeft, zakt hij weg in een depressie (al wordt dat niet genoemd) en komt zijn hol niet meer uit. Gelukkig weet hij zichzelf op een gegeven moment genoeg op te peppen om er uit te komen en kijkt hij ‘voorbij zijn oren’ en ontdekt hij dat er veel meer sterren aan de hemel zijn.

De prenten doen denken aan middeleeuwse miniaturen en zijn heel mooi met de tekst verweven. Soms zitten de woorden zelfs verstrikt in doornstruiken.

Een prachtig prentenboek voor kinderen vanaf een jaar of  zes over liefde, verlies, eenzaamheid en opkrabbelen en met prenten die wellicht volwassenen meer zullen aanspreken. Bij wijze van experiment heb ik het in mijn voorleesmand gestopt en meegenomen voor mijn voorleespubliekje in de bibliotheek (dat vooral uit kleuters bestaat). En wat verrassend en leuk: ze vonden het een heel mooi boek! Ze leefden mee met de vos, bewonderden de mooie prenten en dachten uiteindelijk dat vos zijn ster had teruggevonden tussen al die andere sterren.

Middag van het Kinderboek 2018

Gisteren was ik naar de tiende Middag van het Kinderboek in de OBA. Het was voor mij de vierde keer dat ik ging. Ik was er de eerste keer bij, maar had toen niet heel erg het gevoel dat het voor bibliothecarissen bedoeld was. Daarna ben ik wat jaren niet geweest. Twee jaar geleden ging ik weer en ben sindsdien van plan ieder jaar te gaan. Het is wèl voor bibliothecarissen. Het is voor iedereen die met kinderboeken werkt, op wat voor manier dan ook. Organisator Aby Hartog (samen met Marco Kunst) liet gisteren het publiek de handen opsteken om te kijken welke beroepsgroepen er aanwezig waren. Hier komt het: schrijvers (halve zaal), illustratoren (halve zaal), en vervolgens van de rest beetjes: bibliotheekmedewerkers, bloggers/vloggers, theatermakers, juffen, boekverkopers, uitgevers, vertalers. En uiteraard veel mensen die meer dan 1 keer de hand opstaken.

Ik ga hier geen verslag van schrijven: in de komende dagen zullen er veel betere verschijnen. Ik heb er geen tijd en geen geduld voor en lig al weer meerdere boeken achter waar ik wat over wil schrijven. Wat ik wel wil zeggen: werk je met kinderboeken en twijfel je of je zult gaan? Ga gewoon volgend jaar. Ik vind het altijd een buitengewoon inspirerende dag: ik leer altijd wat, word nog enthousiaster over kinderboeken en mijn werk en heb altijd heel veel lol. Deze dag gaat nooit over geld, targets, regels, je netjes en professioneel gedragen, maar over heel veel liefde en passie voor kinderboeken. En heel veel plezier hebben in wat je doet.

De OBA zelf bestaat ook tien jaar en is na deze korte tijd al aan het verbouwen om de bibliotheek zo goed mogelijk aan te passen aan de eisen van deze tijd. Wat is het toch bijzonder om steeds weer te merken hoe groot de verschillen tussen bibliotheken in Nederland zijn. Tien jaar. Bij sommige bibliotheken hangt al jaren een kapotte zeepautomaat op de toiletten die maar niet vervangen kan worden. In ieder geval: bij het spieken op de jeugdafdeling liep ik een leuke collega-bibliothecaris tegen het lijf, die mij spontaan een rondleiding aanbood en mij ook liet spieken achter de verbouwingsschermen.

Kortom: ik vond het een hele geslaagde dag. Met als persoonlijk hoogtepunt voor mij mijn ontmoeting met Floor Rieder die ik mijn ‘Alice in Wonderland’-bomensleutel-tattoo liet zien (uit de door haar geïllustreerde versie dus) en spontaan een voor mijn persoonlijk gesigneerd exemplaar kreeg. Mocht je in de komende dagen een foto van haar met een rare fan zien opduiken….

 

 

« Oudere berichten

© 2020 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑