Boekmama.nl

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Prentenboek top tien (page 1 of 2)

Hey baby, kijk!

Hey baby, kijk! : een knuffelboek : ook fijn met grote broer of zus! / Laura Van Bouchout, Eva Mouton

In dit hardkartonnen babyboekje knuffelen negen verschillende soorten dieren op negen verschillende manieren. Allemaal knuffelen ze hun kleintje, om te troosten, om tot rust te brengen, om te spelen, voor de gezelligheid, om in slaap te vallen of gewoon omdat het kan.

Lees verder

Prentenboek Top 10 2022

Afgelopen week is de Prentenboek Top 10 voor komend jaar bekend gemaakt. Gedurende de Nationale Voorleesdagen (26 januari t/m 5 februari 2022) zal alles om deze tien boeken draaien en in het bijzonder om het Prentenboek van het jaar: Maar eerst ving ik een monster. Hopelijk kunnen we tegen die tijd weer gezellig hordes kindjes en (groot)ouders ontvangen in de bibliotheken en hoeft het niet weer een online feestje te worden.

Lees verder

Coco kan het!

Coco kan het! / Loes Riphagen

De dag is aangebroken dat klein vogeltje Coco voor het eerst mag gaan vliegen. Maar Coco durft niet. Ze weegt de voor- en nadelen tegen elkaar af: samen met vriendjes mooie vormen vliegen tegen heel hard op de grond kunnen vallen, eten wat ze zelf wil tegen de gevaren daar beneden.

Lees verder

Prentenboek Top 10 2021

Zojuist is het Prentenboek van het jaar bekend gemaakt: Coco kan het! van Loes Riphagen. In 2008 had ik mijn hart al verloren aan Loes Riphagen door haar hilarische Slaapkamernachtdieren: een prentenboek over allemaal onbekende vreemdsoortige wezens die in je slaapkamer leven, zoals de Hastalapoepsa (als ik me de naam goed herinner) die de hele tijd vieze windjes laat, waardoor het ‘s nacht wat viezig kan gaan ruiken in je slaapkamer. Zoveel lol met mijn kinderen om gehad. Een meisje vroeg me er ooit naar in de bibliotheek. Ze wist alleen titel en schrijver niet. Maar gelukkig kende ik het boek en gaf het aan haar. Het meisje rukte het uit mijn handen en rende er gillend mee door de bibliotheek: ‘Ik heb het! Ik heb het!’. Graag herdruk.

Lees verder

Prentenboek Top 10 2020

De Prentenboek top tien 2020 is bekend! Dit zijn de boeken waar het tijdens de Nationale Voorleesdagen begin volgend jaar allemaal om zal draaien, en natuurlijk het meest om het Prentenboek van het jaar: Moppereend. Sommige heb ik gelezen, en sommige daarvan heb ik eerder op mijn blog besproken. Ik zet ze op een rijtje:

Moppereend / Joyce Dunbar, Petr Horáček ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens

Moppereend gaat gedurende dit prentenboek van mopperig naar extreem chagrijnig. De andere dieren, die haar juist proberen op te vrolijken door te vragen of ze met hen wil meedoen, worden uiteindelijk allemaal aangestoken door het gechagrijn van eend. Ondertussen wordt het donderwolkje boven moppereend groter en groter tot het een ‘megantische’ zwarte wolk is geworden. En wat krijg je dan? De boel barst los: regen, dansende dieren in de plassen en een regenboog. Weer zo’n mooie conclusie: hoe donker de wolken ook worden, ooit komt er een einde aan.

De boer en de dierenarts / Pim Lammers & Milja Praagman

Wel (voor)gelezen, niet beschreven, daarom bij deze: de boer raakt een beetje in de war van de dierenarts. De dieren snappen waarom en helpen de boer die zelf te verlegen is een handje: de boer is verliefd op de dierenarts. Gelukkig is het wederzijds 🙂

De grote vijf / Bella Makatini & Judi Abbot

Dani’s opa heeft hele mooie kunstwerken uit zijn geboorteland. Dani is vooral onder de indruk van het schilderij met ‘de grote vijf’. Als hij vijf dagen bij opa komt logeren, belooft opa iedere dag iets te vertellen over een van de dieren. Grappige is dat hij eerst wat vertelt over het dier en vervolgens Dani raadt welk dier het is, net als de voorleeskinderen. De laatste twee dieren zijn te moeilijk en kan Dani niet raden, net als de voorleeskinderen. Leuk prentenboek over dieren, logeren bij een lieve opa en over ergens anders vandaan komen.

De hapgrage krokodil / geschreven door Jonnie Wild ; met illustraties van Brita Granström ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris

Om onduidelijke redenen heb ik dit boek niet bekeken, gelezen of voorgelezen (waarschijnlijk had ik vakantie toen het nieuw binnenkwam en is het er doorheen geglipt). Komt dus nog.

Deze ridder zegt nee / Lucy Rowland & Kate Hindley ; vertaling [uit het Engels]: Bette Westera

Vrolijke illustraties en hele fijne rijm(vertaling) in dit prentenboek over een superbraaf jongetje dat altijd Ja zegt, totdat er een kriebel in hem opkomt en hij tot ieders schrik ineens op alles Nee zegt.

Een schildpad was zijn schildje kwijt / Marjet Huiberts & Carmen Saldaña

Marjet Huiberts is vooral bekend van de prentenboeken van Aadje Piraatje en Ridder Florian: grappige verhalen op goedlopend rijm. Dit verhaal is niet grappig, maar aanvankelijk verdrietig (zelfs de volwassenen in het publiek maakten meelevende ‘ach, wat zielig!’-geluiden) en uiteindelijk lief en hartverwarmend. Wat een happy end, op goedlopend rijm. Totaal anders door de andere toon en weer een hele andere illustrator. Prachtige illustraties ook.

Otto groot, Otto klein : 101 tegenstellingen / Tom Schamp

Hoewel ik Tom Schamp echt fantastisch vind – de immer drukke illustraties zijn altijd een kleurig prachtfeest om te bekijken en te benoemen, bovendien zitten de boeken altijd vol met grapjes in woord en beeld – begrijp ik de keuze voor dit boek niet. Deze boeken zijn geweldig om met een, twee of hooguit drie kindjes samen te bekijken, maar lenen zich niet echt om voor een groep te gebruiken. Bovendien is dit een heruitgave van een boek uit 2014. Ik wist niet dat dat ook kon bij de Prentenboek top 10.

Spelen tot het donker wordt / Marit Törnqvist ; twee gedichten van Hans & Monique Hagen

Dit hardkartonnen boekje begint met een gedicht over een jongetje en en meisje die altijd samen spelen en eindigt met een gedichtje aan het einde van het boek waarin de (speel)dag ook eindigt. Hiertussen tekstloze prenten waarop de kindjes meestal samen spelen en soms alleen. Wat een prachtige, vriendelijke en herkenbare prenten van restaurantje spelen met heel veel poppen en knuffels, een supertreinbaan met houten rails bouwen, spelen in bad en in de sneeuw, op de muur tekenen. Het is allemaal heerlijk en herkenbaar, zowel voor kind als volwassenen. De voorleeskindjes stonden allemaal voor mijn voorleesstoel elkaar te verdringen om alles te kunnen bekijken en benoemen en op mijn knie lag een klein handje. Wat een fijn boekje! Voor peuters, maar ook nog heel leuk voor kleuters.

Van 1 tot 10 / Mies van Hout

Mies van Hout maakt geweldige illustraties. Een prachtig telboekje is dit, dat ik niet heb voorgelezen in de bibliotheek omdat mijn doelgroep tussen de 4 en 7 is en dit echt een peuterboekje is.

Zó moe en toch klaarwakker / Susanne Strasser ; Vertaling [uit het Duits] : Berd Ruttenberg

Toch wel een tijdje terug voorgelezen en niet beschreven. Ik speel even een beetje vals en gebruik een stukje uit het stukje dat ik schreef over een ander boek van Suzanne Strasser (De walvis gaat in bad): Volgens mij houdt Suzanne Strasser wel van hardkartonnen prentenboeken met grappige stapelverhalen met dieren in de hoofdrol (Ha… een wipwap!, Mmm… een taart!, Zó moe en toch klaarwakker). Geeft dat? Nee, ik vind ze eigenlijk buitengewoon leuk (om voor te lezen). En ik vind ze niet alleen leuk: gisteren las ik het boek voor in de bibliotheek. Er waren maar twee kindjes (een derde was afgevoerd) en die zaten te bulderen van het lachen bij dit boek.

« Oudere berichten

© 2021 Boekmama.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑