Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Familie (page 2 of 2)

Lampje

Lampje / Annet Schaap

Over Lampje heb ik alleen maar zeer positieve recensies gelezen. Collega’s en vriendinnen die me vroegen of ik Lampje al had gelezen, stonden daar gelukzalig bij te glimlachen. Je zou bijna denken dat het boek nu wel een beetje moest gaan tegenvallen, maar dat was zeker niet het geval. Even voor wie het nog niet wist: Annet Schaap is een zeer bekende kinderboekenillustrator. Zoek ik haar op in de catalogus van de bibliotheek waar ik werkzaam ben, krijg ik 173 titels, waaronder boeken van Jacques Vriens, Francine Oomen, Bart Moeyaert en vele, vele andere auteurs waar zij de boeken voor geïllustreerd heeft. Maar op een dag schreef ze zelf een boek en dat sloeg in als een bom. Wat een verrassing: een fantastisch verhaal, geschreven in prachtige zinnen. Wat een (voor)leesplezier! We hebben hier te maken met een nieuwe klassieker. En ik heb er twee heldinnen bij: een echte (de schrijfster) en een fictieve (Lampje). Dit boek zou aan ieder kind moeten worden voorgelezen. Ik heb het voorgelezen aan mijn 10-jarige dochter die, ook wildenthousiast over Lampje, graag als gastblogger wat wilde schrijven. Bij deze:

Lampje gaat over het meisje Emilia Waterman die Lampje genoemd word. Ze woont in een vuurtoren met haar vader. Haar moeder is overleden toen ze nog jong was. Als op een dag de lucifers op zijn moet Lampje door de storm nieuwe kopen. Er gaan allerlei dingen fout. Lampje en haar vader komen in de problemen en Lampje moet ergens anders gaan wonen. Ze moet naar het zwarte huis en daar gebeuren veel rare dingen… Ik vind het een heel leuk boek omdat het heel spannend maar ook droevig is. Het is zelfs zo spannend en leuk dat je steeds weer door wilt lezen. Het is een boek met veel mooie tekeningen en een mooi rakend verhaal. Het is zo’n mooi boek dat je hem wel moet lezen!

 

Paard, paard, tijger, tijger

Paard, paard, tijger, tijger / Mette Eike Neerlin ; uit het Deens vertaald door Bernadette Custers

Hoewel ik de kaft mooi vind, denk ik niet dat deze het boek gaat verkopen: zowel de titel als de kleur en illustraties geven niets weg over de inhoud of de doelgroep. Moet dat dan? Wel als je wilt dat het boek daadwerkelijk uit de kast komt.

Daarom zal ik maar wat dingen verklappen: Paard paard tijger tijger is een Chinese uitdrukking en betekent dat iets niet bepaald goed gaat, maar dat het slechter had gekund. En dit slaat op het leven van Honey: een lief, zorgzaam meisje met een hazenlip, verstandelijk beperkte grotere zus, kettingrokende alleenstaande moeder en ergens anders nog een vader met zeer twijfelachtige gedragingen.

Lees verder

De schaduw van mijn broer

De schaduw van mijn broer / Tom Avery ; illustraties Kate Grove ; vertaling [uit het Engels]: Aleid van Eekelen-Benders

Kaia heeft een jaar geleden haar broer verloren. En sinds die verschrikkelijke gebeurtenis voelt ze zich ‘bevroren’.  En met haar broer is ze ook haar moeder verloren: een vrolijke lieve moeder is veranderd in een vrouw met een flink drankprobleem. Kaia moet haar regelmatig van de grond rapen (soms uit haar eigen braaksel), treft soms een hysterisch huilende moeder thuis die het servies aan diggelen smijt. Gepraat en gelachen wordt er niet meer. Kaia is alleen met haar moeder: er is geen vader, geen broers of zussen. Haar vriendinnen op school hebben haar in de steek gelaten, niemand mag haar: ze wordt gepest, ze vinden haar een freak. De lezer ziet echter dat, hoewel er een paar hele nare meisjes zijn, de andere kinderen hier niet in mee gaan. En dat er een aantal kinderen zijn die haar niet buitensluiten en zelfs voorzichtig toenadering zoeken. Als er op een dag een nieuwe, wilde, vreemde,  zwijgende jongen bij Kaia in de klas komt, begint ze langzaam te ontdooien. Dat de jongen niet wordt voorgesteld aan de klas, nooit een woord zegt, geen naam lijkt te hebben en hele rare dingen doet zonder dat iemand daar op reageert, doet wel ernstig vermoeden dat deze nieuwe vriend van Kaia een denkbeeldige is. Ach, als het helpt, is daar dan wat mis mee? Maar makkelijk is het niet: ‘Mijn broer werpt een lange schaduw; ontdooien kost veel tijd’. Zowel moeder als dochter beginnen langzaam op te krabbelen en elkaar en zichzelf terug te vinden. Ook krijgt Kaia steeds meer oog voor de vrienden die eigenlijk al voorzichtig achter haar leken te staan. Keerpunt is een hele bijzondere boekbespreking die Kaia voor de klas houdt en waarbij ze eindelijk haar mond open doet en haar hart open zet. Ik moest er een traantje bij wegpinken.

Hoewel dit allemaal heel zwaar klinkt, is het boek op zo’n manier geschreven dat je er met gemak doorheen vliegt. Een ontroerend boek over rouwverwerking, hoop en opkrabbelen. Met illustraties in grijstinten van ijskristallen, kinderen en vooral bomen en blaadjes. Haar boekbespreking ging dan ook over ‘Bomen in Groot-Brittannië – Een geïllustreerde gids’. 

Een perfect kind?

Een perfect kind? / Michaël Escoffier & Matthieu Maudet ; vertaald [uit het Frans] door Edward van de Vendel

Meneer en mevrouw de Vries gaan naar de supermarkt om een kind te kopen. Ze willen een perfect kind. Ze krijgen een laatste exemplaar, want de vraag naar perfecte kinderen is erg groot, aldus de verkoper. Het jongetje is inderdaad perfect: slaat een suikerspin af, want dat is niet gezond. Wanneer zijn ouders geen boodschappen hebben gedaan en de koelkast leeg is, zegt hij vrolijk dat het niet geeft en dat hij de volgende dag wel weer zal eten en als zijn vader hem vergeet uit school te halen en pas komt aanrijden als het al donker is, blijkt het jongetje dat als een mooie kans te hebben gezien om tot heel ver te tellen. Maar op het moment dat zijn ouders zich in de carnavalsdatum hebben vergist en het jongetje verkleed als bijtje naar school laten gaan (nota bene op de dag dat de schoolfotograaf komt) en hij op school wordt uitgelachen, krijgt hij bij thuiskomst een kleine woedeaanval. Het stelt niet veel voor, maar voor zijn ouders wel, want hij blijkt dus toch niet perfect te zijn en zijn ouders gaan terug met hem naar de supermarkt. Wanneer de verkoper het jongetje vraagt wat hij eigenlijk wil, vraagt het jongetje om perfecte ouders. De verkoper schiet in de lach: het idee! Die bestaan natuurlijk helemaal niet!

Grappig en origineel prentenboek. De kinderen bij het voorlezen leken zich vooral te verbazen over het perfecte gedrag van het jongetje: ze vonden het duidelijk niet normaal en wat zorgwekkend. Dat de ouders niet zo best bezig waren, leek ze minder op te vallen. Uit dit verhaal kan je concluderen: perfecte kinderen bestaan niet, net zo min als perfecte ouders. Het is alleen de vraag wie dat beter begrijpen: kinderen, of ouders?

 

Wij leugenaars

Wij leugenaars / E. Lockhart

De familie Sinclair is beter dan de rest, mooier, knapper en rijker. Althans dat vinden ze zelf. Ze hebben een privé-eiland waar ze de zomers doorbrengen. In een van deze zomers krijgt hoofdpersoon Cady een vaag ongeluk, waarvan ze maar niet goed lijkt te herstellen en waar ze zich niets van kan herinneren. Niemand wil haar vertellen wat er gebeurd is.

Een boek dat je vanaf het begin meesleurt in het verhaal, dat je doet afvragen wat er nu toch gebeurd is en je verstrikt doet raken in de leugens. Schokkend en heerlijk.

Vanaf 15 jaar

Nieuwere berichten »

© 2019 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑