Ik ben Guus / Anke Kranendonk ; met tekeningen van Marijke Klompmaker

Guusje, pardon Guus, is een stoer klein meisje. Ze heeft twee oudere broers die haar behandelen als een baby. Ze wil geen Guusje meer zijn, maar Guus. Ze wil groot, sterk en stoer zijn, maar krijgt niet echt de kans.

De ene broer lijkt vooral grote broerig stoer te willen doen, de grootste broer lijkt meer een beetje beschermend en bezorgd. Op een dag heeft Guus een idee. Ze leest de verkeerde boeken: van boeken over ganzen en meisjes met vlechtjes word je niet groot, sterk en stoer. Ze moet dus stoere boeken gaan lezen: boeken van haar grootste broer.

Ze pikt een boek van haar grootste broer en gaat het stiekem lezen in bed als ze moet slapen. Het gaat over een ridder, en woud, een geheime liefde en een woeste beer. Erg spannend voor Guus, die niet wil stoppen met lezen. En vol moeilijke woorden die ze niet kent, zoals onheilspellend, woud, druïde en bladerdak. ‘Maar ik wordt vast groot van moeilijke woorden lezen’.

Uiteindelijk komt grootste broer zijn boek halen. Hij blijkt heel lief, en eigenlijk ook niet stoer. En stiekem blijkt hij zijn zussie wel heel stoer te vinden. Ze hoeft het dus helemaal niet te worden.

Het verhaal is erg grappig. Dat ik hardop moet lachen om een leesboek voor jonge lezers, vind ik knap. Als Guus het boek leest, zitten wij als lezer ook het boek te lezen: ook wij lezen de tekst, zien de illustraties en de opmaak van het boek over de ridder. Er zitten natuurlijk moeilijke woorden in, maar verder is het net zo vriendelijk te lezen voor jonge lezers als het verhaal van Guus.

Ook de illustraties zijn superleuk. Guus ziet er klein en schattig uit, maar ook stoer. Als ze echt was zou ze vast regelmatig voor een jongen worden aangezien. De broers zien er uit als coole dudes, of in ieder geval als jongens die zich zo gedragen.

Met de tekst is van alles gedaan: alle ‘schattige’, baby-ige woorden zijn omcirkeld en ingekleurd met potlood en daaromheen getekende hartjes, sterretjes en vlinders. Het woord ‘groot’ is iedere keer GROOT gedrukt, de naam Guus nog GROTER, en sowieso zijn er allemaal kleine toegevoegde potloodtekeningetjes die gemaakt lijken door Guus zelf en de tekst versterken.

Ik ben Guus is echt een superleuk en grappig boekje, dat er ook nog eens geweldig uitziet. Ik zie nog steeds heel veel mensen, en ook kinderen, die vinden dat meisjes roze en schattig moeten zijn, en jongens stoer. Ik heb het ook gezien bij mijn dochter in een periode dat ze een stoer skatemeisje was met een cool kapsel en jongenskleren. Ook kinderen kunnen echt raar of naar doen als je niet aan het standaard beeld voldoet. Daarom: Go Guus!

Ik ben Guus is weer een deel in de geweldige AVI-loze serie Tijgerlezen voor jonge lezertjes en is bekroond met een Zilveren Griffel. Vanaf ca. 7 jaar. In november komt er een tweede deeltje over Guus uit: Sorry Guus.