Griezelverhalen bij kampvuur

Afgelopen weekend mocht ik voorlezen op een ontzettend gezellig, vriendelijk, mooi klein festival: het Kampvuurfestival. Een kampeerfestival met (uiteraard) kampvuren, maar ook veel kampvuurmuzikanten, lekker eten, spelende kinderen, voorlezen en veel gezelligheid.

Overdag heb ik achttien verhalen voorgelezen aan jongere kinderen, verspreid over drie voorleessessies (die allemaal uitliepen, want als de kinderen nog een verhaal willen, wie ben ik dan om dat te weigeren?). Wat enorm leuk was om te doen, maar het meest bijzondere was voor mij het voorlezen van griezelverhalen in het donker. Een grote groep mensen (zowel kinderen als volwassen) zaten al in een grote kring om het kampvuur en hadden wel zin in griezelen. Er werd plek voor me gemaakt en ik kreeg stoelen aangeboden, maar aangezien ik graag voorlees op het puntje van een stoel of kruk heb ik de klap- en strandstoelen afgeslagen en ben ik op een katrol gaan zitten (naar bleek met een plas bier erop).

Lees meer

De beroemde bereninvasie van Sicilië

De beroemde bereninvasie van Sicilië / geschreven en geïllustreerd door Dino Buzzati

Heel mooi boekje dat al in 1945 in Italië is uitgegeven, al moet ik toegeven dat ik dat jaartal alleen in recensies tegenkom, niet in het boek zelf. Dino Buzzati schreef en illustreerde het boek. De hoofdstukken beginnen met een zwart-wit illustratie, de andere illustraties zijn in kleur. Hier en daar gaat de vertelling over in dichtvorm.

Continue reading “De beroemde bereninvasie van Sicilië”

Het huis met de schuine vloeren, pratende ratten en raadsels op de muren

Het huis met de schuine vloeren, pratende ratten en raadsels op de muren / Tom Llewellyn ; vertaald uit het Engels door Esther Ottens; illustratie: Maximilian Meinzold

Josh en Aaron verhuizen met hun ouders en opa (met houten been) naar een buitengewoon vreemd huis. Niet omdat ze nu zo graag in een vreemd huis willen wonen, maar omdat dit het enige huis is wat enigszins financieel haalbaar is: het is dit of in hun kleine flatje blijven. Het huis is niet verzakt, maar lijkt opzettelijk schuine vloeren te hebben. Verder zijn alle muren binnenshuis volgekrabbeld met onbegrijpelijke wetenschappelijke formules. Behalve dat blijkt er ook een enorme rattenfamilie te wonen en nadat vader een babyratje heeft doodgetrapt, krijgt hij het aan de stok met John Daga, een pratende rat.

Continue reading “Het huis met de schuine vloeren, pratende ratten en raadsels op de muren”

Het (on)gewone verhaal van Bo (en Tom)

Het (on)gewone verhaal van Bo (en Tom) / Tineke Honingh

Als ik een boek aan mijn dochter (11) heb voorgelezen, vind ik het altijd heel leuk als zij er ook wat over wil schrijven: kinderen beleven het toch weer op een andere manier. Nou ja, eigenlijk beleeft iedereen een boek op zijn of haar eigen manier.

Dit is in ieder geval wat zij schreef over dit boek:
Het boek gaat over Bo (en Tom). Bo is een spast, op haar vorige school werd ze gepest door Abel. Daarom zijn ze weg uit de stad gegaan naar een dorp waar ze naar school gaat en eindelijk niet wordt gepest. Alles wat gebeurt schrijft ze op in haar schrift. Als ze naar school gaat krijgt ze haar allereerste vriend: Tom. Samen bedenken ze ‘De Lijst’. Een lijst over wat Bo wel eens wil doen. Als eerste gaan ze trampoline springen waarbij op een gegeven moment een vrouw iets zegt waardoor alles verandert…
Het is een heel mooi en pakkend verhaal dat vooral over vriendschap gaat.

Lees verder

Ronja de roversdochter

Ronja de roversdochter / Astrid Lindgren ; vert. [uit het Zweeds] door Rita Törnqvist-Verschuur ; met tek. van Ilon Wikland

Er zijn toch best wel wat klassiekers die ik niet gelezen heb. Ik probeer daarom af en toe wat in te halen. En ik vraag mij daarbij ook altijd af of zo’n boek inmiddels wat gedateerd is, of dat we met een tijdloze klassieker te maken hebben. Ik heb het boek voorgelezen aan mijn 11-jarige dochter en we vinden samen dat het helemaal niet ouderwets is. Heerlijke zinnen om voor te lezen en de ouderwets woorden en uitdrukkingen die we tegen kwamen waren niet storend en vond ik eigenlijk heel leuk: ‘Dat had hij gedacht, dat stuk addergebroed!’. Het woord addergebroed zouden we mijns inziens zelfs opnieuw moeten gaan gebruiken. Regelmatig werd er iemand ‘naar de bliksem’ gewenst (waarbij ik aan Meneer Big van Gitte Spee moet denken) en een hele mooie: ‘het huilen stond hem nader dan het lachen’, een uitdrukking die ik ken van de boeken van Daan Zonderland, die mijn vader vroeger voorlas. De hier en daar mooie, ouderwetse woorden en uitdrukkingen  passen eigenlijk alleen maar bij het verhaal dat speelt in een sprookjesachtig bos in een onbekend land in ver vervlogen tijden.

Lees verder