Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Fantasie (page 1 of 2)

De ijstuin

De ijstuin / Guy Jones ; vertaald [uit het Engels] door Emiel de Wild – Omslag en illustraties: Linde Faas

Toen dit boek laatst bij de nieuwe boeken stond werd ik meteen gegrepen door de prachtige kaft, overduidelijk van de hand van Linde Faas. Het deed me in eerste instantie aan Prutje denken, maar eigenlijk is er veel meer gelijkenis met de klassieker De geheime tuin, waarvan de nieuwste uitgave niet alleen geïllustreerd is door Linde Faas, maar die ook bij dezelfde uitgever is uitgegeven én hetzelfde lettertype en opmaak van de kaft heeft. Geen toeval dus. Hoewel ik De geheime tuin (nog) niet heb gelezen, zijn er inhoudelijk ook overeenkomsten: een mysterieuze tuin die eigenlijk verboden is en een ziek kind dat opgesloten zit in huis.

Lees verder

Ik wil een paard

Ik wil een paard / Milja Praagman, Gideon Samson

Het is Kinderboekenweek en afgelopen woensdag las ik vijf hele leuke prentenboeken voor die èn in het thema Reis mee! pasten èn mij geschikt leken om voor te lezen aan een hele grote groep, in een theaterzaal (geen priegelillustraties, maar goed zichtbare prenten van een afstand, geen lappen tekst en bij voorkeur een hoog meedoe- of meebrulgehalte. Deze was erg leuk om voor te lezen en viel volgens mij ook goed in de smaak. Nota bene met de tekst van verse Gouden Griffel winnaar Gideon Samson! (voor Zeb.). Kinderboekenwekeriger kan bijna niet 🙂

Lees verder

Zeb.

Zeb. / Gideon Samson & Joren Joshua

Zeb. is een heel apart boek. In bibliotheken is het boek ingedeeld bij de B-leesboeken (9-12 jaar) en daar valt het boek op door formaat: langer en dunner dan de meeste B-boeken en met bijzondere kaft-illustratie: alleen wit en zwart en heel veel oranje, met een Zebra. Op de een of andere manier spreekt dit niet zo aan, want het boek wordt (nog) niet zo goed uitgeleend. Dat het boek wel absoluut de moeite waard moet zijn, blijkt uit de lovende recensies en het feit dat Zeb. bij de bekroningen nota bene dubbel in de prijzen is gevallen: een Zilveren Griffel en een Zilveren Penseel. Beide kunnen mogelijk nog goud worden.

Lees verder

Fred zoekt vriend, Ik neem je mee, Kom erbij, Oma Vogeltje, Viktor

Fred zoekt vriend / Pépé Smit


Fred het eigenwijze hert! Als ik goed tel, is dit alweer het vierde prentenboek over Fred. Wederom bijzonder grappig. Freds vrienden hebben even geen tijd of zin of zijn er niet, dus Fred wil een nieuwe vriend. Een slak wordt tegen zijn zin onder een steen vandaan geplukt en gebombardeerd tot nieuwe beste vriend. Maar zo werkt dat natuurlijk niet.

Ik neem je mee / Linde Faas


Prachtig tekstloos prentenboek. Een jongen ligt in bed (ziek?) in een grauwe, saaie kamer. Wanneer een meisje binnenkomt met tekenpapier en kleurpotloden gaan ze samen op reis in een zelfgetekend avontuur.

Kom erbij / Milja Praagman


In het park staat een ‘ding’ met een geelgespikkelde doek eroverheen. Twee kinderen gaan er op zitten en spelen dat het een paard is. Steeds melden zich nieuwe kinderen die mee willen spelen en wordt het ‘ding’ weer iets anders. Uiteindelijk komt de (vrouwelijke) burgemeester om het ‘ding’ te onthullen, maar dat hoeft dus niet meer. Daarom klimt ze er ook op en speelt lekker mee. Leuk prentenboek met veel diversiteit over vriendschap, samen spelen en fantasie.
Prentenboek van de Kinderboekenweek 2018

Oma Vogeltje / Benji Davies ; vertaald [uit het Engels] door Edward van de Vendel

Jongetje Boy (bekend van het Prentenboek van het jaar 2017 De kleine walvis en opvolger De kleine walvis in de winter) wordt door papa naar oma gebracht om daar te logeren. Oma is nogal zonderling: woont eenzaam op een mini-eilandje, maakt raar eten, snurkt en lijkt weinig aandacht te hebben voor Boy. Als Boy met eb te ver is weggedwaald en de weg terug niet meer vindt, blijkt oma veel leuker dan gedacht. Soms is het gewoon even wennen aan elkaar. Met een beetje walvissen op de achtergrond.

Viktor / Jacques & Lise


Schitterend prentenboek voor eigenlijk iets oudere kinderen (vanaf 6), maar kan best ook voor grotere kleuters. Won tijdens de afgelopen Frankfurter Buchmesse de Global Illustration Award (de Grand Award zelfs), zo las ik in de nieuwste Lezen. Zou me niets verbazen als er meer prijzen volgen. Jager Viktor is bijzonder trots op het cheeta-kleed van de door hem geschoten cheeta. Als hij echter het verdriet van de cheeta’s ziet om hun verloren vriend krijgt hij berouw. Hij naait een pak van het kleed en verkleed als de doodgeschoten cheeta en sluit hij zich aan bij de dolgelukkige cheeta’s: hun vriend is terug! Zoveel warmte en vriendschap heeft hij nog nooit ervaren. Hij valt echter door de mand, maar als de woedende cheeta’s hem willen roosteren, bleek alles een droom. Viktor wil nooit meer cheeta’s schieten, maar …. zeer verrassend slot: vervolgens ligt er een zebra-kleed in zijn kamer!

Toen ik

Toen ik / Joke van Leeuwen

Misschien ben ik er een beetje laat mee: het boek is van 2017 en heeft inmiddels een Zilveren Griffel gewonnen, dus wellicht hebben jullie er allang over gehoord en het (voor)gelezen. Het is in ieder geval een heerlijk Joke van Leeuwen boek. Grappig hoe zij haar eigen stijl heeft en er niets is wat daar op lijkt. Toen ik gaat over het jongetje Deef, over gebeurtenissen in zijn leven en gedachtes in zijn hoofd. Er gebeurt niets spectaculairs, behalve in zijn fantasie die af en toe op hol slaat. Maar juist de gewone dingen worden zo mooi beschreven, en zeker met de geweldige grappige tekeningen erbij, dat ik het hele boek met een glimlach op mijn gezicht heb gelezen, met uitzondering van de momenten dat ik hardop moest lachen.
In mijn boekenkast staat een versleten versie van Een huis met zeven kamers van Joke van Leeuwen, een van mijn lievelingsboeken uit mijn jeugd: zo vaak in gelezen. Van Toen ik kreeg ik af en toe dat gevoel weer, alsof ik terug was in het huis van vroeger.
Het einde van Toen ik is zo lief (geen happy end, maar een lief moment tussen Deef en zijn moeder) dat ik er bijna een foto van zou plaatsen hier. Maar lees het liever zelf, of lees het voor. Ik zeg alleen: Ik hoef even niks te moeten. Zo’n mooie zin, die moet ik onthouden. Eh …wil.

 

« Oudere berichten

© 2020 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑