Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Prentenboek (Pagina 41 van 43)

Later word ik brandweerman

Later word ik brandweerman / Quentin Gréban

Een brandweerboek doet het altijd goed. Bij het voorlezen zat er al een stralend mannetje: ‘Later word ik ook brandweer, en politie’.

Klein beertje Oscar kan niet meer wachten tot ‘later’ en gaat met zijn kleine brandweer-trapautootje het drukke verkeer in. Hij verricht hele goede daden, vindt hij zelf. Maar de kinderen zien op de illustraties dat het helemaal niet zo goed gaat: de eerste brand die hij blust zijn de kaarsjes op een verjaardagstaart (een hoop drijfnatte kinderen en verruineerde taart achterlatend), een katje wordt uit een hoge boom gered d.m.v. het omzagen van die boom (die vervolgens een huis verwoest in zijn val). Oscar vindt dat hij wel wat kauwgomballen heeft verdiend na al dit goede werk, maar het snoepwinkeltje staat in brand. De snoepwinkeldame denkt dat hij een echte brandweerman is en vraagt hem wanhopig haar hondje te redden. Oscar lijkt niet helemaal opgelet te hebben en gaat met gevaar voor eigen leven naar binnen om de kauwgomballen te redden. Gelukkig blijkt hij bij het in zijn helm scheppen van de kauwgomballen, ook het hondje te hebben meegeschept.

Grappig prentenboek, met mooie illustraties van aangeklede dieren in een San Francisco-achtige stad.

 

 

Boet de beer

Boet de beer / Kaisa Happonen, Anne Vasko ; vertaling [uit het Fins]: Sophie Kuiper

Heel leuk prentenboek om voor te lezen over beer Boet, die net als aan de andere beren het hol in moet voor de winterslaap, maar absoluut niet in slaap kan komen. Hij doet zijn best, maar het gaat niet en hij verveeld zich te pletter. Waar in prentenboeken met soortgelijk onderwerp de slaap uiteindelijk toeslaat, is dat hier niet het geval. Als er een lichtstraal het hol in schijnt besluit Boet het hol te verlaten en legt zich neer bij het niet kunnen slapen: hij is anders, Boet is een winterbeer.

Aantrekkelijke illustraties, het boek laat zich makkelijk interactief voorlezen en is ook een mooie inleiding om het te hebben over niet kunnen slapen.

Prentenboek met gratis app (die ik niet bekeken heb), waarbij de app absoluut niet nodig is om het boek leuk te maken.

Iedereen is welkom

Iedereen is welkom / Patricia Hegarty, Greg Abbott ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar ; redactie en productie: Vitataal

Aantrekkelijk ogend prentenboek over een muisje dat een huis wil bouwen. Steeds komen er weer, door wat voor reden dan ook, op de vlucht geslagen dieren die er ook graag bij willen. Dat is goed: iedereen is welkom. Al is het wel de bedoeling dat iedereen mee helpt met het bouwen van het huis, maar dat vinden alle dieren vanzelfsprekend. Uiteindelijk hebben ze een mooi groot huis en is het feest. De tekst op rijm is minder sterk, maar het is niet storend. Normaal ben ik niet zo’n fan van al te lieve boeken, maar in een tijd van boze reaguurders, vluchtelingenhaat en gebrek aan empathie, vind ik zo’n lief, positief prentenboek van harte welkom!

Roodkapje

Roodkapje / met illustraties van Mark Janssen ; tekst Efteling

Na ‘Niets gebeurd’ en ‘Dino’s bestaan niet’ komt Mark Janssen weer met een prentenboek met wonderschone illustraties. De tekst in deze versie deed mij erg denken aan de sprookjesplaat die wij vroeger bij mij thuis vaak draaiden. De tekst is prima, geen gekkigheden of toevoegingen. Het gaat hier juist om het bekende verhaal. En de illustraties maken het prachtig. Overduidelijk voor de Efteling gemaakt, althans: voor de liefhebbers van het Sprookjesbos is het zeer herkenbaar. Volgens mij klopt het heel erg met hoe het huisje van grootmoeder er daar uitziet. Anton Pieck op zijn Mark Janssens. Het verhaal was uiteraard heel bekend bij de kinderen bij het voorlezen in de bibliotheek. Ze deden dan ook enthousiast mee.

Krijg ik een kabouter, Sint?

Krijg ik een kabouter, Sint? / An Swerts & Eline van Lindenhuizen

Kinderen kunnen soms wel heel bijzondere Sinterklaaswensen hebben: van onbetaalbaar tot onrealistisch. Tess is helemaal geen hebberig kind: ze hoeft geen kadootjes dit jaar, ze wil een levende kabouter. Dat lijkt haar enorm gezellig. Opa en oma vinden het een erg leuke wens en helpen vrolijk mee door een meubeltjes voor de kabouter te maken en beddengoed. Ook schrijven ze een brief voor Sinterklaas, gedicteerd door Tess (een kleuter die zelf nog niet kan schrijven). Papa en mama lijken van niets te weten.

In eerste instantie is Tess teleurgesteld als er geen kabouter is gebracht door Sinterklaas. Er staat echter wel een glazen bak, met een brief van Sinterklaas erbij. Hierin schrijft Sinterklaas dat de kabouter al geregeld was, maar dat er ineens een hele verdrietige hamster bij de kabouter aanklopte (huisje kwijt, verzwikte enkel en meer van dat soort ellende). Waarop de kabouter besloot dat de hamster veel beter bij Tess kon gaan wonen. Hier kon Tess mee leven en de hamster (die onder het kabouterbeddengoed in de glazen bak bleek te zitten) was ook nog eens lief, schattig en zacht en een goed luisterend oor.

Ik zie dit prentenboek als knipoog naar de ouders die een creatieve draai weten te geven aan de onrealistische wens van hun kind en het kind toch blij weten te maken met het alternatief.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 Boekmama.nl

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑