Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Karl Newson

Ieber & Knoert, De jongen op de bank, Tijn Konijn wil skiën, Voor alle sterren in de nacht, Wat doen we met Toribio

Ieber & Knoert / Sanne te Loo


Monster Ieber vangt een vogeltje en wil het graag houden, maar volgens monster Knoert is dat heel zielig voor het vogeltje en hij laat het vrij. Daarop laat Ieber, zonder dat Knoert het weet, de cactus van Knoert ‘vrij’. Knoert is erg verdrietig over zijn verdwenen cactus, Ieber durft niet te zeggen dat hij de cactus buiten hun grot heeft geplaatst en de cactus begint allemaal gaten te vertonen. Gelukkig treffen ze, als de ongelukkige Ieber eindelijk heeft toegegeven wat hij heeft gedaan, buiten een cactus vol gaten waar kleurige vogeltjes in zijn gaan wonen en waar allemaal bloemetjes uit beginnen te groeien.

De jongen op de bank / Corrinne Averiss ; geïllustreerd door Gabriel Alborozo ; vertaling [uit het Engels]: door Ineke Ris


Tim kan niet spelen in de speeltuin, want er zijn te veel kinderen: hij past er niet tussen en ze maken te veel lawaai. Daarom blijft hij bij zijn vader (die druk is met laptop en papieren) op de bank zitten. Als de knuffel van een meisje op een hoog klimtoestel beland en niemand het lijkt te gaan pakken, vergeet Tim zijn verlegenheid/angst en klimt er op af: een mooie opening voor een nieuwe vriendschap. Spelend met het meisje is hij zijn zorgen vergeten en samen gaan ze heerlijk spelen tussen de andere kinderen.

Tijn Konijn wil skiën / Claudia Rueda ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Tijn Konijn wil skiën, maar kan wel wat hulp gebruiken: er is geen sneeuw (kinderen mogen even met het boek schudden), er is een berg sneeuw op hem gevallen (kinderen mogen even op het boek kloppen om het van hem af te kloppen), er is geen berg om vanaf te roetsjen (kinderen mogen het boek scheef houden), hij stort in een ravijn (kinderen mogen het boek omdraaien om zijn val te breken), hij blijft in een boom hangen (kinderen mogen het boek terug draaien om hem uit de boom te bevrijden) en hij skiet in een gat (maar gelukkig blijkt dat zijn eigen konijnenhol te zijn). De voorleeskinderen waren er maar druk mee, maar zo’n interactief prentenboek doet het altijd goed.

Voor alle sterren in de nacht / Karl Newson ; met tekeningen van Chiaki Okada ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens


Warm prentenboek over een mama beer die haar kindje beer naar bed brengt. De kleine beer mag wensen doen en deze komen meteen uit: vliegen als vogels, zwemmen als vissen, zo klein worden als een lieveheersbeestje en zo groot worden als reuzen. Komen de wensen echt allemaal uit of zitten ze er gewoon heerlijk op los te fantaseren? Lief prentenboek, vooral voor op de bedrand.

Wat doen we met Toribio / Isol ; vertaling [uit het Spaans]: door Agnes Brunt


Jeeeh een nieuwe Isol! De Argentijnse Isol won in 2013 de Astrid Lindgren Prijs (oeuvre-prijs) en vanaf dat jaar zijn een aantal van haar bijzondere boeken in het Nederlands vertaald. Dit prentenboek gaat over jongetje Toribio dat ‘s nachts huilend zijn ouders roept, zijn vlees weigert te eten, geen middagdut wil doen, nog niet zindelijk is en niet gewassen wil worden. ‘Doen jullie dat ook?’, vroeg ik aan de voorleeskinderen. Nee, allemaal niet. Hun (groot)ouders die achter de kinderen zaten, zeiden niets, maar maakten geluiden waaruit ik kon opmaken dat zij daar heel anders over dachten 🙂 Via een advertentie in de krant komen Toribio’s licht wanhopige ouders bij iemand die hen kan ‘helpen’: ze hoeven alleen voor het slapengaan wat toverpoeder op Toribio’s kussen te strooien. En … het werkt! Toribio is niet meer bang in het donker, slaapt heerlijk overdag, wast zichzelf, eet zijn vlees en gaat voortaan op de eh kattenbak. Toch wel een schokkende metamorfose: Toribio zal verder door het leven gaan als een kat. ‘Is toch ook leuk!’, riep een enthousiaste kleuter. Jazeker: een kat is ook leuk. En de nieuwe Isol ook.

Beer of geen beer, Bloterik, Op avontuur met boeken, De piraten van Scheurbuikstrand, Voor altijd en even

Gisteren las ik weer vijf boeken voor in de bibliotheek en zelf vond ik Beer of geen beer de leukste en Voor altijd en even de mooiste. De kinderen hadden de meeste lol om Bloterik en Beer of geen beer.

Beer of geen beer : (we gaan het zien) / Karl Newson & Anuska Allepuz ; vertaald [uit het Engels] door Bette Westera


Beer is het even kwijt: wat voor dier is hij ook alweer? Wanhopig probeert hij allerlei dieren na te doen om te kijken of hij er ook zo een is. Overduidelijk niet dus. Uiteindelijk trekt hij zich terug voor een winterslaap en dan blijkt ook waarom hij zo in de war was. Erg leuk!

Bloterik / Sabine Büchner en Simone Hennig ; met tekeningen van Sabine Büchner


De voorleeskinderen hadden wel zin in een boek over een bloot jongetje en brulden al voor ik begon in koor ‘bloohoot! bloohoot!’ Bloterik is op gympen na altijd bloot, want kleren kriebelen, zitten naar of zijn stom. Alleen opa zeurt er niet over (de vraag is of hij het überhaupt ziet: hij heeft zijn bril nooit op). Als opa op een dag een ‘parachute’ (een uitgelubberde gebreide trui) uit de appelboom vist, blijkt Bloterik deze wel aan te willen. Sterker nog: die gaat nooit meer uit!

Op avontuur met boeken / Henk Linskens


Ode aan boeken, lezen en voorlezen, verteld vanuit een klein jongetje dat zich graag omringd met boeken en zich zoveel mogelijk laat voorlezen. Met boeken droomt hij, gaat hij op avontuur, haalt er kennis uit en vertelt zijn vrienden erover.

De piraten van Scheurbuikstrand / door Jonny Duddle ; vertaald [uit het Engels] door Bette Westera ; onder redactie van: Katie Haworth


Sanne uit Suf-aan-zee wordt door haar piratenvriendje Sammie opgehaald om op pirateneiland Scheurbuikstrand te komen helpen zoeken naar de schat van Dwaze Dries. De andere piraten daar vinden het keurige meisje maar niks, maar als Sanne een briljante ingeving krijgt, gaan de piraten deze landrot bijzonder waarderen.

Voor altijd en even / Sarah Jacoby ; vertaald [uit het Engels] door Imme Dros


Filosofisch verhaal over tijd: dat wachten lang duurt, maar dat je de tijd niet kan vasthouden als mooie tijden eindigen. Met wonderschone illustraties. Je zou zo mee willen met de trein naar opa en oma in het bos, waar oma gitaar speelt bij het kampvuur. Van mooie momenten kan je beter maar genieten, en vooral ieder moment dat je met de mensen bent van wie je houdt.

© 2019 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑