Als ik naar boven kijk…, Hoe groot is de wereld?, Moppereend, Niks aan de hand, Het wonder van de appel

Als ik naar boven kijk… / Ellen DeLange en Jenny Meilihove

En meisje ziet van alles als ze naar boven kijkt (een vliegtuig, ballonnen, een vlieg op het plafond, …) en bij alles wat ze ziet heeft ze een wens, hoopt ze iets of droomt ze iets. Totdat ze beseft dat je helemaal niet zover hoeft te kijken: dichtbij zijn er ook gewoon dingen die je heel blij kunnen maken. Prentenboek op rijm met vrolijke illustraties en een mooie conclusie.

Hoe groot is de wereld? / Britta Teckentrup ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar


Ik lees iedere week prentenboeken voor die we net nieuw in de bibliotheek hebben en daar zitten een hoop prentenboeken van Britta Teckentrup tussen. Ze heeft kennelijk een hoog publicatiegehalte. Dat maakt de boeken echter niet minder aantrekkelijk om te zien. Soms is de tekst ook van haar hand, zoals in dit boek waarin een klein molletje wil beten hoe groot de wereld is. Zijn vader stuurt hem eropuit om zelf het antwoord te vinden. Als ik het antwoord waar hij mee thuis komt verklap, ontbreekt de wijze waarop hij tot dat antwoord gekomen is. Ik vind het een heel mooi antwoord en moest er even over nadenken en het laten bezinken. Zo ook een pienter meisje bij de voorlezen. Bij de andere kinderen leek het niet aan te komen. Maakt helemaal niet uit: zonder de conclusie te snappen is het ook een mooi prentenboek.

Moppereend / Joyce Dunbar, Petr Horáček ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens

Moppereend gaat gedurende dit prentenboek van mopperig naar extreem chagrijnig. De andere dieren, die haar juist proberen op te vrolijken door te vragen of ze met hen wil meedoen, worden uiteindelijk allemaal aangestoken door het gechagrijn van eend. Ondertussen wordt het donderwolkje boven moppereend groter en groter tot het een ‘megantische’ zwarte wolk is geworden. En wat krijg dan? De boel barst los: regen, dansende dieren in de plassen en een regenboog. Weer zo’n mooie conclusie: hoe donker de wolken ook worden, ooit komt er een einde aan.

Niks aan de hand / Tirza Beekhuis & Corien Oranje


Opa is jarig en papa gaat met de kinderen Finn en Evi met de auto op weg. Als de motor het begeeft, zetten ze de tocht te voet verder door het bos. Evi is bang en ziet en hoort allemaal enge dingen. Volgens papa is er niets aan de hand en hij wijst haar continu op de mooie dingen: de bloemen, de vlinders, de paddenstoelen. Ondertussen ziet de lezer/voorgelezene dat het bos wel vol gevaren is en dat Finn het maar druk heeft met het vangen van een wolf, het verslaan van een bende rovers, het verjagen van een beer. Omdat zelfs op het eind papa ervan overtuigd is dat er ‘niks aan de hand’ is en Finn dat beaamt, is het een geheim grapje tussen Finn en de voorleeskinderen dat er wel degelijk wat aan de hand was.

Het wonder van de appel / Andreas Német ; Hans-Christian Schmidt ; Nederlandse tekst [uit het Duits] van M.E. Ander


Hardkartonnen boekje met beweegbare onderdelen over de groei van de appel aan de boom: van lentebloesem tot het klokhuis dat overblijft na het opeten. Met een zon met bewegende stralen, openklappende blaadjes aan de bomen, groeiende bloem aan de boom en groeiende appel. Kinderen blijven het wonderbaarlijk vinden: beweegbare en pop-up boeken. Helaas maakt dat de boeken ook zeer kwetsbaar en dit boekje wordt in mijn bibliotheek daarom niet uitgeleend, maar is voor gebruik ‘achter de schermen’ (voorlezen, educatie, groepsbezoeken).

Een boek vol puntjes, Broer & Zus, Deze ridder zegt nee, Ik wil geen krullen!, Sem’s auto’s

Een boek vol puntjes : tel de puntjes en raad het dier / Xavier Deneux ; vertaald [uit het Frans]


Een beetje wazige kaftfoto helaas (het boek is pikzwart met knalkleuren). ‘Wat een raar boek’, vond een collega: de dieren kun je helemaal niet raden, ze lijken er helemaal niet op. Klopt dat? Ja. Maar wat vonden de kinderen bij het voorlezen? Ze hebben er maar één geraden en vaak niet eens een poging gedaan, maar ze vonden het hartstikke leuk. En daar gaat het om. De lol zit in de originaliteit, de vorm (prachtig om te zien), de verrassing en het tellen. Origineel tel- en raadboek.

Broer & Zus / Rocio Bonilla ; Nederlandse tekst [uit het Spaans vertaald] van Mariella Manfré

Grappig en lief omkeerboek: aan de ene kent vertelt broertje over zijn zus die een neushoorn is: een bazige pestkop. Maar uiteindelijk blijkt ze ook heel lief, troostend, steunend. Aan de ander kant vertelt zus over haar broertje die een irritant aapje is: altijd raar doen, alles kapot maken. Maar uiteindelijk blijkt hij ook een lief moppie en is het maar saai zonder hem. Eind goed, al goed? Nee, er is geen enkele garantie dat er niet zomaar een nieuw klein irritant broertje of zusje bij komt …

Deze ridder zegt nee / Lucy Rowland & Kate Hindley ; vertaling [uit het Engels]: Bette Westera

Vrolijke illustraties en hele fijne rijm(vertaling) in dit prentenboek over een superbraaf jongetje dat altijd Ja zegt, totdat er een kriebel in hem opkomt en hij tot ieders schrik ineens op alles Nee zegt.

Ik wil geen krullen! / Laura Ellen Anderson ; vertaling [uit het Engels]: Loes Randazzo


Een meisje met een woeste krullenbol (‘net als jij!’, riepen de jongetjes die ik voorlas) doet er alles aan om steil haar te krijgen. Niets lukt. Als er een meisje met lang steil haar loopt te mopperen dat ze krullen wil is dat het begin van een vriendschap, en van zelfacceptatie. En samen gaan ze los in de meest fantastische kapsels bij elkaar maken, waarbij de krullen krullen mogen blijven en de steile lokken steil. Ondanks al het meidengetut met haar vonden de voorleesjongetjes het een leuk boek (en dat is het ook).

Sem’s auto’s / Eva Vidén ; met illustraties van Jens Ahlbom ; vertaling [uit het Zweeds]: Ceciel Verheij


Sem heeft een fijne verzameling auto’s. Als zijn moeder een appeltaart gaat bakken, blijkt Sem bij elk stapje in en voorbereidings-, bak-, en opeettraject een bijpassende auto te hebben. Vooral leuk voor kleine autoliefhebbers.

Neverworld Wake

Neverworld Wake / Marisha Pessl ; vertaald [uit het Engels] door Annelies Jorna

Het was niet de kaft die mij aantrok, en ook niet de titel: het stootte ook niet af, maar beiden vind ik vrij nietszeggend eerlijk gezegd. Het was de aanschafinformatie die mij deed besluiten het boek te lezen. Ik hoop dat de doelgroep (jongeren vanaf een jaar of 15) wel door de kaft worden gegrepen, of elkaar tippen over dit boek of dat bibliothecarissen ze op weg helpen, want het is een geweldig spannende doorlezer.

Continue reading “Neverworld Wake”