Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Loes Randazzo

Hennie de Heks en het monstermysterie, Ik kan niet slapen, Oceaan en hemel, Vriendjes

Hennie de Heks en het monstermysterie / Valerie Thomas en Korky Paul ; vertaling [uit het Engels]: Loes Randazzo


Over Hennie de heks (en haar zwarte kat Helmer) zijn een hoop boeken en ze zijn erg geliefd. In deze nieuwste ontdekt Hennie mysterieuze pootafdrukken in de tuin en gaat ze op zoek naar het bijbehorende monster. Een ander probleem in dit boek is dat er wel erg veel bomen om haar huis staan waardoor het erg donker is. Vanwege de dieren in de bomen wil ze ze niet kappen. Het bomenprobleem weet ze uiteindelijk op te lossen (ze kan immers toveren). Het monstermysterie blijft voor haar een mysterie. Helmer weet echter wel de oplossing, maar die kan niet praten. En de voorleeskinderen, hebben die het door? De mijne niet: die waren vooral bezig met hyperactief rondrennen, in de stoel springen en proberen mij met zijn drieën tegelijk en dwars door elkaar en door het voorlezen heen een verhaal te vertellen aan mij. Iets meer oplettende voorleeskinderen hebben de clou waarschijnlijk wel door 🙂

Ik kan niet slapen / Elsa Devernois & Annick Masson


Omdat een jongetje erg bang is na een nachtmerrie kan hij niet meer slapen en kruipt veilig bij (of eigenlijk pontificaal op) zijn grotere zusje in bed. Groter zusje kan daardoor niet slapen en eindigt bij papa en mama in bed. Papa die in de verdrukking komt probeert dan maar het lege bed van zijn zoontje. Zodra hij daar in ligt zie je op een bijzonder grappige prent dat dat mannetje kennelijk een peuterbedje heeft en papa daar alleen in opgevouwen vorm in past. Arme papa: in zijn moeie wanhoop gaat hij maar in de gang ‘slapen’. Slaapproblematiek en nachtelijke beddenverwisselarij, voor wie zou het bekender voorkomen: bij de kinderen of de ouders? Ik kon het de ouders van de hyperactieve kinderen helaas niet vragen, want ze zaten elders in de bibliotheek koffie te drinken.

Oceaan en hemel / The Fan Brothers ; vertaald [uit het Engels] door Rindert Kromhout


Wat maken The Fan Brothers toch een schitterende prenten! Dit maal in een dromerig verhaal over een jongetje dat op de verjaardag van zijn overleden opa een boot bouwt voor de reis die hij met zijn opa had willen maken: heel ver de zee op tot waar de zee en de hemel één worden (daar vertelde zijn opa altijd verhalen over). En zowaar: de boot gaat varen en hij komt daar! Als de maan op zijn opa begint te lijken, roept iemand zijn naam (in een moment van oplettendheid riep een van de drukke kinderen dat God hem riep, maar het was zijn moeder). Terug thuis bij mama is de vraag: was het echt, of was het een droom?

De plons van Fons / Ingrid Godon & Bette Westera


Alweer een Nellie & Cezar met tekst van Bette Westera! Dit maal een boek waar het draait om ik, jij, wij, samen delen, samen spelen en dat in hele korte zinnen. Klinkt heel braaf, maar met rijm van Bette Westera en de aantrekkelijke illustraties van Ingrid Godon is het een leuk boek om voor te lezen voor peuters en jonge kleuters.

Vriendjes / Mies van Hout


Jeeeh! Een herdruk van het mooie prentenboek uit 2012, maar dan nu in hardkarton (ook fijn, want dan gaat het langer mee). We lopen hier door bekende situaties in kleutervriendschappen heen (even uit mijn hoofd): spelen, ruzie, vechten, huilen, weglopen, schaamte, goedmaken, knuffelen, lachen. En dat uitgebeeld met steeds weer verschillende monsters. Mies van Hout kan fantastisch emoties tekenen (niet allen bij monsters, maar ook bij vogels: ‘Verrassing’ en vissen: ‘Vrolijk’) en dit boek (en de andere twee die ik hier noemde) zijn dan ook een feest om te bekijken en te benoemen.

Een boek vol puntjes, Broer & Zus, Deze ridder zegt nee, Ik wil geen krullen!, Sem’s auto’s

Een boek vol puntjes : tel de puntjes en raad het dier / Xavier Deneux ; vertaald [uit het Frans]


Een beetje wazige kaftfoto helaas (het boek is pikzwart met knalkleuren). ‘Wat een raar boek’, vond een collega: de dieren kun je helemaal niet raden, ze lijken er helemaal niet op. Klopt dat? Ja. Maar wat vonden de kinderen bij het voorlezen? Ze hebben er maar één geraden en vaak niet eens een poging gedaan, maar ze vonden het hartstikke leuk. En daar gaat het om. De lol zit in de originaliteit, de vorm (prachtig om te zien), de verrassing en het tellen. Origineel tel- en raadboek.

Broer & Zus / Rocio Bonilla ; Nederlandse tekst [uit het Spaans vertaald] van Mariella Manfré

Grappig en lief omkeerboek: aan de ene kent vertelt broertje over zijn zus die een neushoorn is: een bazige pestkop. Maar uiteindelijk blijkt ze ook heel lief, troostend, steunend. Aan de ander kant vertelt zus over haar broertje die een irritant aapje is: altijd raar doen, alles kapot maken. Maar uiteindelijk blijkt hij ook een lief moppie en is het maar saai zonder hem. Eind goed, al goed? Nee, er is geen enkele garantie dat er niet zomaar een nieuw klein irritant broertje of zusje bij komt …

Deze ridder zegt nee / Lucy Rowland & Kate Hindley ; vertaling [uit het Engels]: Bette Westera

Vrolijke illustraties en hele fijne rijm(vertaling) in dit prentenboek over een superbraaf jongetje dat altijd Ja zegt, totdat er een kriebel in hem opkomt en hij tot ieders schrik ineens op alles Nee zegt.

Ik wil geen krullen! / Laura Ellen Anderson ; vertaling [uit het Engels]: Loes Randazzo


Een meisje met een woeste krullenbol (‘net als jij!’, riepen de jongetjes die ik voorlas) doet er alles aan om steil haar te krijgen. Niets lukt. Als er een meisje met lang steil haar loopt te mopperen dat ze krullen wil is dat het begin van een vriendschap, en van zelfacceptatie. En samen gaan ze los in de meest fantastische kapsels bij elkaar maken, waarbij de krullen krullen mogen blijven en de steile lokken steil. Ondanks al het meidengetut met haar vonden de voorleesjongetjes het een leuk boek (en dat is het ook).

Sem’s auto’s / Eva Vidén ; met illustraties van Jens Ahlbom ; vertaling [uit het Zweeds]: Ceciel Verheij


Sem heeft een fijne verzameling auto’s. Als zijn moeder een appeltaart gaat bakken, blijkt Sem bij elk stapje in en voorbereidings-, bak-, en opeettraject een bijpassende auto te hebben. Vooral leuk voor kleine autoliefhebbers.

Ik wil mijn mama!, Het meisje en haar zeven paarden, Het mooie dorpje Mooiezon, Spelen tot het donker wordt, De tijger in mij

Ik wil mijn mama! / Tony Ross ; vertaling [uit het Engels]: Loes Randazzo


De Kleine Prinses (inmiddels bij veel kinderen bekend van tv) brult continu om haar mama. Als de Kleine Prinses uit logeren gaat en merkt dat haar moeder weg is, is het even slikken. Gaat ze het dit keer redden zonder haar mama (en redt mama het eigenlijk wel zonder haar kleine prinses)?

Het meisje en haar zeven paarden / Hadi Mohammadi & Nooshin Safakhoo ; vertaald door Imme Dros 


Een meisje ligt in bed en verzint zeven paarden. Zes van hebben telkens iets (kleur, een plek om te staan, iets dat ze verzonnen hebben), het zevende paard heeft telkens niets. Daarom geven de zes paarden steeds iets van wat zij hebben aan het zevende paard, waardoor dat uiteindelijk alles van alles heeft. Als de paarden een veulen krijgen, geeft het zevende paard weer alles van alles door aan haar veulen. En uiteindelijk is er ook veel meer kleur in de kamer van het meisje in bed die alles verzonnen heeft. Het prentenboek is wat moeilijk, maar is ook heel mooi voor wie het niet allemaal begrijpt.

Het mooie dorpje Mooiezon / Edward van de Vendel en Suzan T’Hooft

Mooiezon is een vriendelijk dorpje waar alle dieren elkaar helpen. Maar als er een feest is loopt Miereneter zich ineens kwaad te maken over Grote Slome Panda, want wat heeft hij nu helemaal gedaan? Niets! De andere dieren weten wel van alles te noemen: Grote Slome Panda zorgt voor gezelligheid, troost, is heel lief, zonder hem is het niet leuk. Als iemand vraagt wat Miereneter zelf eigenlijk doet, blijkt hij eigenlijk ook niet zo actief te zijn. Panda staat op en geeft hem een dikke knuffel. Mooie conclusie kun je hier trekken: het gaat niet om wat je allemaal gedaan hebt, maar om wie je bent en hoe je voor anderen bent.

Spelen tot het donker wordt / Marit Törnqvist ; twee gedichten van Hans & Monique Hagen


Dit hardkartonnen boekje begint met een gedicht over een jongetje en en meisje die altijd samen spelen en eindigt met een gedichtje aan het einde van het boek waarin de (speel)dag ook eindigt. Hiertussen tekstloze prenten waarop de kindjes meestal samen spelen en soms alleen. Wat een prachtige, vriendelijke en herkenbare prenten van restaurantje spelen met heel veel poppen en knuffels, een supertreinbaan met houten rails bouwen, spelen in bad en in de sneeuw, op de muur tekenen. Het is allemaal heerlijk en herkenbaar, zowel voor kind als volwassenen. De voorleeskindjes stonden allemaal voor mijn voorleesstoel elkaar te verdringen om alles te kunnen bekijken en benoemen en op mijn knie lag een klein handje. Wat een fijn boekje! Voor peuters, maar ook nog heel leuk voor kleuters.

De tijger in mij / Marieke van Ditshuizen


Een wild jongetje wordt door zijn moeder altijd tijger genoemd. Als ze hem (hij is te druk binnen) buiten zet om in de zandbak te spelen, verandert hij in een echte tijger. Zijn vriendjes in de speeltijd slaan voor hem op de vlucht, maar mama geeft hem dikke knuffels als hij weer thuis is. Hij is wel wat wild, maar ook lekker zacht.

© 2019 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑