Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Jesse Goossens

Ieber & Knoert, De jongen op de bank, Tijn Konijn wil skiën, Voor alle sterren in de nacht, Wat doen we met Toribio

Ieber & Knoert / Sanne te Loo


Monster Ieber vangt een vogeltje en wil het graag houden, maar volgens monster Knoert is dat heel zielig voor het vogeltje en hij laat het vrij. Daarop laat Ieber, zonder dat Knoert het weet, de cactus van Knoert ‘vrij’. Knoert is erg verdrietig over zijn verdwenen cactus, Ieber durft niet te zeggen dat hij de cactus buiten hun grot heeft geplaatst en de cactus begint allemaal gaten te vertonen. Gelukkig treffen ze, als de ongelukkige Ieber eindelijk heeft toegegeven wat hij heeft gedaan, buiten een cactus vol gaten waar kleurige vogeltjes in zijn gaan wonen en waar allemaal bloemetjes uit beginnen te groeien.

De jongen op de bank / Corrinne Averiss ; geïllustreerd door Gabriel Alborozo ; vertaling [uit het Engels]: door Ineke Ris


Tim kan niet spelen in de speeltuin, want er zijn te veel kinderen: hij past er niet tussen en ze maken te veel lawaai. Daarom blijft hij bij zijn vader (die druk is met laptop en papieren) op de bank zitten. Als de knuffel van een meisje op een hoog klimtoestel beland en niemand het lijkt te gaan pakken, vergeet Tim zijn verlegenheid/angst en klimt er op af: een mooie opening voor een nieuwe vriendschap. Spelend met het meisje is hij zijn zorgen vergeten en samen gaan ze heerlijk spelen tussen de andere kinderen.

Tijn Konijn wil skiën / Claudia Rueda ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Tijn Konijn wil skiën, maar kan wel wat hulp gebruiken: er is geen sneeuw (kinderen mogen even met het boek schudden), er is een berg sneeuw op hem gevallen (kinderen mogen even op het boek kloppen om het van hem af te kloppen), er is geen berg om vanaf te roetsjen (kinderen mogen het boek scheef houden), hij stort in een ravijn (kinderen mogen het boek omdraaien om zijn val te breken), hij blijft in een boom hangen (kinderen mogen het boek terug draaien om hem uit de boom te bevrijden) en hij skiet in een gat (maar gelukkig blijkt dat zijn eigen konijnenhol te zijn). De voorleeskinderen waren er maar druk mee, maar zo’n interactief prentenboek doet het altijd goed.

Voor alle sterren in de nacht / Karl Newson ; met tekeningen van Chiaki Okada ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens


Warm prentenboek over een mama beer die haar kindje beer naar bed brengt. De kleine beer mag wensen doen en deze komen meteen uit: vliegen als vogels, zwemmen als vissen, zo klein worden als een lieveheersbeestje en zo groot worden als reuzen. Komen de wensen echt allemaal uit of zitten ze er gewoon heerlijk op los te fantaseren? Lief prentenboek, vooral voor op de bedrand.

Wat doen we met Toribio / Isol ; vertaling [uit het Spaans]: door Agnes Brunt


Jeeeh een nieuwe Isol! De Argentijnse Isol won in 2013 de Astrid Lindgren Prijs (oeuvre-prijs) en vanaf dat jaar zijn een aantal van haar bijzondere boeken in het Nederlands vertaald. Dit prentenboek gaat over jongetje Toribio dat ‘s nachts huilend zijn ouders roept, zijn vlees weigert te eten, geen middagdut wil doen, nog niet zindelijk is en niet gewassen wil worden. ‘Doen jullie dat ook?’, vroeg ik aan de voorleeskinderen. Nee, allemaal niet. Hun (groot)ouders die achter de kinderen zaten, zeiden niets, maar maakten geluiden waaruit ik kon opmaken dat zij daar heel anders over dachten 🙂 Via een advertentie in de krant komen Toribio’s licht wanhopige ouders bij iemand die hen kan ‘helpen’: ze hoeven alleen voor het slapengaan wat toverpoeder op Toribio’s kussen te strooien. En … het werkt! Toribio is niet meer bang in het donker, slaapt heerlijk overdag, wast zichzelf, eet zijn vlees en gaat voortaan op de eh kattenbak. Toch wel een schokkende metamorfose: Toribio zal verder door het leven gaan als een kat. ‘Is toch ook leuk!’, riep een enthousiaste kleuter. Jazeker: een kat is ook leuk. En de nieuwe Isol ook.

Als ik naar boven kijk…, Hoe groot is de wereld?, Moppereend, Niks aan de hand, Het wonder van de appel

Als ik naar boven kijk… / Ellen DeLange en Jenny Meilihove

En meisje ziet van alles als ze naar boven kijkt (een vliegtuig, ballonnen, een vlieg op het plafond, …) en bij alles wat ze ziet heeft ze een wens, hoopt ze iets of droomt ze iets. Totdat ze beseft dat je helemaal niet zover hoeft te kijken: dichtbij zijn er ook gewoon dingen die je heel blij kunnen maken. Prentenboek op rijm met vrolijke illustraties en een mooie conclusie.

Hoe groot is de wereld? / Britta Teckentrup ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar


Ik lees iedere week prentenboeken voor die we net nieuw in de bibliotheek hebben en daar zitten een hoop prentenboeken van Britta Teckentrup tussen. Ze heeft kennelijk een hoog publicatiegehalte. Dat maakt de boeken echter niet minder aantrekkelijk om te zien. Soms is de tekst ook van haar hand, zoals in dit boek waarin een klein molletje wil beten hoe groot de wereld is. Zijn vader stuurt hem eropuit om zelf het antwoord te vinden. Als ik het antwoord waar hij mee thuis komt verklap, ontbreekt de wijze waarop hij tot dat antwoord gekomen is. Ik vind het een heel mooi antwoord en moest er even over nadenken en het laten bezinken. Zo ook een pienter meisje bij de voorlezen. Bij de andere kinderen leek het niet aan te komen. Maakt helemaal niet uit: zonder de conclusie te snappen is het ook een mooi prentenboek.

Moppereend / Joyce Dunbar, Petr Horáček ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens

Moppereend gaat gedurende dit prentenboek van mopperig naar extreem chagrijnig. De andere dieren, die haar juist proberen op te vrolijken door te vragen of ze met hen wil meedoen, worden uiteindelijk allemaal aangestoken door het gechagrijn van eend. Ondertussen wordt het donderwolkje boven moppereend groter en groter tot het een ‘megantische’ zwarte wolk is geworden. En wat krijg dan? De boel barst los: regen, dansende dieren in de plassen en een regenboog. Weer zo’n mooie conclusie: hoe donker de wolken ook worden, ooit komt er een einde aan.

Niks aan de hand / Tirza Beekhuis & Corien Oranje


Opa is jarig en papa gaat met de kinderen Finn en Evi met de auto op weg. Als de motor het begeeft, zetten ze de tocht te voet verder door het bos. Evi is bang en ziet en hoort allemaal enge dingen. Volgens papa is er niets aan de hand en hij wijst haar continu op de mooie dingen: de bloemen, de vlinders, de paddenstoelen. Ondertussen ziet de lezer/voorgelezene dat het bos wel vol gevaren is en dat Finn het maar druk heeft met het vangen van een wolf, het verslaan van een bende rovers, het verjagen van een beer. Omdat zelfs op het eind papa ervan overtuigd is dat er ‘niks aan de hand’ is en Finn dat beaamt, is het een geheim grapje tussen Finn en de voorleeskinderen dat er wel degelijk wat aan de hand was.

Het wonder van de appel / Andreas Német ; Hans-Christian Schmidt ; Nederlandse tekst [uit het Duits] van M.E. Ander


Hardkartonnen boekje met beweegbare onderdelen over de groei van de appel aan de boom: van lentebloesem tot het klokhuis dat overblijft na het opeten. Met een zon met bewegende stralen, openklappende blaadjes aan de bomen, groeiende bloem aan de boom en groeiende appel. Kinderen blijven het wonderbaarlijk vinden: beweegbare en pop-up boeken. Helaas maakt dat de boeken ook zeer kwetsbaar en dit boekje wordt in mijn bibliotheek daarom niet uitgeleend, maar is voor gebruik ‘achter de schermen’ (voorlezen, educatie, groepsbezoeken).

Allemaal vriendjes, Neon Leon, Panda wil een vriendje, Slobber wil knuffelen, Tropische Jopie

Het is nog steeds Kinderboekenweek, dus ik heb weer voorgelezen aan een gezellige berg kinderen in ons bibliotheektheater. En heb ik weer boeken uitgezocht die mij goed voor te lezen leken (en leuk uiteraard) voor een grote groep en natuurlijk weer met het Kinderboekenweekthema ‘vriendschap’.

Allemaal vriendjes : grappige, bijzondere en zielige versjes over vriendschap / Marianne Busser & Ron Schröder ; met prenten van Mark Janssen

Ja, vorig jaar hadden ze ook al zo’n leuke Kinderboekenweekthemadichtbundel geïllustreerd door Mark Janssen (Kwallenpap en slangenvla), waar ik toen ook uit heb voorgelezen in het theater. Allemaal vriendjes is vrolijk en kleurig geïllustreerd, maar er zit hier en daar ook en verdrietig gedicht bij, over eenzaamheid en pesten bijvoorbeeld. Ik heb een zielige voorgelezen over een jongetje dat omringd was door kinderen als hij snoep bij zich had, maar zodra het op was, was hij weer alleen. En daarna een over de troostende werking van boeken: met een boek ben je nooit alleen. De kinderen werden er blij van en ging ook allemaal favoriete onderwerpen roepen waar ze boeken over wilden lezen.

Neon Leon / Jane Clarke & Britta Teckentrup ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar


Van deze combinatie heb ik vorige week ook al een boek voorgelezen (Vuurvliegje is verdwaald) en zou ik bijna hetzelfde tekstje kunnen plaatsten: ‘Dit boek heb ik uitgekozen vanwege de prachtige illustraties. Er komen veel boeken uit met illustraties van Britta Teckentrup, met tekst van haarzelf of anderen. Over het algemeen vind ik de illustraties (warm en kleurig, meestal met dieren of natuur) prachtig en het sterkste van de boeken. Ook bij deze. Wat mij vooral beviel aan de tekst is dat deze interactief is, dus dat de kinderen mee moesten doen om …’ Nou ja, dit keer had de kameleon dan wat hulp nodig. Eigenlijk is de uitkomst bij deze een beetje jammer: als knaloranje (deze kaftfoto is een beetje flets, in het boek is hij echt lekker knal) kameleon past hij niet bij de andere kameleons, maar uiteindelijk vindt hij een vriendje in een andere knaloranje kameleon. Ik hou meer van vriendschappen met grote verschillen. Zo lijkt het net of je alleen bevriend kunt zijn met iemand die precies is zoals jij.

Panda wil een vriendje / Jonny Lambert ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar

Iets minder uitbundige, maar lieve en grappige illustraties die wel iets twijfelachtiger waren voor een grotere groep. Maar het ging goed. Panda ziet een andere Panda en wil daar vriendjes mee worden. Omdat hij niet weet hoe, gaat hij maar andere dieren imiteren (dansen, springen marcheren, bamboe als pauwenveren op zijn kont zetten). Het werkt allemaal helemaal niet, maar uiteindelijk blijkt het vriendjes maken veel eenvoudiger: het begint gewoon met een simpele vraag: ‘Wil jij …?’

Slobber wil knuffelen / Sean Julian ; vertaling [uit het Engels]: M.E. Ander


Draakje Slobber wil graag een knuffel van elfje Evi, maar zij wil hem niet meer knuffelen en ‘hij weet best waarom’. Alle andere krijgen wel een knuffel. Slobber slooft zich enorm uit voor Evi, maar het helpt hem niet. Uiteindelijk gaat hij verbolgen onder een boom liggen. Als er een kuikentje uit een nest valt en Slobber het redt, krijgt hij toch een knuffel van Evi en wordt meteen duidelijk waarom zij hem niet meer wilde knuffelen.

Tropische Jopie / Jarvis ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens


Lekker uitbundig gekleurd prentenboek over onopvallend visje Jopie en zijn twee vriendjes. Jopie wordt buitengesloten door de tropische vissen. Om er toch bij te horen hangt hij zichzelf vol met tal van kleurrijke attributen en mag als ‘Tropische Jopie’ wel meedoen. Hoewel hij zijn oude vriendjes lijkt te vergeten zijn zij degenen die hem redden als hij ten prooi dreigt te vallen aan Adje Aal. En de verwaande vissen ontdekken een bijzonder talent bij onopvallende Jopie, iets waar zij nog wat van kunnen leren.

Trippelende Tijger

Trippelende Tijger / Philippa Leathers ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens

Alle dieren zijn bang voor de tijger, maar niemand is bang voor kleine tijger. En terecht, want hij is buitengewoon koddig en schattig. ‘Ahh, net een klein poesje!’, riep een van mijn voorleeskindjes. Kleine tijger wil ook graag schrik aanjagen, en gaat de dieren besluipen om ze met zijn gegrom de stuipen op het lijf te jagen. Dat doet hij door op ze af te trippelen (‘trippel, trippel, trippel’ in combinatie met de geestige illustraties deed zelfs de ouders lachen) om ze vervolgens een schattig grommetje te laten horen. Niemand schrikt, niemand wordt bang en de vogels lachen hem uit. Uiteindelijk lukt het hem om zijn engste kop te trekken en zijn luidste grom te laten horen en iemand flink te laten schrikken. Helaas deed hij dit naar zijn eigen spiegelbeeld in het water en is hij dus zelf degene die zo schrok. Voor kleine tijger geeft dat helemaal niks: het is een overduidelijke ‘mission accomplished’, want hij heeft iemand aan het schrikken weten te maken. Tja, wellicht moet je jezelf ook niet met anderen vergelijken, maar kijken wat voor jezelf het hoogst haalbare is en daar tevreden mee zijn. Lief en grappig prentenboek met aantrekkelijke illustraties.

Sara Snufje

Sara Snufje / Pip Jones en Sara Ogilvie ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens

Er zijn nog steeds maar weinig getinte kinderen in (prenten)boeken. Ook zijn er weinig boeken over stoere sleutelende uitvindersmeisjes. Maar gelukkig hebben we hier Sara Snufje, die van alles uitvindt en in elkaar zet. Helaas gaat er veel mis en krijgt Sara dan een woedeaanval. Lieve geduldige opa probeert haar aan te zetten om niet op te geven en door te zetten, maar uiteindelijk is het een zielige gewonde kraai (die nooit meer zal kunnen vliegen, aldus de dierenarts) die het voor elkaar krijgt: ze gaat door tot ze uiteindelijk goedwerkende vleugels voor hem heeft gemaakt. Eind goed, al goed. Eh…behalve dan dat er een hele groep boze mensen in de rij staat met kapotte wasmachines, motoren, vijverpompen en meer. Sara heeft voor haar vleugeluitvindingen hier en daar wat onderdelen ‘geleend’.

© 2019 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑