De vrouw en zijn hoofd / Benny Lindelauf ; met illustraties van Ingrid Godon

De vrouw en zijn hoofd was vorig jaar genomineerd voor de Woutertje Pieterse Prijs (literatuurprijs voor kinder- of jeugdboek) en staat dit jaar op de shortlist voor de Boon voor kinder- & jeugdliteratuur. In bijna alle bibliotheken staat het echter tussen de romans voor volwassenen.

Een man gaat naar de dokter. Zijn hoofd is nog prima, maar zijn lijf is op. ‘Het hart, de longen, het bloed,’ zei de arts, ‘het is een zooitje.’ De man wil zich erbij neerleggen dat zijn levensdagen geteld zijn, maar zijn vrouw wil weten of er echt niets meer aan te doen is.

De dokter heeft wel een plan, Maar het is nogal rigoureus. Die dag komt de vrouw thuis met alleen het hoofd van haar man. Niet op een lugubere manier: het hoofd leeft en in de tekst en illustraties is niets bloederigs of engs of wat dan ook te ontdekken. De vrouw houdt het hoofd liefdevol op haar arm.

Het is wel ietwat onpraktisch, maar ze zijn nog wel gezellig samen. Het gaat een tijd prima zo tot het hoofd van de vrouw steeds slechter wordt: tobben en vergeetachtigheid. Ze gaan weer naar de dokter, en die heeft weer een nogal rigoureus plan.

Meer dan de helft van het boek bestaat uit paginavullende illustraties, soms zelfs twee pagina’s. Surrealistische collages met grote vlakken. De man en vrouw zijn heel groot in beeld, en zien er zacht en lief uit, en liefdevol naar elkaar toe. Wat het verhaal versterkt.

De tekst lees heerlijk (voor): de zinnen zijn mooi, het verhaal kabbelt door de seizoenen, en er zit een fijn soort herhaling in. En een beetje humor. Maar alleen bij de zoon. Wat vreemd was, want verder kwam dat in de familie niet voor.

Het verhaal is tijdloos, sprookjesachtig verhaal. Een heel bijzonder en warm verhaal over liefde, ouder worden en acceptatie. Het is wat het is. Het is een prentenboek dat je in één adem uitleest. Maar voor wie is het?

NBD-Biblion heeft het ingedeeld bij volwassenromans, de lestips bij de Woutertje Pieterse Prijs zijn voor dit boek vanaf. ca. 15 jaar. Volgens mij is het boek volkomen leeftijdsloos. Dat het over een huwelijk en ouder worden gaat, maakt niet dat het dus voor volwassene is. Dat het een kort en makkelijk leesbaar verhaal maakt niet dat het dus voor kinderen is. Wat mij betreft is het voor kinderen én volwassenen die open staan voor een bijzonder boek en een mooi verhaal. Kan wat mij betreft al prima vanaf ca. 9 jaar. Lees het voor, lees en bekijk het samen.

Ik vind het jammer dat door de plaatsing in bibliotheken een boek dat genomineerd is voor grote jeugdliteratuurprijzen niet voor jeugd beschikbaar is. Aangezien wij twee exemplaren hebben, heb ik opgegooid of één van beide ingedeeld kan worden bij de C-boeken op de jeugdafdeling. Dan is het beschikbaar voor jeugd, en staat het in de kast bij andere prachtige boeken van Benny Lindelauf: Hoe Tortot zijn vissenhart verloor, Hele verhalen voor een halve soldaat, Het tegendeel van zorgen, en binnenkort Duizend vadem.