Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier
2020 zal een jaar zijn dat in ieders geheugen gegrift zal staan: het jaar waarin we allemaal iets meemaakten wat we nooit hadden meegemaakt en nooit hadden willen meemaken: een pandemie. Voor mij was het ook het jaar waarin mij iets overkwam wat ik, net zoals een pandemie eigenlijk, nooit had verwacht: ik won een prijs. Ik werd in juni uitgeroepen tot NBD Biblion Jeugdspecialist 2020!
Lees verderAtlas van monsters : mythische wezens uit de hele wereld / geschreven door Sandra Lawrence ; geïllustreerd door Stuart Hill ; Nederlandse vertaling [uit het Engels]: Sabine Van Humbeeck
In afwachting van een boek dat ik gereserveerd had om voor te lezen aan mijn dertienjarige dochter, heb ik even heel wat anders gegrepen om samen te lezen terwijl we op het andere boek wachtten: een grote atlas met per werelddeel illustraties en beschrijvingen van mythische wezens. Mijn dochter vertelt er eerst wat over:
Lees verder
Soms zijn er van die vragen die je bijblijven. Zo kwam er eens dame in de bibliotheek – ik weet niet meer hoe ze bij me was gekomen (doorverwezen door collega, was ze op mij afgestapt, was ik op haar afgestapt?) – met een gevoelige hulpvraag. Ze vertelde dat haar dochter op korte termijn zou sterven aan kanker en dat zij, samen met de andere oma, verder voor het kindje van haar dochter zou gaan zorgen: een peutermeisje. Nu zocht ze boeken om aan het meisje duidelijk te maken dat haar mama dood zou gaan. Hoe verdrietig ook (het is me ternauwernood gelukt om deze vrouw te helpen zonder te gaan huilen), ik was heel erg blij dat ík op dat moment dienst had én dat het redelijk rustig was in de bibliotheek. Want deze vraag vergde collectiekennis en tijd (er zijn vooral heel veel boeken voor jongere kinderen over huisdieren die dood gaan en grootouders, dat eerste was onhandig, het tweede zeer ongewenst). Uiteindelijk hebben we een en ander gevonden voor haar bij de prentenboeken thema dood en bij de informatieve boeken over afscheid en rouwverwerking.
Lees verder
Precies 10 jaar geleden, in 2010, werd ik genomineerd voor Bibliothecaris van het jaar, categorie Midden-Nederland.
Mocht je nou denken ‘Dat verzint ze!’, dan kan ik je zeggen’: dat heb ik zeker niet verzonnen. Mijn man had dat verzonnen.
…en ik ben er één van!
Afgelopen woensdag was ik aan het werk in een hok dat we de binnenexpeditie noemen. Ik was bezig met het bekijken van allerlei vieze, kapotte en versleten jeugdboeken om te beoordelen wat er mee moest gebeuren, toen een collega binnenkwam met de telefoon en zei dat het de CPNB voor me was. Ze zei er ook nog ‘Zo zo’ of ‘Nou nou’ bij of wellicht trok ze alleen een ‘Zo zo’- of ‘Nou nou’-gezicht. Dat kan ook. Ik dacht wel heel even aan de verkiezing, maar dan zou het NBD Biblion moeten zijn. Afgezien daarvan zou ik toch niet genomineerd worden, want ik ben maar gewoon van de vloer. Maar waarom zou iemand van CPNB mij dan bellen?
Lees verder
© 2026 Boekmama.nl
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑
Recente reacties