Prentenboek van het jaar en Prentenboek top tien 2019

Woensdag 23 januari starten De Nationale Voorleesdagen 2019 en deze week zijn het Prentenboek van het jaar en Prentenboek top tien 2019 bekend gemaakt:

  • Als ik een dinosaurus had van Alex Barrow en Gabby Dawnay (Querido)
  • De kale boom van Tamara Bos en Barbara de Wolf  (De Vier Windstreken)
  • Dino’s bestaan niet van Mark Janssen  (Lemniscaat)
  • Een huis voor Harry van Leo Timmers (Querido Kinderboeken)
  • Gulzige geit van Petr Horácek (Lemniscaat)
  • Heb jij misschien Olifant gezien? van David Barrow (Gottmer)
  • Ossip en de onverwachte reis van Annemarie van Haeringen (Leopold)
  • Panda wil een vriendje van Jonny Lambert (Veltman)
  • Plasman van Jaap Robben en Benjamin Leroy (Gottmer)
  • Waar is Beer? van Emily Gravett (Gottmer)

Vijf hiervan heb ik een tijd gelezen voorgelezen in de bibliotheek en daarna wat over geschreven in de boeken app-groep waar ik stukjes voor schreef. Ik heb flink flink gescrold en ze terug gevonden:

Een huis voor Harry / Leo Timmers : Prentenboek van het jaar 2019

Harry de kat, die nooit het huis uit is geweest, gaat een vlindertje achterna en verdwaald. Hij zoekt een nieuw huis, maar vindt er geen een geschikt. Nieuwe vrienden vindt hij wel, en die helpen hem terug naar huis. Typisch Leo Timmers stijl, maar voor het eerste zonder uitbundige kleuren. Mooi prentenboek.

Heb jij misschien Olifant gezien? / David Barrow ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Prentenboektopper! Verstoppertje met een olifant, die DENKT dat hij zich heel goed kan verstoppen. Net zoals peutertjes vaak 😂 Daarom herkenbaar voor ouders en erg grappig voor ouders en kinderen. Was zeer leuk om voor te lezen woensdag. Geweldige illustraties. Op de schutbladen familieportretten waaruit je kan opmaken dat het jongetje uit een gezin van blank en donker komt. Extra punt voor diversiteit en subtiliteit.
Aanvulling: Zilveren Penseel 2018

Als ik een dinosaurus had / Gabby Dawnay, Alex Barrow ; vertaald [uit het Engels] door Bette Westera

Dit is zo’n prentenboek waar ik lezend op kantoor al om moet gniffelen. Op rijm, vertaald door Bette Westera: dus dat zit wel snor.

* ik vrees dat ik bij het scrollen een stukje tekst ben vergeten, maar er kwam hierna nog iets over de diversiteit in het boek: zonder vermelding verder zie je kinderen op de prenten met allemaal verschillende huids- en haarkleuren

Dino’s bestaan niet / Mark Janssen

Grote formaat prentenboek met grote uitklapprenten, prachtig geïllustreerd: twee jongetjes gaan op dinojacht, maar die bestaan natuurlijk helemaal niet. De kinderen zien echter dat de onwetende jongetjes bovenop dino’s lopen, wat een ‘Jan Klaasen, pas op achter je!’-effect geeft.
Aanvulling: Vlag en Wimpel 2018 Penseeljury

Plasman / Benjamin Leroy & Jaap Robben

Briljant grappig prentenboek op rijm over superheld Plasman (superkracht: extreem kunnen plassen) die moet ingrijpen omdat de andere superhelden om vrij kinderachtige redenen verhinderd zijn. Waarbij ik kinderachtig in dit geval positief bedoel (bijvoorbeeld Batmans outfit is kapot, dus mama moet het nog even repareren met de naaimachine).

 

 

En toen, Sheherazade? En toen? : uit de verhalen van duizend-en-een-nacht

En toen, Sheherazade? En toen? : uit de verhalen van duizend-en-een-nacht / Imme Dros & Annemarie van Haeringen

‘Vaak dacht de koning na over Sheherazade en over hoeveel moed ze als vrouw moest hebben om iedere ochtend weer de dood onder ogen te zien, en hij vergeleek haar moed met die van zijn krijgers tijdens een veldslag en met de moed die hij zelf in een oorlog getoond had, en moest bekennen dat zij moediger was, met alleen haar woorden als wapens’.

Nadat koning Sjahriar zijn vrouw betrapt heeft met een slaaf en hen heeft omgebracht, eist hij iedere nacht een nieuwe bruid die hij na die nacht direct laat onthoofden. Zo kan geen vrouw hem nog ontrouw zijn. Om dit uitmoorden van jonge vrouwen te stoppen biedt Sheherazade zichzelf vrijwillig aan als nieuwe nachtvrouw. Zij vertelt de vorst de eerste nacht een verhaal, dat aan het einde van de nacht nog niet uit is. Om het einde van het verhaal te horen laat hij haar nog een nacht leven. Dit was juist Sheherazades plan en iedere nacht vertelt zij verder, maar nooit is het verhaal aan het einde van de nacht uit. En zo wordt binnen het verhaal over de vorst en de vertellende jonge Sheherazade het ene verhaal na het andere vertelt en soms zit er in die verhalen ook weer een verhaal, want in de verhalen die zij vertelt over Sinbad de Zeeman is Sinbad de verteller. Aan het einde van de verhalen is er steeds een soort herhaling die voor een fijne cadans zorgt.

Ik miste de verhalen van ‘Ali Baba en de veertig rovers’ en ‘Aladdin en de wonderlamp’, maar op het einde van het boek is er een stuk ‘Over de verhalen van Duizend-en-een-nacht’ waarin staat dat deze verhalen zijn toegevoegd in de eerste Europese vertaling door Fransman Antoine Calland in de 18e eeuw. Weer wat geleerd.

Heel veel was er nog niet voor kinderen wat betreft de verhalen van Duizend-en-een-nacht. En van wat er wel is, gaat het vooral om de toegevoegde verhalen van Alladdin en Ali Baba. Bovendien is deze bundel ook nog eens heel mooi, zowel de tekst van Imme Dros als de prachtige en herkenbare illustraties van Annemarie van Haeringen. Dikke bundel, met blauw op snee en oranje leeslint. De buitenkant op zich is al zeer mooi. Genomineerd voor de Woutertje Pieterse Prijs. De winnaar wordt over een paar dagen bekend gemaakt.

Konijnentango

Konijnentango / Daan Remmerts de Vries, Ingrid & Dieter Schubert

Aanvankelijk dacht ik dat dit prentenboek met tekst van Daan Remmerts de Vries en illustraties van de Schuberts was, maar er is geen tekst! Dat maakt het samenwerkingsproject des te interessanter vind ik.

Het is een verhaal met spiegelillustraties: je hebt een illustratie aan de bovenste helft van de pagina, en in spiegelbeeld (spiegeling in het water) en op zijn kop een illustratie aan de onderzijde. Alleen is het helemaal geen spiegelbeeld: er gebeurd daar heel wat anders.

Na even bekeken te hebben hoe ik dit boek het beste kan ‘voorlezen’, heb ik besloten het beste eerst het bovenverhaal voor te lezen en aan het einde van het boek het boek om te draaien en het spiegelverhaal voor te lezen.

Briljant leuk mooi bijzonder dit! Sloeg erg aan bij het voorlezen in de bibliotheek, al vonden sommige kinderen het verliefde gedoe tussen de konijnen wel een beetje vies 😉