Meisje in het rood

Meisje in het rood / verhaal en illustraties van Roberto Innocenti ; geschreven door Aaron Frisch ; vertaling uit het Engels: Clavis Uitgeverij

Dit boek is al wat ouder (2015), maar het blijft een heel bijzondere. Sommige boeken zijn na een paar jaar al een beetje wazig geworden in mijn hoofd. Deze niet. Helaas wordt het weinig uitgeleend in mijn bibliotheek. Met dank aan Facebook die graag laat weten wat je precies een jaar, twee jaar, drie jaar en meer jaar geleden hebt geplaatst, heb ik het stukje weer terug dat ik in 2015 over dit boek schreef:

Wat als Roodkapje (of in dit geval Sophia) niet door een eng gevaarlijk bos moet om bij haar zieke oma (Nana) te komen, maar door een enge gevaarlijke stad? Want ook daar kun je stuiten op wolven die zich vriendelijk en hulpvaardig voordoen. Bijzonder B-prentenboek met tekst in tekstblokjes. Verhaal met fatale afloop, of met Happy End, want “Weet je nog wat ik zei over verhalen? Verhalen zijn magisch. Wie zegt dat er maar 1 einde is?”, aldus de verteller in de vorm van een piepklein lichtgevend dametje met breiwerk.

Roodkapje

Roodkapje / met illustraties van Mark Janssen ; tekst Efteling

Na ‘Niets gebeurd’ en ‘Dino’s bestaan niet’ komt Mark Janssen weer met een prentenboek met wonderschone illustraties. De tekst in deze versie deed mij erg denken aan de sprookjesplaat die wij vroeger bij mij thuis vaak draaiden. De tekst is prima, geen gekkigheden of toevoegingen. Het gaat hier juist om het bekende verhaal. En de illustraties maken het prachtig. Overduidelijk voor de Efteling gemaakt, althans: voor de liefhebbers van het Sprookjesbos is het zeer herkenbaar. Volgens mij klopt het heel erg met hoe het huisje van grootmoeder er daar uitziet. Anton Pieck op zijn Mark Janssens. Het verhaal was uiteraard heel bekend bij de kinderen bij het voorlezen in de bibliotheek. Ze deden dan ook enthousiast mee.