Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Ineke Ris (page 1 of 2)

Verdrietig

Verdrietig / door Michael Ian Black ; met illustraties van Debbie Ridpath Ohi ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris

Flamingo is verdrietig. Het is onduidelijk waarom, maar daar gaat het ook eigenlijk niet om. Hij is verdrietig en denkt dat het nooit over zal gaan. Samen met zijn vrienden ‘meisje’ en ‘aardappel’ praten ze over verdrietig zijn, dingen waar je vrolijk van zou kunnen worden (blijkt per persoon te verschillen) en of de anderen Flamingo nog wel lief vinden nu hij verdrietig is. Meisje zegt dat ze hem altijd lief vindt, of hij nu vrolijk, verdrietig, boos of wat dan ook is. Aardappel zegt dat hij Flamingo sowieso al niet lief vond. Hij kijkt er ook wat boos bij. En dan lacht hij. Het was een grapje. Ze barsten met zijn drieën in lachen uit. Dat helpt Flamingo een beetje: hij is daarna nog steeds verdrietig, maar al niet meer zo erg.

Lees verder

Ieber & Knoert, De jongen op de bank, Tijn Konijn wil skiën, Voor alle sterren in de nacht, Wat doen we met Toribio

Ieber & Knoert / Sanne te Loo


Monster Ieber vangt een vogeltje en wil het graag houden, maar volgens monster Knoert is dat heel zielig voor het vogeltje en hij laat het vrij. Daarop laat Ieber, zonder dat Knoert het weet, de cactus van Knoert ‘vrij’. Knoert is erg verdrietig over zijn verdwenen cactus, Ieber durft niet te zeggen dat hij de cactus buiten hun grot heeft geplaatst en de cactus begint allemaal gaten te vertonen. Gelukkig treffen ze, als de ongelukkige Ieber eindelijk heeft toegegeven wat hij heeft gedaan, buiten een cactus vol gaten waar kleurige vogeltjes in zijn gaan wonen en waar allemaal bloemetjes uit beginnen te groeien.

De jongen op de bank / Corrinne Averiss ; geïllustreerd door Gabriel Alborozo ; vertaling [uit het Engels]: door Ineke Ris


Tim kan niet spelen in de speeltuin, want er zijn te veel kinderen: hij past er niet tussen en ze maken te veel lawaai. Daarom blijft hij bij zijn vader (die druk is met laptop en papieren) op de bank zitten. Als de knuffel van een meisje op een hoog klimtoestel beland en niemand het lijkt te gaan pakken, vergeet Tim zijn verlegenheid/angst en klimt er op af: een mooie opening voor een nieuwe vriendschap. Spelend met het meisje is hij zijn zorgen vergeten en samen gaan ze heerlijk spelen tussen de andere kinderen.

Tijn Konijn wil skiën / Claudia Rueda ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Tijn Konijn wil skiën, maar kan wel wat hulp gebruiken: er is geen sneeuw (kinderen mogen even met het boek schudden), er is een berg sneeuw op hem gevallen (kinderen mogen even op het boek kloppen om het van hem af te kloppen), er is geen berg om vanaf te roetsjen (kinderen mogen het boek scheef houden), hij stort in een ravijn (kinderen mogen het boek omdraaien om zijn val te breken), hij blijft in een boom hangen (kinderen mogen het boek terug draaien om hem uit de boom te bevrijden) en hij skiet in een gat (maar gelukkig blijkt dat zijn eigen konijnenhol te zijn). De voorleeskinderen waren er maar druk mee, maar zo’n interactief prentenboek doet het altijd goed.

Voor alle sterren in de nacht / Karl Newson ; met tekeningen van Chiaki Okada ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens


Warm prentenboek over een mama beer die haar kindje beer naar bed brengt. De kleine beer mag wensen doen en deze komen meteen uit: vliegen als vogels, zwemmen als vissen, zo klein worden als een lieveheersbeestje en zo groot worden als reuzen. Komen de wensen echt allemaal uit of zitten ze er gewoon heerlijk op los te fantaseren? Lief prentenboek, vooral voor op de bedrand.

Wat doen we met Toribio / Isol ; vertaling [uit het Spaans]: door Agnes Brunt


Jeeeh een nieuwe Isol! De Argentijnse Isol won in 2013 de Astrid Lindgren Prijs (oeuvre-prijs) en vanaf dat jaar zijn een aantal van haar bijzondere boeken in het Nederlands vertaald. Dit prentenboek gaat over jongetje Toribio dat ‘s nachts huilend zijn ouders roept, zijn vlees weigert te eten, geen middagdut wil doen, nog niet zindelijk is en niet gewassen wil worden. ‘Doen jullie dat ook?’, vroeg ik aan de voorleeskinderen. Nee, allemaal niet. Hun (groot)ouders die achter de kinderen zaten, zeiden niets, maar maakten geluiden waaruit ik kon opmaken dat zij daar heel anders over dachten 🙂 Via een advertentie in de krant komen Toribio’s licht wanhopige ouders bij iemand die hen kan ‘helpen’: ze hoeven alleen voor het slapengaan wat toverpoeder op Toribio’s kussen te strooien. En … het werkt! Toribio is niet meer bang in het donker, slaapt heerlijk overdag, wast zichzelf, eet zijn vlees en gaat voortaan op de eh kattenbak. Toch wel een schokkende metamorfose: Toribio zal verder door het leven gaan als een kat. ‘Is toch ook leuk!’, riep een enthousiaste kleuter. Jazeker: een kat is ook leuk. En de nieuwe Isol ook.

Als ik later groot ben, Geen draak in dit verhaal, Over een hongerige leeuw

Als ik later groot ben / Quentin Gréban ; vertaald uit het Frans, vertaler niet vermeld


In een klaslokaal met menselijke hondjes wil juf (ook een hond) van de puppy’s weten wat ze later willen worden. Allemaal weten ze het. Op eentje na: die vindt het maar een moeilijke vraag. Steeds zie je op de linker pagina het kleine hondje dat aan de beurt is om te zeggen wat hij of zij wil worden, afgebeeld met een bepaalde eigenschap die maakt dat hij of zij het beroep kiest dat op de rechter pagina staat afgebeeld en waarop de hond inmiddels groot is. Uiteindelijk weet het laatste hondje het ook, want ze houdt van kinderen en van lastige vragen stellen aan die kinderen … De honden zijn behoorlijk realistisch getekend en de beroepen herkenbaar, wat ook weer een grappig effect geeft zoals bij de bulldog in de roze tutu.

Geen draak in dit verhaal / Lou Carter & Deborah Allwright ; vertaald uit het Engels, vertaler niet vermeld


De draak is het zat om altijd maar de schurk te zijn in verhalen en gaat daarom op zoek naar een verhaal waarin hij de held kan zijn. Hij komt allerlei sprookjesfiguren tegen (de kinderen hebben hier wel wat hulp bij nodig, want die sprookjes zitten er vaak (nog?) niet zo goed in, en het is wel leuker als je weet over welke sprookjes het gaat), maar die roepen allemaal dat er geen draak in hun verhaal zit. Als er uiteindelijk toch een situatie ontstaat waarbij zijn hulp hard nodig is, blijkt hij toch niet zo’n held en probeert hij eerst te vluchten. Er is wat aandringen nodig, maar uiteindelijk loopt het (zoals ook in de meeste sprookjes) goed af.

Over een hongerige leeuw … en allerlei andere dieren / geschreven en geïllustreerd door Lucy Ruth Cummins ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris


Hilarisch prentenboek dat begint met de opsomming van een hele hoop dieren. Of nee, op de volgende bladzijde blijken het er toch iets minder te zijn en daarna steeds weer nog iets minder. Tot uiteindelijk alleen de hongerige leeuw en een schildpad overblijven. De leeuw zou toch niet …?! Welnee, het blijkt heel anders in elkaar te zitten. Denk je aanvankelijk. Een boek waarbij je een paar keer op het verkeerde been gezet wordt en dat op een hele grappige manier. Ik moest al lachen toen ik het op kantoor las en later had ik er veel lol om met de voorleeskinderen.

 

 

Gewoon gek, De jager en zijn hond, Jij en ik, ik en jij, Van twee ridders, Woesssj!

Gewoon gek / Ingrid & Dieter Schubert


Helemaal niet nieuw (2012 eerste druk), maar als wij een prentenboekklassieker weer vers in collectie krijgen, lees ik die graag voor. Tegenstellingen uitgebeeld met prachtige en grappige illustraties van een heleboel soorten (menselijke) dieren. Er valt een hoop te kijken.

De jager en zijn hond : een wonderlijke reis door de wereld van Bruegel / Sassafras De Bruyn


Tekstloos prentenboek waarbij een jager en zijn hond door schilderijen van Bruegel reizen en regelmatig in problemen komen, bijvoorbeeld achterna gezeten door de Dulle Griet. Middels bladscheuren en opgekrulde hoekjes weten ze steeds weer te ontsnappen naar het volgende schilderij. Heel mooi en bijzonder boek. Leuk om te bekijken, maar natuurlijk ook goed bruikbaar om kinderen kennis te laten maken met Pieter Bruegel. Boek is dan ook te vinden bij de kunstboeken.

Jij en ik, ik en jij / Miguel Tanco ; vertaling [uit het Engels]: Lourens van Veluw

Wat een lief en waar gegeven: kinderen leren niet alleen van hun ouders, maar ouders ook van hun kinderen: zoals gezellig praten met onbekende mensen in de metro, je fantasie gebruiken (en geweldige avonturen beleven), dansen in de regen, genieten van kleine dingen. Conclusie: papa groeit met dank aan zijn kleine mannetje.

Van twee ridders / Imme Dros & Harry Geelen

Groot formaat prentenboek met lekker slordige verftekeningen, met een best heftig verhaal: papa, mama en tweelingbroertje krijgen een ernstig auto-ongeluk terwijl het andere tweelingbroertje (voor straf) niet mee was met de eerste rit in de nieuwe auto. Gelukkig komt het uiteindelijk goed, met dank vooral aan het niet-gewonde broertje die, zoals in de ridderverhalen die papa altijd vertelt, zijn tweelingbroer (mede-ridder) te hulp schiet. De voorleeskinderen zaten muisstil te luisteren.
*Zilveren Penseel 2019

Woesssj! / Louise Greig ; geïllustreerd door Júlia Sardà ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris


Als Ed bij het bladeren vegen over zijn eigen bezem struikelt, krijgt hij een enorme woedeaanval: als een gek begint hij alles op een hoop te vegen, tot hij uiteindelijk een huizenhoge berg bladeren, met daarin dieren, mensen, auto’s, bussen en meer heeft geveegd. Kan hij nog terug? Hoe maakt hij dit ongedaan? Uiteindelijk wordt hij gered door een flinke wind die opsteekt en de berg uit elkaar blaast. Conclusie: word je heel boos, tel tot 10 en wacht tot de boze bui is overgewaaid.
*Vlag en Wimpel Griffeljury 2019

Ernest en Celestine straatmuzikanten, Hoeveel weegt een lieveheersbeestje?, Ik wil NIET naar school!!, Ridder Tim wil vliegen, Vierkant

Iedere week lees ik vijf prentenboeken, die ik daarna voorlees in de bibliotheek. Ik zou over al deze prentenboeken EN de andere boeken die ik lees willen schrijven, maar ik merk dat dat lastig haalbaar is. Daarom ga ik voortaan de vijf prentenboeken in één blog beschrijven en dan per prentenboek maar één zin. Dat is in ieder geval het plan.

Ernest en Celestine straatmuzikanten / Gabrielle Vincent  ; vertaald uit het Frans

Jeeeh, eindelijk herdruk van de boeken van Brammert en Tissie! Even wennen aan de namen die nu de originele Franse namen blijven. Ik versprak me meteen bij het voorlezen en de moeders van de voorleeskinderen lachten en zeiden dat ik best wel de oude namen mocht gebruiken 🙂 Het dak lekt en om reparatie te kunnen bekostigen, snort Celestine Ernests oude viool op en probeert hem zover te krijgen dat hij op straat gaat spelen.

Hoeveel weegt een lieveheersbeestje? / Alison Limentani ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris

Informatief boek in de vorm van een prentenboek waarin het gewicht van dieren wordt vergelijken: zoveel mieren wegen evenveel als een lieveheersbeestje, zoveel lieveheersbeestjes wegen evenveel als een … enz. Leuk en leerzaam, ook voor ouders bleek bij het voorlezen.

Ik wil NIET naar school!! / Stephanie Blake ; vertaling [uit het Frans]: Standaard Uitgeverij

Over Simon (ook wel Superkonijn) zijn al meerdere prentenboeken. In dit boek gaat Simon voor het eerst naar school en ziet daar vreselijk tegenop. Zijn ouders proberen van alles om hem gerust te stellen, maar Simon blijft roepen ‘Ik dacht het niet!’. Na aanvankelijk een traantje gelaten te hebben op school, wordt het een heel leuke eerste schooldag en als hij aan het eind wordt opgehaald roept hij dan ook ‘Ik dacht het niet!’

Ridder Tim wil vliegen / Judith Koppens & Eline van Lindenhuizen

Jongetje Tim wil vliegen, want ‘ridders kunnen alles’. Met zijn vriendinnetje knutselt hij vleugels en doet hij allerlei pogingen. Uiteindelijk valt hij: geschaafde knie en kapotte vleugels. Gelukkig weet mama een oplossing. Over Ridder Tim zijn inmiddels een paar prentenboekjes.

Vierkant / door Mac Barnett & Jon Klassen ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Na ‘Driehoek’ over Driehoek die een gemeen grapje uithaalt met Vierkant, is er nu een prentenboekje over Vierkant. Vierkant sjouwt vierkante rotsblokken. Als Cirkel langskomt denkt ze dat het blok een precies gelijkend beeldhouwwerk van hemzelf is en vraagt ook een precies gelijkend beeldhouwwerk van haar te maken. Ze noemt hem een ‘genie’ en het lukt Vierkant niet haar te zeggen dat hij dat helemaal niet kan. Wanhopig gaat hij de hele nacht aan het werk. Gaat het hem lukken?

« Oudere berichten

© 2019 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑