Boekmama

Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Eenzaamheid (page 1 of 2)

De ijstuin

De ijstuin / Guy Jones ; vertaald [uit het Engels] door Emiel de Wild – Omslag en illustraties: Linde Faas

Toen dit boek laatst bij de nieuwe boeken stond werd ik meteen gegrepen door de prachtige kaft, overduidelijk van de hand van Linde Faas. Het deed me in eerste instantie aan Prutje denken, maar eigenlijk is er veel meer gelijkenis met de klassieker De geheime tuin, waarvan de nieuwste uitgave niet alleen geïllustreerd is door Linde Faas, maar die ook bij dezelfde uitgever is uitgegeven én hetzelfde lettertype en opmaak van de kaft heeft. Geen toeval dus. Hoewel ik De geheime tuin (nog) niet heb gelezen, zijn er inhoudelijk ook overeenkomsten: een mysterieuze tuin die eigenlijk verboden is en een ziek kind dat opgesloten zit in huis.

Lees verder

Het ( buiten)gewone leven van Frank Derrick, 81 jaar

Het ( buiten)gewone leven van Frank Derrick, 81 jaar / J.B. Morrison ; vertaling [uit het Engels] Ineke van Bronswijk

Een beetje afwijkende blog dit keer: het gaat namelijk meer over de schrijver dan over het boek. Bovendien schreef ik het eigenlijk al in 2015 (toen ik nog geen blog had) voor de Facebook pagina van de bibliotheek waar ik werk. Komende zaterdag ga ik naar een concert van de schrijver, of in dit geval: de muzikant. En het leek me daarom leuk om het oude stukje even uit het stof te halen, zeker omdat het boek echt een aanrader is (en de muziek ook):

Lees verder

De boom met het oor

De boom met het oor / Annet Schaap & Philip Hopman

Vandaag zag ik toevallig in een boekhandel de boek/cd-combinatie
De schilderijententoonstelling / [naar] Moessorgski ; [tekst] Bette Westera ; en [ill.] Philip Hopman. Wat heeft dat met De boom met het oor te maken, behalve dat Philip Hopman voor beiden de illustraties heeft gemaakt? Voorin De boom met het oor staat: ‘Deze tekst werd oorspronkelijk geschreven in opdracht van het Internationaal Kamermuziek Festival Utrecht 2018 bij Schilderijen van een tentoonstelling van Modest Moesorgski.’

Lees verder

Tijger

Tijger / Jan Jutte

Oudere dame Josefien wandelt in een besneeuwd bos en loopt daar een tijger tegen het lijf. Als vanzelf kroelt ze hem door zijn vacht, maar gelukkig lijkt hij niet gevaarlijk: hij geeft haar kopjes. Het bos ligt aan de rand van een stad (die op Amsterdam lijkt op de illustraties) en Josefien neemt de tijger, die ze Tijger noemt, mee naar huis.

Lees verder

Kijk naar boven!

Kijk naar boven! / Jung Jin-ho ; vertaling uit het Engels

Dit prentenboek, dat bijna geheel zwart/wit is, begint met een auto-ongeluk waarbij meisje Miki haar benen bezeerd en per ambulance wordt afgevoerd (in 5 piepkleine niet dramatische illustraties: auto, boem, rollende band, ambulance, benen op brancard). Miki belandt in het ziekenhuis, in een rolstoel (tijdelijk of blijvend is onduidelijk) en kijkt vanaf het ziekenhuisbalkon (of is het balkon van haar eigen huis?) naar beneden. Ze ziet piepkleine mensen op een plein van bovenaf. Dat geeft een gek perspectief: ‘het lijken net mieren’. Ze kijkt en kijkt, maar niemand ziet haar. Totdat ze roept: ‘Hela, ik ben hier!’. Een jongetje kijkt. Miki en hij roepen naar elkaar. Het jongetje begrijpt haar perspectief en gaat op het plein liggen zodat zij hem helemaal kan zien. Andere mensen vragen waarom hij dat doet en gaan vervolgens ook liggen. Een fietser komt er bij liggen, een persoon met hond (die ook gaat liggen) en een stelletje doet liggend een dans. Het meisje op het balkon was steeds nauwelijks in beeld op de illustraties: je zag vooral wat haar. Maar nu iedereen voor haar is gaan liggen, zie je meer: een hele brede glimlach. Op de laatste pagina is het balkon leeg. Waar is Miki? Het plein heeft inmiddels een beetje kleur gekregen (o.a. lieflijke roze bloesem aan de bomen) en als je goed kijkt zie je een rolstoel staan, naast een bankje. En op dat bankje zitten een jongetje, en een meisje: het jongetje dat naar boven keek en Miki.

Wat een bijzonder boek! Kijken vanuit een heel ander perspectief, mooie illustraties waar je toch even goed naar moet kijken, het hoopvolle eind voor het eenzame kind. Ik vroeg me af hoe de voorleeskinderen het boek zouden vinden, of het niet te bijzonder was en of ze de zwart/wit-illustraties wel zouden waarderen. Maar ze gingen heel enthousiast in het verhaal mee, we hebben van alles bekeken en benoemd en ze vonden het einde ook heel mooi. Een boek dat denk ik niet direct gepakt zal worden in de bibliotheek, maar dat zeker de moeite waard is!

Vertaald vanuit het Engels (vertaler is niet vermeld), oorspronkelijke uitgever: Seoel : Hyeonamsa Publishing Co., Ltd. Ik ben nooit in Seoel geweest, maar wellicht verklaart de oorspronkelijke plek van uitgave dat iedereen in het boek zwart steil haar heeft.

« Oudere berichten

© 2020 Boekmama

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑