Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier
Oever / Ludwig Volbeda
Om meteen mezelf maar even te citeren (uit blog over Fabeldieren): ‘En aan Ludwig Volbeda heb ik meteen bij ‘Hoe Tortot zijn vissenhart verloor’ (tekst: Benny Lindelauf) mijn hart verloren. Wat een fantastisch mooie priegeltekeningen!’ Ik was meteen fan van de illustrator. En nu heeft Ludwig Volbeda zijn eerste boek geschreven, en ben ik meteen ook fan van schrijver Ludwig Volbeda.
Lees verderGelukkig en blij : gedichten / Edward van de Vendel ; met illustraties van Martijn van der Linden
Gelukkig en blij heb ik laatst cadeau gegeven aan iemand die geen cadeau hoefde, maar ‘een goed humeur’ meebrengen genoeg vond (en van mooie jeugdboeken houdt). Ik vond dit een schot voor open doel. Zelf had ik het nog niet gelezen, maar Edward van de Vendel + Martijn van der Linden + iedereen is lyrisch + shortlist de Boon voor kinder- en jeugdliteratuur + Zilveren Griffel: dat moet toch hoe dan ook geweldig zijn.
Lees verderOmmouw me : gedichten & portretten van kleding en schoeisel / Ted van Lieshout
Soms neem ik de boeken die ik lees in mijn dromen mee. Meestal als het boek op dat moment heel heftig is. Mijn hoofd bakt dat graag mee in iets nachtmerrie-achtigs. Maar in Ommouw me had ik alleen nog maar gegluurd en droomde dat al mijn kleren waren voorzien van Ted van Lieshout-labels en ik werd er heel blij van.
Lees verderVandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda / Bibi Dumon Tak & Annemarie van Haeringen
De koningin van de informatieve dierenboeken voor kinderen – Bibi Dumon Tak uiteraard – had weer een nieuw geweldig idee: een boek over dieren die spreekbeurten houden over andere dieren. Waarom? Dat staat mooi uitgelegd aan het begin: omdat spreekbeurten hartstikke leuk kunnen zijn, maar ‘mensen maken spreekbeurten vaak supersaai’.
Lees verderMot en de metaalvissers / Sanne Rooseboom ; met illustraties van Sophie Pluim
De boeken waar ik mee bezig ben, zet ik meestal rechtop op ons bureautje, naast het computerscherm. Altijd mooi meegenomen als iemand ze opmerkt terwijl ze daar staan te shinen. Een niet-lezende vriend die laatst bij ons at, was meteen geïntrigeerd door de kaft van Mot en de metaalvissers. Dat heb ik natuurlijk meteen aangegrepen om hem te vertellen dat het een heel tof boek is en waarom, maar nu moet ik het nog opschrijven. Op de een of andere manier is dat altijd een stuk moeilijker dan het even uit de losse pols vertellen.
Lees verder
© 2026 Boekmama.nl
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑
Recente reacties