Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Tag: Gottmer (Pagina 8 van 10)

De onverwachte held van kamer 13B

De onverwachte held van kamer 13B / Teresa Toten ; vertaling [uit het Engels] Esther Ottens

Als je een boek jaren geleden hebt gelezen (in 2015 in dit geval, vertelt de Bibliotheek Wise app mij), kun je het dan nog aanraden in de bibliotheek? Jazeker! En dat doe ik met deze dan ook regelmatig. Maar kun je er nog een blog over schrijven? Nee, dat moet je toch echt vlak na het lezen doen. Gelukkig heb ik het tekstje dat ik ooit over dit boek op Facebook zette teruggevonden (ik had toen nog geen blog, maar schreef af en toe wat op Facebook als ik enthousiast was) en plaats deze alsnog hier:

‘Dit boek had ik voor mezelf klaarliggen, maar gaf het eerst aan Kasper die om een boek vroeg. Waar hij normaal weken en weken over een boek doet, was deze binnen een week uit en had ook nog eens een leeshonger in hem opgewekt. En terecht! Geschreven vanuit een (fictieve) jongen met dwangneurose. Een jongen die zo leuk lief en ontzettend geestig is, dat ik ondanks de ellende (en die is groot, en wordt steeds groter) op bijna elke bladzijde op zijn minst zit te gniffelen. Net wel (op pagina 198) voor het eerst een traantje weggepinkt). Met recensie erbij van JaapLeest, omdat ik me er ontzettend in kan vinden. Zeker de laatste zin: “Na het dichtslaan houdt iedere lezer van Adam en gunt hem alle geluk van de wereld, dat kan niet anders”.’

Dat was eigenlijk wel heel erg kort (lees dus vooral de recensie van Jaap Friso) en ook had ik het boek nog niet uit, maar ik was kennelijk zo enthousiast dat ik het graag wilde delen. Grappige is dat er boeken zijn die ik heel mooi vind, maar die in de loop van de jaren vervagen in mijn hoofd. Deze niet. Bovendien krijg ik regelmatig van klanten aan wie ik het heb aangeraden terug dat ze het zo mooi hadden gevonden.

Dit was trouwens de eerste recensie die ik las van Jaap Friso: ik had toen recensies zitten googlen om degene die me het meeste aansprak erbij te plaatsen en met die van Jaap was ik meteen om: sinds die tijd lees ik al zijn recensies op www.jaapleest.nl. Dat er zulke fijne recensenten zijn heeft mij ook lang tegengehouden om zelf een blog te beginnen. Want wie ben ik nou helemaal? Geen recensent in ieder geval. Maar aangezien ik toch stukjes bleef plaatsen op Facebook over boeken die ik mooi vond, moest ik me er wellicht maar eens aan wagen. En inmiddels doe ik het anderhalf jaar en vind ik het nog steeds heel leuk om te doen. Ik ben inderdaad geen recensent, maar wel een enthousiast boekenaanrader. Dat doe ik vooral op de bibliotheekvloer, en in mijn vrije tijd hier op mijn blog. En om mooie boeken en geweldige schrijvers kan sowieso nooit genoeg gejuicht worden.

Vos is een boef

Vos is een boef / Daan Remmerts de Vries

Vos krijgt een collecteur aan de deur: Dodo. Hij collecteert voor de uitstervende Dodo (hij is de laatste). Vos laat hem binnen en die avond komen zijn vrienden Das en Wasbeer op uitnodiging van Vos eten. Op het menu staat een enorme gebraden kip. Maar is het wel kip? Lees verder

Drop, het stoute eendje

Drop, het stoute eendje / Catharina Valckx

Het zint Drop niet dat iedereen hem schattig vindt. Hij besluit daarom om stout te worden en voegt meteen de daad bij het woord door zich vreselijk te misdragen bij de dieren die hem lief zijn: grote mond, bijten, het zandkasteel van een ander kapot maken, iemand expres op het hoofd poepen. En het werkt: ‘Nou ja zeg!’bromt Stoffel. ‘De brutaliteit! Zo ken ik je helemaal niet, schobbejak!’. Lees verder

Alle verhalen van Ridder Florian

Alle verhalen van Ridder Florian / Marjet Huiberts ; met tekeningen van Philip Hopman

Van Ridder Florian zijn vele prentenboeken en hier zijn ze gebundeld (inclusief twee nieuwe verhalen)  in een lekker dik boek voor extra lang plezier.

‘Ridder Florian de Bange’ (zo beginnen alle verhalen) is een riddertje in kleuterformaat, dat ieder verhaal angstig of bevooroordeeld in gaat, maar aan het einde steeds weer ervaart dat de werkelijkheid anders is en altijd in positieve zin. De akelige nar die Florian publiekelijk te kakken zet, wordt zelf zo bang voor de kleine boze pony van Florian dat hij het zelf van angst in zijn broek doet, de enge draak blijkt gewoon een vriend te willen, de boze keizerin is eigenlijk een goedlachse vrouw die hartelijk om Florians moppen lacht, de gemene oplichter wordt uiteindelijk door Florian om de tuin geleid en de monnik is geen stinkende zonderling maar een lieve muzikale leermeester. En vooral alle grote boze mannen blijken maar bange poeperds.

Lees verder

Die peer is voor mij!

Die peer is voor mij! / Anuska Allepuz ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

‘Dit boek gaat over …. ?’, vroeg ik aan de voorleeskinderen toen ik de kaft liet zien. ‘Muizen’, zeiden de kinderen. Maar op de eerste bladzijden is er geen muis te bekennen: het gaat over olifanten. De muizen komen een aantal pagina’s verder in het verhaal: piepklein. Dus wie niet oplet, mist ze. Maar ze zijn erg belangrijk in het verhaal: ineens is er een boom ontdekt met heerlijke peren. De olifanten proberen ieder voor zich (‘Die peer is voor mij!’) op allerlei manieren de hoge peer uit de boom te bemachtigen. Ondertussen werken de muizen samen om die peer te pakken te krijgen. De pogingen van de olifanten mislukken jammerlijk, de muizen slagen. Als de olifanten de muizen horen roepen ‘Die peer is voor ons!’ beseffen ze waarom het de muizen wel gelukt is: het zit ‘m in het woordje ons. Met dit besef komt het wel goed en uiteindelijk smult iedereen van de peren.

Dit had een braaf of moraliserend verhaal over samenwerking kunnen zijn, maar ook al is de conclusie duidelijk: het is een ontzettend grappig boek: het aftellen en de uitroepen van de muizen tijdens hun project, de idiote pogingen van de olifanten. Een boek mag zeker wel een boodschap hebben, als het maar leuk gebracht wordt. En dat is hier absoluut gelukt.

 

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2025 Boekmama.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑