Over (jeugd)boeken en (voor)leesplezier

Author: Boekmama (Pagina 98 van 105)

Ik kan alleen wormen tekenen

Ik kan alleen wormen tekenen / door Will Mabbitt ; Nederlandse vertaling [uit het Engels]: Bibi Rumping

Lekker gek en origineel telboek, dat rechtstreeks vanuit de schrijver in de ik-vorm verteld wordt. De vorm was eventjes verwarrend voor de kinderen bij het voorlezen, maar na een korte uitleg leek het wel duidelijk. De schrijver/illustrator telt 10 wormen (want iets anders tekenen kan hij niet, beweert hij), waar hier en daar wat rare en verrassende dingen mee gebeuren. Soms is er wat verwarring (worm 9 blijkt worm 10 te zijn), omdat bijna alle wormen exact op elkaar lijken. Bijzonder grappig prentenboek, met lekker felle knalkleuren. Vooral het knalroze leverde bij het openslaan van het boek al heel veel negatieve en positieve reacties op 🙂

Paul Poiret : dromen van de Oriënt

Paul Poiret : dromen van de Oriënt / Enzo Pérès-Labourdette

Het Gemeentemuseum in Den Haag geeft al jaren prachtige prentenboeken uit bij de tentoonstellingen, gemaakt door grote namen uit de kinderboekenwereld. En meerdere van deze boeken zijn ook in de prijzen gevallen. Dat de boeken ook best leerzaam zijn (ik heb ze allemaal gelezen/voorgelezen) merkte ik toen in vorig jaar voor het eerst in het museum was, en ik dankzij de prentenboeken van alles in de Wonderkamers (het interactieve gedeelte van het museum) herkende. Lees verder

Paard, paard, tijger, tijger

Paard, paard, tijger, tijger / Mette Eike Neerlin ; uit het Deens vertaald door Bernadette Custers

Hoewel ik de kaft mooi vind, denk ik niet dat deze het boek gaat verkopen: zowel de titel als de kleur en illustraties geven niets weg over de inhoud of de doelgroep. Moet dat dan? Wel als je wilt dat het boek daadwerkelijk uit de kast komt.

Daarom zal ik maar wat dingen verklappen: Paard paard tijger tijger is een Chinese uitdrukking en betekent dat iets niet bepaald goed gaat, maar dat het slechter had gekund. En dit slaat op het leven van Honey: een lief, zorgzaam meisje met een hazenlip, verstandelijk beperkte grotere zus, kettingrokende alleenstaande moeder en ergens anders nog een vader met zeer twijfelachtige gedragingen.

Lees verder

De schaduw van mijn broer

De schaduw van mijn broer / Tom Avery ; illustraties Kate Grove ; vertaling [uit het Engels]: Aleid van Eekelen-Benders

Kaia heeft een jaar geleden haar broer verloren. En sinds die verschrikkelijke gebeurtenis voelt ze zich ‘bevroren’.  En met haar broer is ze ook haar moeder verloren: een vrolijke lieve moeder is veranderd in een vrouw met een flink drankprobleem. Kaia moet haar regelmatig van de grond rapen (soms uit haar eigen braaksel), treft soms een hysterisch huilende moeder thuis die het servies aan diggelen smijt. Gepraat en gelachen wordt er niet meer. Kaia is alleen met haar moeder: er is geen vader, geen broers of zussen. Haar vriendinnen op school hebben haar in de steek gelaten, niemand mag haar: ze wordt gepest, ze vinden haar een freak. De lezer ziet echter dat, hoewel er een paar hele nare meisjes zijn, de andere kinderen hier niet in mee gaan. En dat er een aantal kinderen zijn die haar niet buitensluiten en zelfs voorzichtig toenadering zoeken. Als er op een dag een nieuwe, wilde, vreemde,  zwijgende jongen bij Kaia in de klas komt, begint ze langzaam te ontdooien. Dat de jongen niet wordt voorgesteld aan de klas, nooit een woord zegt, geen naam lijkt te hebben en hele rare dingen doet zonder dat iemand daar op reageert, doet wel ernstig vermoeden dat deze nieuwe vriend van Kaia een denkbeeldige is. Ach, als het helpt, is daar dan wat mis mee? Maar makkelijk is het niet: ‘Mijn broer werpt een lange schaduw; ontdooien kost veel tijd’. Zowel moeder als dochter beginnen langzaam op te krabbelen en elkaar en zichzelf terug te vinden. Ook krijgt Kaia steeds meer oog voor de vrienden die eigenlijk al voorzichtig achter haar leken te staan. Keerpunt is een hele bijzondere boekbespreking die Kaia voor de klas houdt en waarbij ze eindelijk haar mond open doet en haar hart open zet. Ik moest er een traantje bij wegpinken.

Hoewel dit allemaal heel zwaar klinkt, is het boek op zo’n manier geschreven dat je er met gemak doorheen vliegt. Een ontroerend boek over rouwverwerking, hoop en opkrabbelen. Met illustraties in grijstinten van ijskristallen, kinderen en vooral bomen en blaadjes. Haar boekbespreking ging dan ook over ‘Bomen in Groot-Brittannië – Een geïllustreerde gids’. 

Dikkertje Dap

Dikkertje Dap / Annie M.G. Schmidt ; met tekeningen van Noëlle Smit

Dikkertje Dap, het beroemde gedicht/liedje van Annie M.G. Schmidt als prentenboek met hele aantrekkelijke, kleurige, grappige illustraties van Noëlle Smit. In welke dierentuin is dit? Ik was eigenlijk vergeten dat dat in het gedicht genoemd wordt, maar herkende Artis al op de eerste pagina. Tot mijn verbazing kende de kinderen bij het voorlezen Dikkertje Dap niet: niet als gedicht, en niet als liedje. Verplichte kost dus, zou ik bijna zeggen: voor thuis, op school en peuterspeelzaal. En dat is geen straf 🙂

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 Boekmama.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑