Die peer is voor mij!

Die peer is voor mij! / Anuska Allepuz ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

‘Dit boek gaat over …. ?’, vroeg ik aan de voorleeskinderen toen ik de kaft liet zien. ‘Muizen’, zeiden de kinderen. Maar op de eerste bladzijden is er geen muis te bekennen: het gaat over olifanten. De muizen komen een aantal pagina’s verder in het verhaal: piepklein. Dus wie niet oplet, mist ze. Maar ze zijn erg belangrijk in het verhaal: ineens is er een boom ontdekt met heerlijke peren. De olifanten proberen ieder voor zich (‘Die peer is voor mij!’) op allerlei manieren de hoge peer uit de boom te bemachtigen. Ondertussen werken de muizen samen om die peer te pakken te krijgen. De pogingen van de olifanten mislukken jammerlijk, de muizen slagen. Als de olifanten de muizen horen roepen ‘Die peer is voor ons!’ beseffen ze waarom het de muizen wel gelukt is: het zit ‘m in het woordje¬†ons. Met dit besef komt het wel goed en uiteindelijk smult iedereen van de peren.

Dit had een braaf of moraliserend verhaal over samenwerking kunnen zijn, maar ook al is de conclusie duidelijk: het is een ontzettend grappig boek: het aftellen en de uitroepen van de muizen tijdens hun project, de idiote pogingen van de olifanten. Een boek mag zeker wel een boodschap hebben, als het maar leuk gebracht wordt. En dat is hier absoluut gelukt.

 

Kleine wijze wolf

Kleine wijze wolf / Gijs van der Hammen, Hanneke Siemensma

Kleine wolf is een kleine geleerde: leest de hele dag dikke boeken en onderzoekt planten en sterren. De dieren om hem heen vinden hem heel wijs en willen hem van alles vragen. Helaas heeft Kleine wijze wolf daar geen tijd voor: hij heeft boeken te lezen en sterren te ontdekken. Op een dag komt een kraai Kleine wijze wolf halen: de koning is ziek en Kleine wijze wolf moet hem genezen. Wolf wil niet, maar het bleek geen vraag maar een bevel. Kleine wijze wolf gaat op weg maar de tocht is lang en moeilijk en uiteindelijk verdwaald hij. Gelukkig hebben de dieren uit zijn omgeving (degenen waar hij nooit tijd voor had) hem al die tijd gevolgd en getwijfeld of ze hem misschien zouden moeten helpen. Nu is het moment: ze hebben een fijn tentje voor hem opgezet, zodat hij eerst eens lekker kan slapen en de volgende dag brengen ze hem naar de bushalte. In de stad wordt hij geholpen door een vriendelijke kat omdat hij geen idee heeft waar het paleis is. Als hij uiteindelijk bij de koning is aangekomen beseft hij inmiddels dat hij niet zo wijs is als hij zelf dacht. De koning heeft echter alle vertrouwen in hem en het lukt Kleine wolf om hem te genezen (met een plantje dat alleen hij kent). De koning wil graag dat Kleine wolf bij hem blijft als zijn hofarts, maar Kleine wolf wil terug naar zijn vrienden waarvan hij nooit beseft had dat hij ze had. Terug in zijn huisje staat zijn deur voortaan open voor zijn vrienden en hun vragen en blijkt de gezelligheid helemaal niet ten koste te gaan van zijn lees- en studietijd.

Wat een lief, maar zeker niet te zoet, verhaal. Mooie illustraties. Ik was bang dat de kinderen bij het voorlezen niet meteen enthousiast zouden worden vanwege de grijzige kleuren, maar het boek werd zowaar als eerste gekozen om voor te lezen en de kinderen gingen enthousiast mee in het verhaal.

Kleine wijze wolf is ook een van de festivalboeken waar dit jaar Het Mooie Kinderboekenfestival om draait: vorig jaar was de eerste editie en heb ik een hele leuke dag gehad met mijn dochter in de Tolhuistuin in Amsterdam. Een kinderfestival dat boeken tot leven brengt. Aanrader (zowel het boek als het festival)!