Toen ik

Toen ik / Joke van Leeuwen

Misschien ben ik er een beetje laat mee: het boek is van 2017 en heeft inmiddels een Zilveren Griffel gewonnen, dus wellicht hebben jullie er allang over gehoord en het (voor)gelezen. Het is in ieder geval een heerlijk Joke van Leeuwen boek. Grappig hoe zij haar eigen stijl heeft en er niets is wat daar op lijkt. Toen ik gaat over het jongetje Deef, over gebeurtenissen in zijn leven en gedachtes in zijn hoofd. Er gebeurt niets spectaculairs, behalve in zijn fantasie die af en toe op hol slaat. Maar juist de gewone dingen worden zo mooi beschreven, en zeker met de geweldige grappige tekeningen erbij, dat ik het hele boek met een glimlach op mijn gezicht heb gelezen, met uitzondering van de momenten dat ik hardop moest lachen.
In mijn boekenkast staat een versleten versie van Een huis met zeven kamers van Joke van Leeuwen, een van mijn lievelingsboeken uit mijn jeugd: zo vaak in gelezen. Van Toen ik kreeg ik af en toe dat gevoel weer, alsof ik terug was in het huis van vroeger.
Het einde van Toen ik is zo lief (geen happy end, maar een lief moment tussen Deef en zijn moeder) dat ik er bijna een foto van zou plaatsen hier. Maar lees het liever zelf, of lees het voor. Ik zeg alleen: Ik hoef even niks te moeten. Zo’n mooie zin, die moet ik onthouden. Eh …wil.

 

De lovebus

De lovebus / Tjibbe Veldkamp

Het doel heiligt de middelen. De lovebus draait om een aantal personen die zo graag iets willen, dat ze daar enorm ver voor gaan:
J.J. wil Cathelijn, Cathelijn wil niet meer eenzaam zijn, Tammo wil seks en Mina wil Tammo. Eigenlijk had het ook allemaal goed kunnen gaan als de juiste personen op het juiste moment het juiste hadden gedaan of gezegd tegen de juiste persoon. Maar zo ging het niet, zo ging het heel erg niet. Alles ging net anders, verkeerde beslissingen werden genomen (heel erg verkeerde beslissingen). Het verlangen naar liefde en seks, het onbegrip, het niet naar elkaar luisteren: het leidde allemaal naar een hoop ellende en geweld, moord en doodslag.

Lees verder

Het gelukkige eiland

Het gelukkige eiland / Marit Törnqvist

Een meisje op een vlot van wrakhout is op zoek naar de horizon. Vele boten komt ze tegen, maar niemand weet haar de vertellen waar de horizon is. Nadat ze in noodweer is geraakt, ziet ze een bordje in zee staan dat wijst naar Het gelukkige eiland: ‘Daar wilde ze naartoe! De horizon kon wachten.’

lees verder

Mijn vriend Crenshaw

Mijn vriend Crenshaw / Katherine Applegate ; vertaald [uit het Engels] door Annelies Jorna

Vorig jaar las ik dit boek en schreef er een stukje over in een boeken-whatt’s app-groepje. Gelukkig vond ik het zo mooi dat ik het kennelijk ook op mijn persoonlijke facebookpagina had gedeeld, zodat ik het deze week (een jaar later) weer te zien kreeg en het alsnog op mijn blog kan plaatsen omdat ik het verschrikkelijk mooi vond:

‘Hartverscheurend (of hartverwarmend, of beiden) B-boek over gezin in armoede, waarbij zoon in eerdere zware periode (moesten noodgedwongen in hun busje gaan wonen) een denkbeeldige vriend kreeg. Hoewel hij erg van de feiten en de wetenschap is, en dus niet in denkbeeldige vriendjes wil geloven, duikt Crenshaw na een paar jaar weer op (en niet zonder reden). ‘Jij bestaat niet’, zie ik tegen de kat in de spiegel. ‘Ik ben zo vrij daar anders over te denken,’ zei Crenshaw.’ Lees verder

Lampje

Lampje / Annet Schaap

Over Lampje heb ik alleen maar zeer positieve recensies gelezen. Collega’s en vriendinnen die me vroegen of ik Lampje al had gelezen, stonden daar gelukzalig bij te glimlachen. Je zou bijna denken dat het boek nu wel een beetje moest gaan tegenvallen, maar dat was zeker niet het geval. Even voor wie het nog niet wist: Annet Schaap is een zeer bekende kinderboekenillustrator. Zoek ik haar op in de catalogus van de bibliotheek waar ik werkzaam ben, krijg ik 173 titels, waaronder boeken van Jacques Vriens, Francine Oomen, Bart Moeyaert en vele, vele andere auteurs waar zij de boeken voor geïllustreerd heeft. Maar op een dag schreef ze zelf een boek en dat sloeg in als een bom. Wat een verrassing: een fantastisch verhaal, geschreven in prachtige zinnen. Wat een (voor)leesplezier! We hebben hier te maken met een nieuwe klassieker. En ik heb er twee heldinnen bij: een echte (de schrijfster) en een fictieve (Lampje). Dit boek zou aan ieder kind moeten worden voorgelezen. Ik heb het voorgelezen aan mijn 10-jarige dochter die, ook wildenthousiast over Lampje, graag als gastblogger wat wilde schrijven. Bij deze:

Lampje gaat over het meisje Emilia Waterman die Lampje genoemd word. Ze woont in een vuurtoren met haar vader. Haar moeder is overleden toen ze nog jong was. Als op een dag de lucifers op zijn moet Lampje door de storm nieuwe kopen. Er gaan allerlei dingen fout. Lampje en haar vader komen in de problemen en Lampje moet ergens anders gaan wonen. Ze moet naar het zwarte huis en daar gebeuren veel rare dingen… Ik vind het een heel leuk boek omdat het heel spannend maar ook droevig is. Het is zelfs zo spannend en leuk dat je steeds weer door wilt lezen. Het is een boek met veel mooie tekeningen en een mooi rakend verhaal. Het is zo’n mooi boek dat je hem wel moet lezen!