Fiete Anders, Kleine Struis, Een niet zo hippe hoed, Tierenduin, Zon

Afgelopen woensdag heb ik deze prentenboeken voorgelezen. Allemaal enorm leuk, maar de winnaar was toch echt Tierenduin: de kinderen stonden te springen en te schreeuwen van enthousiasme.

Fiete Anders / Miriam Koch

Fiete is anders dan de andere schapen, wordt buitengesloten en voelt zich eenzaam. Daarom gaat hij op zoek naar een plek waar hij niet anders is. Die vindt hij niet. Wat hij wel vindt: een fijne, mooie plek (een van de voorleeskindjes herkende het als Schiermonnikoog) waar hij nog steeds anders is, maar waar dat helemaal niet uitmaakt.

Kleine Struis : een voorleesverhaal over bang zijn / Kim Crabeels en Marije Tolman

Kleine Struis is een enorme bangerik, die daarom continu met zijn hoofd in de grond staat. Meerdere dieren proberen hem er uit te praten, maar uiteindelijk zijn het de geruststellende woorden van een lief struisvogelmeisje die hem over zijn angst heen helpen.

Een niet zo hippe hoed / Emily Gravett

Harbet heeft een fijne muts van oma, maar de ander dieren lachen hem uit omdat zijn hoed ‘oud’ is. Zelf zijn ze buitengewoon modieus en Harbet die steeds een nieuwe hoed koopt om even hip te zijn, slaat continu te plank mis en ze blijven hem uitlachen. Tot hij stopt met op de anderen proberen te lijken en zelf iets bedenkt.

Tierenduin : een kijk- en zoekboek / Geert Vervaeke

Een tekstloos superkijk- en zoekboek in zwart-wit, waar ingenieus allerlei dieren (of details van dieren) door elkaar heen zijn getekend, en aan elkaar verweven zijn. Kijken en zoeken maar!

Zon / Sam Usher ; redactie: Alison Ritchie ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar/Vitataal

Na de ontzettend leuke prentenboeken Sneeuw en Regen van Sam Usher is er nu Zon. Alle drie gaan over opa en kleinzoon die er lekker op uit gaan in een bepaald weertype. Buiten maken ze wel heel spannende avonturen mee, waarbij je aan het eind afvraagt of het jongetje niet gewoon heel veel fantasie heeft. Hoewel het klinkt als drie dezelfde verhalen, gebeuren er toch totaal verschillende dingen in ieder boek. Lees ze allemaal (voor)! En welk weertype missen we nu nog? Storm? Goed nieuws: die komt eind deze maand uit 🙂

Het boek

Het boek / Marije Tolman & Ronald Tolman

In dit derde tekstloze prentenboek van vader en dochter Tolman vliegt er (eerst lijken het vogels) een enorme hoeveelheid boeken door de lucht. Olifant pakt er een, begint te lezen en houdt niet meer op. Ondertussen loopt hij door een steeds veranderende omgeving, wordt hij regelmatig gevolgd door verschillende dieren en vraag je je af: Zou hij ze voorlezen? Wat leest hij eigenlijk? Veel dieren zijn in ieder geval erg nieuwsgierig. Uiteindelijk komt hij uit bij een bibliotheek (in de ogen van de kinderen bij het voorlezen: een boekenkast [wel een enorme dan]) en zet hij het boek in een van de kasten. Meerdere van de dieren die hem gevolgd zijn, zijn ook in de bibliotheek en zoeken nu zelf wat uit.

Mijns inziens is dit mooie boek een ode aan de bibliotheek (want leesplezier begint toch bij een ruime collectie boeken die makkelijk bereikbaar is), een ode aan de enthousiaste lezer (en de nieuwsgierig makende en aanstekelijke uitwerking die dat enthousiasme op anderen kan hebben), een ode aan het boek en een ode aan de boekenmakers, want geen mooie boeken zonder fantastische schrijvers en illustratoren.