Het dodenhuis

Het dodenhuis / Sarah Pinborough ; uit het Engels vertaald door Carla Hazewindus

Dit verhaal speelt in een tijd waarin mensen kennelijk niet meer ziek worden, een aantal uitzonderingen daargelaten. Er worden regelmatig bloedtesten gedaan bij kinderen om de ‘defecten’ eruit te pikken. Is de uitslag van je bloedtest niet goed, dan wordt je onmiddellijk opgehaald en afgevoerd naar het dodenhuis dat ergens ver weg op een eiland staat. Zonder enige informatie wordt je daar in het tehuis ondergebracht en zonder ook maar enige begeleiding of warmte of wat dan ook, krijg je de hoogst nodige zorg (bed, kleren, eten, onderwijs, onderdak). Wie ziek wordt, wordt ‘s nachts stilletjes afgevoerd en niemand hoort nooit meer wat wat over je. Niemand merkt dat je wordt afgevoerd, want alle kinderen moeten ‘s avonds verplicht ‘vitamines’ innemen, waarna ze in een comateuze slaap vallen.

Continue reading “Het dodenhuis”

Mijn papa

Mijn papa / Annemarie van Haeringen & Ao De en Ao Teer

Herkenbaar als je kleine kinderen hebt: uitslapen zit er echt niet in. Kleintjes doen er alles aan om je wakker te krijgen vanaf het moment dat ze zelf wakker zijn geworden.
Herkenbaar voor kleintjes: je moet alles uit de kast halen om die slome ouders wakker en actief te krijgen.

Lees verder

De vos en de ster

De vos en de ster / Coralie Bickford-Smith ; vertaling [uit het Engels]: Jan Rot

Wat een juweeltje om te zien, en om te lezen! Wel een droevig verhaal: over een eenzame vos, die het maar moeilijk heeft in het donkere, ondoordringbare woud. Zijn enige vriend is een stralende ster die ‘s nachts aan de hemel verschijnt: zijn licht in de duisternis. Tot de ster op een dag weg blijft…
Als de vos het na een tijd wachten en zoeken opgeeft, zakt hij weg in een depressie (al wordt dat niet genoemd) en komt zijn hol niet meer uit. Gelukkig weet hij zichzelf op een gegeven moment genoeg op te peppen om er uit te komen en kijkt hij ‘voorbij zijn oren’ en ontdekt hij dat er veel meer sterren aan de hemel zijn.

De prenten doen denken aan middeleeuwse miniaturen en zijn heel mooi met de tekst verweven. Soms zitten de woorden zelfs verstrikt in doornstruiken.

Een prachtig prentenboek voor kinderen vanaf een jaar of  zes over liefde, verlies, eenzaamheid en opkrabbelen en met prenten die wellicht volwassenen meer zullen aanspreken. Bij wijze van experiment heb ik het in mijn voorleesmand gestopt en meegenomen voor mijn voorleespubliekje in de bibliotheek (dat vooral uit kleuters bestaat). En wat verrassend en leuk: ze vonden het een heel mooi boek! Ze leefden mee met de vos, bewonderden de mooie prenten en dachten uiteindelijk dat vos zijn ster had teruggevonden tussen al die andere sterren.

Meneer Hummeling zoekt een vrouw

Meneer Hummeling zoekt een vrouw / Joukje Akveld & Noëlle Smit

Ook al is er niets mis met Meneer Hummeling (vindt hij zelf), toch heeft hij geen vrouw. Omdat hij wel graag een vrouw zou willen, vraagt hij tips aan zijn buurman, vrienden en familie om er een te vinden. Volgens hen moet hij in de krant kijken, op het plein of vind je vrouwen die een man zoeken in de bus. Meneer Hummeling probeert alles, maar vindt haar niet. Ze is er echter wel, ze was er al die tijd al, en uiteindelijk vindt zij hem en blijkt zij gewoon naast hem te wonen. Leuk prentenboek met hele mooie vrolijke en kleurige illustraties.