Ernest en Celestine straatmuzikanten, Hoeveel weegt een lieveheersbeestje?, Ik wil NIET naar school!!, Ridder Tim wil vliegen, Vierkant

Iedere week lees ik vijf prentenboeken, die ik daarna voorlees in de bibliotheek. Ik zou over al deze prentenboeken EN de andere boeken die ik lees willen schrijven, maar ik merk dat dat lastig haalbaar is. Daarom ga ik voortaan de vijf prentenboeken in één blog beschrijven en dan per prentenboek maar één zin. Dat is in ieder geval het plan.

Ernest en Celestine straatmuzikanten / Gabrielle Vincent  ; vertaald uit het Frans

Jeeeh, eindelijk herdruk van de boeken van Brammert en Tissie! Even wennen aan de namen die nu de originele Franse namen blijven. Ik versprak me meteen bij het voorlezen en de moeders van de voorleeskinderen lachten en zeiden dat ik best wel de oude namen mocht gebruiken 🙂 Het dak lekt en om reparatie te kunnen bekostigen, snort Celestine Ernests oude viool op en probeert hem zover te krijgen dat hij op straat gaat spelen.

Hoeveel weegt een lieveheersbeestje? / Alison Limentani ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris

Informatief boek in de vorm van een prentenboek waarin het gewicht van dieren wordt vergelijken: zoveel mieren wegen evenveel als een lieveheersbeestje, zoveel lieveheersbeestjes wegen evenveel als een … enz. Leuk en leerzaam, ook voor ouders bleek bij het voorlezen.

Ik wil NIET naar school!! / Stephanie Blake ; vertaling [uit het Frans]: Standaard Uitgeverij

Over Simon (ook wel Superkonijn) zijn al meerdere prentenboeken. In dit boek gaat Simon voor het eerst naar school en ziet daar vreselijk tegenop. Zijn ouders proberen van alles om hem gerust te stellen, maar Simon blijft roepen ‘Ik dacht het niet!’. Na aanvankelijk een traantje gelaten te hebben op school, wordt het een heel leuke eerste schooldag en als hij aan het eind wordt opgehaald roept hij dan ook ‘Ik dacht het niet!’

Ridder Tim wil vliegen / Judith Koppens & Eline van Lindenhuizen

Jongetje Tim wil vliegen, want ‘ridders kunnen alles’. Met zijn vriendinnetje knutselt hij vleugels en doet hij allerlei pogingen. Uiteindelijk valt hij: geschaafde knie en kapotte vleugels. Gelukkig weet mama een oplossing. Over Ridder Tim zijn inmiddels een paar prentenboekjes.

Vierkant / door Mac Barnett & Jon Klassen ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Na ‘Driehoek’ over Driehoek die een gemeen grapje uithaalt met Vierkant, is er nu een prentenboekje over Vierkant. Vierkant sjouwt vierkante rotsblokken. Als Cirkel langskomt denkt ze dat het blok een precies gelijkend beeldhouwwerk van hemzelf is en vraagt ook een precies gelijkend beeldhouwwerk van haar te maken. Ze noemt hem een ‘genie’ en het lukt Vierkant niet haar te zeggen dat hij dat helemaal niet kan. Wanhopig gaat hij de hele nacht aan het werk. Gaat het hem lukken?

De wolf, de eend & de muis

De wolf, de eend & de muis / geschreven door Mac Barnett ; met illustraties van Jon Klassen ; vertaald [uit het Engels] door Edward van de Vendel

Eigenlijk zou ik hier de eerste zin van het boek willen citeren, want het begon al knallend. Helaas is het zo dat ik prentenboeken lees op kantoor, daarna lees ik ze voor aan mijn publiekje en daarna slinger ik ze meteen weer de uitleen in zodat kleine lenertjes er zo snel mogelijk plezier van kunnen hebben. Dat is soms wel een gemis bij het schrijven van stukjes, zeker omdat ik meestal pas een paar dagen na het voorlezen tijd heb voor mijn blog. Maar met dank aan het inkijkexemplaar van bol.com kan ik toch de eerste zin verklappen:

‘Op een dag, het was nog vroeg, kwam een muis
een wolf tegen,
en die vrat hem vrolijk op’.

Bam! De toon is gezet. Op kantoor moest ik er hard om lachen, bij het voorlezen ging er een lichte schok door mijn kleuterpubliek. Gelukkig is de muis in één geheel doorgeslikt en blijkt er in de buik van de wolf al een eend te wonen die het daar erg naar zijn zin heeft. Aangezien de wolf wel meer naar binnen slokt hebben ze gebrek aan niets: meubilair, allerhande eten en kookgerei en een platenspeler! Eend en muis maken er een vrolijk feest van daarbinnen: er wordt heerlijk gegeten en gezellig gedanst. Wolf wordt er echter behoorlijk onwel van. En in zijn verzwakte toestand wordt hij ontdekt door een jager. Eend en muis die beseffen dat zij en hun huis in gevaar zijn, grijpen op dappere (en hilarische) wijze in door als ridder te paard (muis te eend, met vergiet en pan als helmen en hockeystick als lans) uit de bek van de wolf te springen. Wolf die spijt heeft van zijn opslokgedrag nu hij gered is door zijn eigen slachtoffers, laat eend en muis een wens doen: hij heeft alles voor ze over. Ik zal niet verklappen wat hun wens is, maar met de wolf komt het nooit meer goed.

Briljant prentenboek weer van Mac Barnett en Jon Klassen, die al een paar keer eerder hebben samen gewerkt. Illustrator Jon Klassen is ook bekend van zijn hoedentrilogie. Prachtige illustraties en wat zwarte humor. Ik vind het een geweldige combinatie. In dit geval mooie en humorvolle vertaling door Edward van de Vendel.

Driehoek

Driehoek / door Mac Barnett & Jon Klassen ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Wie er geen moeite mee heeft als hoofdpersonen in prentenboeken niet zo sympathiek zijn, en de illustraties niet zoet en vrolijk gekleurd hoeven te zijn, kan een hoop lol hebben met de prentenboeken van Jon Klassen. De hoedentrilogie (Ik wil mijn hoed terug, Deze hoed is niet van mij, We hebben een hoed) die hij niet alleen geillustreerd, maar ook geschreven heeft, vind ik zelf briljant grappig.

In ‘Driehoek’, geschreven door Mac Barnett (eerder maakten zij samen Bas & Daan graven een gat), gaat Driehoek ‘een gemeen grapje’ uithalen met Vierkant. Hij heeft er al helemaal zin in. Het gemene grapje heeft te maken met Vierkants angst voor slangen. Het is gemeen en niet grappig. Nadat Vierkant zich rot is geschrokken, rent hij woedend achter Driehoek aan. Maar uiteindelijk kan hij Driehoeks huis niet in: een vierkant past niet door een driehoekvormige ingang (doet denken aan een vormendoos). In eerste instantie vindt Driehoek dat grappig, maar als Vierkant voor de ingang het licht blokkeert, blijkt Driehoek bang te zijn voor donker. Boontje komt om zijn loontje dus. Vierkant doet alsof hij dit zo van tevoren had uitgedacht, maar het boek eindigt met de vraag of dat wel zo is. De kinderen bij het voorlezen dachten van niet: het was toeval.

Origineel en grappig prentenboek over vormen, angsten en pestgedrag. Een leuk boek om het juist te hebben over pesten, gemeen zijn en wraak nemen.