Ik wil mijn mama!, Het meisje en haar zeven paarden, Het mooie dorpje Mooiezon, Spelen tot het donker wordt, De tijger in mij

Ik wil mijn mama! / Tony Ross ; vertaling [uit het Engels]: Loes Randazzo


De Kleine Prinses (inmiddels bij veel kinderen bekend van tv) brult continu om haar mama. Als de Kleine Prinses uit logeren gaat en merkt dat haar moeder weg is, is het even slikken. Gaat ze het dit keer redden zonder haar mama (en redt mama het eigenlijk wel zonder haar kleine prinses)?

Het meisje en haar zeven paarden / Hadi Mohammadi & Nooshin Safakhoo ; vertaald door Imme Dros 


Een meisje ligt in bed en verzint zeven paarden. Zes van hebben telkens iets (kleur, een plek om te staan, iets dat ze verzonnen hebben), het zevende paard heeft telkens niets. Daarom geven de zes paarden steeds iets van wat zij hebben aan het zevende paard, waardoor dat uiteindelijk alles van alles heeft. Als de paarden een veulen krijgen, geeft het zevende paard weer alles van alles door aan haar veulen. En uiteindelijk is er ook veel meer kleur in de kamer van het meisje in bed die alles verzonnen heeft. Het prentenboek is wat moeilijk, maar is ook heel mooi voor wie het niet allemaal begrijpt.

Het mooie dorpje Mooiezon / Edward van de Vendel en Suzan T’Hooft

Mooiezon is een vriendelijk dorpje waar alle dieren elkaar helpen. Maar als er een feest is loopt Miereneter zich ineens kwaad te maken over Grote Slome Panda, want wat heeft hij nu helemaal gedaan? Niets! De andere dieren weten wel van alles te noemen: Grote Slome Panda zorgt voor gezelligheid, troost, is heel lief, zonder hem is het niet leuk. Als iemand vraagt wat Miereneter zelf eigenlijk doet, blijkt hij eigenlijk ook niet zo actief te zijn. Panda staat op en geeft hem een dikke knuffel. Mooie conclusie kun je hier trekken: het gaat niet om wat je allemaal gedaan hebt, maar om wie je bent en hoe je voor anderen bent.

Spelen tot het donker wordt / Marit Törnqvist ; twee gedichten van Hans & Monique Hagen


Dit hardkartonnen boekje begint met een gedicht over een jongetje en en meisje die altijd samen spelen en eindigt met een gedichtje aan het einde van het boek waarin de (speel)dag ook eindigt. Hiertussen tekstloze prenten waarop de kindjes meestal samen spelen en soms alleen. Wat een prachtige, vriendelijke en herkenbare prenten van restaurantje spelen met heel veel poppen en knuffels, een supertreinbaan met houten rails bouwen, spelen in bad en in de sneeuw, op de muur tekenen. Het is allemaal heerlijk en herkenbaar, zowel voor kind als volwassenen. De voorleeskindjes stonden allemaal voor mijn voorleesstoel elkaar te verdringen om alles te kunnen bekijken en benoemen en op mijn knie lag een klein handje. Wat een fijn boekje! Voor peuters, maar ook nog heel leuk voor kleuters.

De tijger in mij / Marieke van Ditshuizen


Een wild jongetje wordt door zijn moeder altijd tijger genoemd. Als ze hem (hij is te druk binnen) buiten zet om in de zandbak te spelen, verandert hij in een echte tijger. Zijn vriendjes in de speeltijd slaan voor hem op de vlucht, maar mama geeft hem dikke knuffels als hij weer thuis is. Hij is wel wat wild, maar ook lekker zacht.