Fiete Anders, Kleine Struis, Een niet zo hippe hoed, Tierenduin, Zon

Afgelopen woensdag heb ik deze prentenboeken voorgelezen. Allemaal enorm leuk, maar de winnaar was toch echt Tierenduin: de kinderen stonden te springen en te schreeuwen van enthousiasme.

Fiete Anders / Miriam Koch

Fiete is anders dan de andere schapen, wordt buitengesloten en voelt zich eenzaam. Daarom gaat hij op zoek naar een plek waar hij niet anders is. Die vindt hij niet. Wat hij wel vindt: een fijne, mooie plek (een van de voorleeskindjes herkende het als Schiermonnikoog) waar hij nog steeds anders is, maar waar dat helemaal niet uitmaakt.

Kleine Struis : een voorleesverhaal over bang zijn / Kim Crabeels en Marije Tolman

Kleine Struis is een enorme bangerik, die daarom continu met zijn hoofd in de grond staat. Meerdere dieren proberen hem er uit te praten, maar uiteindelijk zijn het de geruststellende woorden van een lief struisvogelmeisje die hem over zijn angst heen helpen.

Een niet zo hippe hoed / Emily Gravett

Harbet heeft een fijne muts van oma, maar de ander dieren lachen hem uit omdat zijn hoed ‘oud’ is. Zelf zijn ze buitengewoon modieus en Harbet die steeds een nieuwe hoed koopt om even hip te zijn, slaat continu te plank mis en ze blijven hem uitlachen. Tot hij stopt met op de anderen proberen te lijken en zelf iets bedenkt.

Tierenduin : een kijk- en zoekboek / Geert Vervaeke

Een tekstloos superkijk- en zoekboek in zwart-wit, waar ingenieus allerlei dieren (of details van dieren) door elkaar heen zijn getekend, en aan elkaar verweven zijn. Kijken en zoeken maar!

Zon / Sam Usher ; redactie: Alison Ritchie ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar/Vitataal

Na de ontzettend leuke prentenboeken Sneeuw en Regen van Sam Usher is er nu Zon. Alle drie gaan over opa en kleinzoon die er lekker op uit gaan in een bepaald weertype. Buiten maken ze wel heel spannende avonturen mee, waarbij je aan het eind afvraagt of het jongetje niet gewoon heel veel fantasie heeft. Hoewel het klinkt als drie dezelfde verhalen, gebeuren er toch totaal verschillende dingen in ieder boek. Lees ze allemaal (voor)! En welk weertype missen we nu nog? Storm? Goed nieuws: die komt eind deze maand uit ­čÖé

Het onhandige eendje

Het onhandige eendje / Britta Teckentrup ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar ; redactie en productie: Vitataal

De onhandigheid van het onhandige eentje straalt al van de kaft van het kleine hardkartonnen prentenboekje af. Het onderliggende probleem eigenlijk ook: zijn poten zijn veel te groot. Begripvol vriendje kuikentje probeert te ontdekken of die grote poten misschien een functie hebben. En bij het uitproberen van van alles en nog wat om te kijken wat wel goed gaat met die grote poten, valt onhandig eendje per ongeluk in het water. En daar blijkt waar ze voor dienen: onhandig eendje is een superzwemmer! Misschien kunnen we hieruit concluderen dat iedereen, hoe onhandig ook, wel ergens goed in is. En een begripvolle vriend die niet lijkt te accepteren dat je alleen maar onhandig bent en met jou op zoek gaat naar je talent kan natuurlijk voor niemand kwaad.

Lief prentenboekje voor peuters en kleuters met aantrekkelijke illustraties. Tegelijkertijd zijn ook uitgekomen: ‘De knorrige kat’ en ‘De stinkende beer’. Die ga ik zeker ook voorlezen en wellicht dat die hier later nog terug komen.

Kijk uit, een draak!

Kijk uit, een draak! / Jonny Lambert ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar ; redactie en productie: Vitataal

Je ziet het al aan de kaft: deze draak ziet er ontzettend lief en onschuldig uit. De paniek is onterecht. In dit lieve prentenboek verruild draak Sofie de ongezellige drakenwereld voor een gezelliger plek wat direct toestanden en angst oplevert bij de bewoners. Zeker als Sofie in haar onhandigheid bomen vernield en al niesend de staart van een vogeltje verschroeid. De dieren sturen haar dan ook weg. In eerste instantie moest ik aan de komst van nieuwkomers of vluchtelingen denken en de paniek, angst of woede die dat bij sommige mensen teweeg brengt. Maar verder lezend klopt dat niet: de angst voor de andere draken is terecht. Zeker wanneer zij een aanval doen op de dieren en hun leefgebied. Gelukkig komt Sofie terug om haar vriendjes te redden en de draken te verjagen. Hun leefgebied is geruïneerd, maar samen met Sofie die bewezen heeft een vriendin te zijn in plaats van een gevaar, gaan ze op zoek naar een mooie nieuwe plek.

Iedereen is welkom

Iedereen is welkom / Patricia Hegarty, Greg Abbott ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar ; redactie en productie: Vitataal

Aantrekkelijk ogend prentenboek over een muisje dat een huis wil bouwen. Steeds komen er weer, door wat voor reden dan ook, op de vlucht geslagen dieren die er ook graag bij willen. Dat is goed: iedereen is welkom. Al is het wel de bedoeling dat iedereen mee helpt met het bouwen van het huis, maar dat vinden alle dieren vanzelfsprekend. Uiteindelijk hebben ze een mooi groot huis en is het feest. De tekst op rijm is minder sterk, maar het is niet storend. Normaal ben ik niet zo’n fan van al te lieve boeken, maar in een tijd van boze reaguurders, vluchtelingenhaat en gebrek aan empathie, vind ik zo’n lief, positief prentenboek van harte welkom!

Open dit boek niet : ga lekker wat anders lezen!

Open dit boek niet : ga lekker wat anders lezen! / Andy Lee ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar/Vitataal ; redactie en productie: Vitataal

Doldwaze gekkigheid en niet het eerste boek waarbij de hoofdpersoon al schreeuwend tegen de lezer duidelijk wil maken dat er vooral niet verder gelezen moet worden (Doe dat boek dicht / [tekst:] Jill Lewis ; [ill.:] Deborah Allwright). Ik had er eerlijk gezegd niet zo’n zin in, maar nam het boek toch maar mee om voor te lezen in de bibliotheek (aangezien ik anders een boek te weinig had en bovendien vermoedde dat de kinderen het wel zouden weten te waarderen). Ik lees altijd vijf prentenboeken voor, die ik van te voren laat zien en waar ik wat over zeg en vervolgens mag steeds een kind kiezen welk boek we gaan lezen. Zodra ik dit boek had laten zien (‘Het heet “Open dit boek NIET”, dus misschien moeten we dat dan ook maar niet doen’), waren de kinderen al door het dolle heen en moest ik deze als eerste voorlezen.

Een raar blauw mannetje doet vanaf het begin tot aan het einde van het boek zijn uiterste best om te zorgen dat er geen bladzijdes worden omgeslagen: van boos schreeuwen, tot negeren, tot dreigementen en juist beweren dat het hem niets kan schelen. Dat werkt natuurlijk allemaal niet: de kinderen willen vreselijk graag de bladzijden omgeslagen hebben. Uiteindelijk vertelt het mannetje een ongeloofwaardig verhaal over een heks die heeft gezegd dat zij hem in een kikker zou veranderen op de laatste pagina, en …. na het omslaan van die pagina kom je op de laatste bladzijde waar oeps …. het mannetje inderdaad een kikker is geworden. Meerdere kleuters wilden heel graag het boek mee naar huis.