Beer of geen beer, Bloterik, Op avontuur met boeken, De piraten van Scheurbuikstrand, Voor altijd en even

Gisteren las ik weer vijf boeken voor in de bibliotheek en zelf vond ik Beer of geen beer de leukste en Voor altijd en even de mooiste. De kinderen hadden de meeste lol om Bloterik en Beer of geen beer.

Beer of geen beer : (we gaan het zien) / Karl Newson & Anuska Allepuz ; vertaald [uit het Engels] door Bette Westera


Beer is het even kwijt: wat voor dier is hij ook alweer? Wanhopig probeert hij allerlei dieren na te doen om te kijken of hij er ook zo een is. Overduidelijk niet dus. Uiteindelijk trekt hij zich terug voor een winterslaap en dan blijkt ook waarom hij zo in de war was. Erg leuk!

Bloterik / Sabine Büchner en Simone Hennig ; met tekeningen van Sabine Büchner


De voorleeskinderen hadden wel zin in een boek over een bloot jongetje en brulden al voor ik begon in koor ‘bloohoot! bloohoot!’ Bloterik is op gympen na altijd bloot, want kleren kriebelen, zitten naar of zijn stom. Alleen opa zeurt er niet over (de vraag is of hij het überhaupt ziet: hij heeft zijn bril nooit op). Als opa op een dag een ‘parachute’ (een uitgelubberde gebreide trui) uit de appelboom vist, blijkt Bloterik deze wel aan te willen. Sterker nog: die gaat nooit meer uit!

Op avontuur met boeken / Henk Linskens


Ode aan boeken, lezen en voorlezen, verteld vanuit een klein jongetje dat zich graag omringd met boeken en zich zoveel mogelijk laat voorlezen. Met boeken droomt hij, gaat hij op avontuur, haalt er kennis uit en vertelt zijn vrienden erover.

De piraten van Scheurbuikstrand / door Jonny Duddle ; vertaald [uit het Engels] door Bette Westera ; onder redactie van: Katie Haworth


Sanne uit Suf-aan-zee wordt door haar piratenvriendje Sammie opgehaald om op pirateneiland Scheurbuikstrand te komen helpen zoeken naar de schat van Dwaze Dries. De andere piraten daar vinden het keurige meisje maar niks, maar als Sanne een briljante ingeving krijgt, gaan de piraten deze landrot bijzonder waarderen.

Voor altijd en even / Sarah Jacoby ; vertaald [uit het Engels] door Imme Dros


Filosofisch verhaal over tijd: dat wachten lang duurt, maar dat je de tijd niet kan vasthouden als mooie tijden eindigen. Met wonderschone illustraties. Je zou zo mee willen met de trein naar opa en oma in het bos, waar oma gitaar speelt bij het kampvuur. Van mooie momenten kan je beter maar genieten, en vooral ieder moment dat je met de mensen bent van wie je houdt.

Fiete Anders, Kleine Struis, Een niet zo hippe hoed, Tierenduin, Zon

Afgelopen woensdag heb ik deze prentenboeken voorgelezen. Allemaal enorm leuk, maar de winnaar was toch echt Tierenduin: de kinderen stonden te springen en te schreeuwen van enthousiasme.

Fiete Anders / Miriam Koch

Fiete is anders dan de andere schapen, wordt buitengesloten en voelt zich eenzaam. Daarom gaat hij op zoek naar een plek waar hij niet anders is. Die vindt hij niet. Wat hij wel vindt: een fijne, mooie plek (een van de voorleeskindjes herkende het als Schiermonnikoog) waar hij nog steeds anders is, maar waar dat helemaal niet uitmaakt.

Kleine Struis : een voorleesverhaal over bang zijn / Kim Crabeels en Marije Tolman

Kleine Struis is een enorme bangerik, die daarom continu met zijn hoofd in de grond staat. Meerdere dieren proberen hem er uit te praten, maar uiteindelijk zijn het de geruststellende woorden van een lief struisvogelmeisje die hem over zijn angst heen helpen.

Een niet zo hippe hoed / Emily Gravett

Harbet heeft een fijne muts van oma, maar de ander dieren lachen hem uit omdat zijn hoed ‘oud’ is. Zelf zijn ze buitengewoon modieus en Harbet die steeds een nieuwe hoed koopt om even hip te zijn, slaat continu te plank mis en ze blijven hem uitlachen. Tot hij stopt met op de anderen proberen te lijken en zelf iets bedenkt.

Tierenduin : een kijk- en zoekboek / Geert Vervaeke

Een tekstloos superkijk- en zoekboek in zwart-wit, waar ingenieus allerlei dieren (of details van dieren) door elkaar heen zijn getekend, en aan elkaar verweven zijn. Kijken en zoeken maar!

Zon / Sam Usher ; redactie: Alison Ritchie ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar/Vitataal

Na de ontzettend leuke prentenboeken Sneeuw en Regen van Sam Usher is er nu Zon. Alle drie gaan over opa en kleinzoon die er lekker op uit gaan in een bepaald weertype. Buiten maken ze wel heel spannende avonturen mee, waarbij je aan het eind afvraagt of het jongetje niet gewoon heel veel fantasie heeft. Hoewel het klinkt als drie dezelfde verhalen, gebeuren er toch totaal verschillende dingen in ieder boek. Lees ze allemaal (voor)! En welk weertype missen we nu nog? Storm? Goed nieuws: die komt eind deze maand uit 🙂

Ernest en Celestine straatmuzikanten, Hoeveel weegt een lieveheersbeestje?, Ik wil NIET naar school!!, Ridder Tim wil vliegen, Vierkant

Iedere week lees ik vijf prentenboeken, die ik daarna voorlees in de bibliotheek. Ik zou over al deze prentenboeken EN de andere boeken die ik lees willen schrijven, maar ik merk dat dat lastig haalbaar is. Daarom ga ik voortaan de vijf prentenboeken in één blog beschrijven en dan per prentenboek maar één zin. Dat is in ieder geval het plan.

Ernest en Celestine straatmuzikanten / Gabrielle Vincent  ; vertaald uit het Frans

Jeeeh, eindelijk herdruk van de boeken van Brammert en Tissie! Even wennen aan de namen die nu de originele Franse namen blijven. Ik versprak me meteen bij het voorlezen en de moeders van de voorleeskinderen lachten en zeiden dat ik best wel de oude namen mocht gebruiken 🙂 Het dak lekt en om reparatie te kunnen bekostigen, snort Celestine Ernests oude viool op en probeert hem zover te krijgen dat hij op straat gaat spelen.

Hoeveel weegt een lieveheersbeestje? / Alison Limentani ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris

Informatief boek in de vorm van een prentenboek waarin het gewicht van dieren wordt vergelijken: zoveel mieren wegen evenveel als een lieveheersbeestje, zoveel lieveheersbeestjes wegen evenveel als een … enz. Leuk en leerzaam, ook voor ouders bleek bij het voorlezen.

Ik wil NIET naar school!! / Stephanie Blake ; vertaling [uit het Frans]: Standaard Uitgeverij

Over Simon (ook wel Superkonijn) zijn al meerdere prentenboeken. In dit boek gaat Simon voor het eerst naar school en ziet daar vreselijk tegenop. Zijn ouders proberen van alles om hem gerust te stellen, maar Simon blijft roepen ‘Ik dacht het niet!’. Na aanvankelijk een traantje gelaten te hebben op school, wordt het een heel leuke eerste schooldag en als hij aan het eind wordt opgehaald roept hij dan ook ‘Ik dacht het niet!’

Ridder Tim wil vliegen / Judith Koppens & Eline van Lindenhuizen

Jongetje Tim wil vliegen, want ‘ridders kunnen alles’. Met zijn vriendinnetje knutselt hij vleugels en doet hij allerlei pogingen. Uiteindelijk valt hij: geschaafde knie en kapotte vleugels. Gelukkig weet mama een oplossing. Over Ridder Tim zijn inmiddels een paar prentenboekjes.

Vierkant / door Mac Barnett & Jon Klassen ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Na ‘Driehoek’ over Driehoek die een gemeen grapje uithaalt met Vierkant, is er nu een prentenboekje over Vierkant. Vierkant sjouwt vierkante rotsblokken. Als Cirkel langskomt denkt ze dat het blok een precies gelijkend beeldhouwwerk van hemzelf is en vraagt ook een precies gelijkend beeldhouwwerk van haar te maken. Ze noemt hem een ‘genie’ en het lukt Vierkant niet haar te zeggen dat hij dat helemaal niet kan. Wanhopig gaat hij de hele nacht aan het werk. Gaat het hem lukken?

Mijn papa

Mijn papa / Annemarie van Haeringen & Ao De en Ao Teer

Herkenbaar als je kleine kinderen hebt: uitslapen zit er echt niet in. Kleintjes doen er alles aan om je wakker te krijgen vanaf het moment dat ze zelf wakker zijn geworden.
Herkenbaar voor kleintjes: je moet alles uit de kast halen om die slome ouders wakker en actief te krijgen.

Lees verder

Hoeveel bomen?

Hoeveel bomen? / Barroux ; Nederlandse vertaling Lidewij van den Berg

Hoeveel bomen heb je nodig voor een bos? Dat is nog eens een originele vraag voor een prentenboek. De voorleeskinderen deden wilde gokken. En tja, ik zou het ook niet weten eigenlijk. De dieren in het bos denken het echter wel te weten, al houden ze er allemaal een andere mening op na. Het hert geeft als eerst zijn mening. Hij is immers de koning, zo beweert hij in ieder geval. Hoewel hij dat vaak blijft herhalen om zijn gelijk te krijgen, is er nergens enige bevestiging: er is geen kroon en geen van de dieren lijkt er in mee te gaan, maar dat terzijde. De meningen variëren van zo maar een getal roepen, tot er een reden bij geven. Een bepaald aantal bomen zijn bijvoorbeeld minimaal nodig om verstoppertje te spelen, of juist om je te kunnen verstoppen voor de jager. Het aantal dat genoemd wordt, wordt steeds minder. Toen een van de dieren beweerde dat er vier bomen nodig zijn, voor ieder seizoen één, ontstond er wat beroering bij de voorleeskindjes: in de andere aantallen en redenen konden ze meegaan, maar hier klopte toch echt iets niet 🙂
Terwijl de dieren van alles roepen, klinkt er steeds een piepstemmetje uit de bosjes: een klein diertje wil de hele tijd ook iets zeggen. Als hij eindelijk de kans krijgt om het te zeggen, blijkt hij meer te begrijpen van bomen dan de andere dieren: één boom heb je nodig, want uit de zaadjes van die ene boom kan een heel bos groeien. Opgelost? Zelf zit ik een beetje met de vraag hoe je dan aan verschillende soorten bomen kan komen, maar daar heb ik de kinderen maar niet mee lastig gevallen. Bovendien loopt het verhaal uiteindelijk uit in een nieuwe vraag: Wat was er eigenlijk eerder: de boom of het zaadje? De kinderen hadden dus wel iets anders om over na te denken.