Ieber & Knoert, De jongen op de bank, Tijn Konijn wil skiën, Voor alle sterren in de nacht, Wat doen we met Toribio

Ieber & Knoert / Sanne te Loo


Monster Ieber vangt een vogeltje en wil het graag houden, maar volgens monster Knoert is dat heel zielig voor het vogeltje en hij laat het vrij. Daarop laat Ieber, zonder dat Knoert het weet, de cactus van Knoert ‘vrij’. Knoert is erg verdrietig over zijn verdwenen cactus, Ieber durft niet te zeggen dat hij de cactus buiten hun grot heeft geplaatst en de cactus begint allemaal gaten te vertonen. Gelukkig treffen ze, als de ongelukkige Ieber eindelijk heeft toegegeven wat hij heeft gedaan, buiten een cactus vol gaten waar kleurige vogeltjes in zijn gaan wonen en waar allemaal bloemetjes uit beginnen te groeien.

De jongen op de bank / Corrinne Averiss ; geïllustreerd door Gabriel Alborozo ; vertaling [uit het Engels]: door Ineke Ris


Tim kan niet spelen in de speeltuin, want er zijn te veel kinderen: hij past er niet tussen en ze maken te veel lawaai. Daarom blijft hij bij zijn vader (die druk is met laptop en papieren) op de bank zitten. Als de knuffel van een meisje op een hoog klimtoestel beland en niemand het lijkt te gaan pakken, vergeet Tim zijn verlegenheid/angst en klimt er op af: een mooie opening voor een nieuwe vriendschap. Spelend met het meisje is hij zijn zorgen vergeten en samen gaan ze heerlijk spelen tussen de andere kinderen.

Tijn Konijn wil skiën / Claudia Rueda ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Tijn Konijn wil skiën, maar kan wel wat hulp gebruiken: er is geen sneeuw (kinderen mogen even met het boek schudden), er is een berg sneeuw op hem gevallen (kinderen mogen even op het boek kloppen om het van hem af te kloppen), er is geen berg om vanaf te roetsjen (kinderen mogen het boek scheef houden), hij stort in een ravijn (kinderen mogen het boek omdraaien om zijn val te breken), hij blijft in een boom hangen (kinderen mogen het boek terug draaien om hem uit de boom te bevrijden) en hij skiet in een gat (maar gelukkig blijkt dat zijn eigen konijnenhol te zijn). De voorleeskinderen waren er maar druk mee, maar zo’n interactief prentenboek doet het altijd goed.

Voor alle sterren in de nacht / Karl Newson ; met tekeningen van Chiaki Okada ; vertaling [uit het Engels]: Jesse Goossens


Warm prentenboek over een mama beer die haar kindje beer naar bed brengt. De kleine beer mag wensen doen en deze komen meteen uit: vliegen als vogels, zwemmen als vissen, zo klein worden als een lieveheersbeestje en zo groot worden als reuzen. Komen de wensen echt allemaal uit of zitten ze er gewoon heerlijk op los te fantaseren? Lief prentenboek, vooral voor op de bedrand.

Wat doen we met Toribio / Isol ; vertaling [uit het Spaans]: door Agnes Brunt


Jeeeh een nieuwe Isol! De Argentijnse Isol won in 2013 de Astrid Lindgren Prijs (oeuvre-prijs) en vanaf dat jaar zijn een aantal van haar bijzondere boeken in het Nederlands vertaald. Dit prentenboek gaat over jongetje Toribio dat ‘s nachts huilend zijn ouders roept, zijn vlees weigert te eten, geen middagdut wil doen, nog niet zindelijk is en niet gewassen wil worden. ‘Doen jullie dat ook?’, vroeg ik aan de voorleeskinderen. Nee, allemaal niet. Hun (groot)ouders die achter de kinderen zaten, zeiden niets, maar maakten geluiden waaruit ik kon opmaken dat zij daar heel anders over dachten 🙂 Via een advertentie in de krant komen Toribio’s licht wanhopige ouders bij iemand die hen kan ‘helpen’: ze hoeven alleen voor het slapengaan wat toverpoeder op Toribio’s kussen te strooien. En … het werkt! Toribio is niet meer bang in het donker, slaapt heerlijk overdag, wast zichzelf, eet zijn vlees en gaat voortaan op de eh kattenbak. Toch wel een schokkende metamorfose: Toribio zal verder door het leven gaan als een kat. ‘Is toch ook leuk!’, riep een enthousiaste kleuter. Jazeker: een kat is ook leuk. En de nieuwe Isol ook.

Oorlogswinter

Oorlogswinter / Jan Terlouw

Oorlogswinter kwam uit in 1972, won het jaar erop de Gouden Griffel, in 1975 zond de VARA de televisieserie ‘Oorlogswinter’ uit en in 2008 werd het boek verfilmd. Inmiddels is het een absolute klassieker en is er regelmatig vraag naar in de bibliotheek. In 2016 was het het Geef mij maar een boek!-boek. De actie is inmiddels omgedoopt naar Geef een boek cadeau!

Lees verder

Ik zou wel een kindje lusten, Het nieuwe nest van de Kleine Marsus, De stations-muis, Een steen voor Sascha, De verwende prinses

Ik zou wel een kindje lusten / Sylviane Donnio ; Dorothée de Monfreid ; vertaling [uit het Frans]: J.H. Gever


Herdruk van wat jaren geleden, in een kleinere uitvoering nu. Grappig prentenboek over een krokodillenfamilie die alleen maar bananen eet, tot het kleine krokodilletje besluit dat hij ‘wel een kindje zou lusten’ en verder al het andere eten dat zijn ouders als alternatief aanbieden weigert.

Het nieuwe nest van de Kleine Marsus / Benjamin Chaud ; vertaling [uit het Frans]: Anne Marie Westra-Nijhuis


De Marsupilami is een fictief dier dat voor het eerst verscheen in de strip Robbedoes en Kwabbernoot. In dit prentenboek waait het nest van een familie Marsupilami’s in een grote storm kapot. Vol goede moed gaan zij op zoek naar een nieuwe plek, maar dat valt vies tegen: overal zit een dier dat brult dat het zijn plek is. Als ze met zijn allen een klein diertje uit een woeste rivier redden slaat de ongastvrije stemming gelukkig om.

De stations-muis / Meg McLaren ; vertaling [uit het Engels]: Kirsten Verhagen


Grappig prentenboek over een muisje dat op de afdeling Gevonden Voorwerpen op een station woont en werkt. Al mag hij zich volgens het handboek voor de stationsmuis absoluut niet aan mensen vertonen, toch verlaat hij zijn plek om in te grijpen als hij een klein jongetje zijn knuffellapje ziet verliezen. En dan blijkt lang niet iedereen bang te zijn voor muizen. Sterker nog: de stationsmuis wordt gewaardeerd!

Een steen voor Sascha / Aaron Becker ; vertaling van A stone for Sacha


Na de prachtige woordeloze prentenboekentrilogie Op reis, Zoektocht en Terug over twee kinderen die zich uit spannende avonturen weten te redden met hun gekleurde toverkrijtjes, is er nu een heel ander tekstloos prentenboek van Aaron Becker: Sacha’s hond is dood en nadat de familie hem in de tuin heeft begraven gaan ze naar het strand. Sacha verzamelt stenen en pakt uiteindelijk een wel heel bijzondere steen en maakt de ‘lezer’ samen met de steen een reis door de tijd: vanaf het moment dat de steen als meteoriet neerslaat op de door dinosaurussen bewoonde aarde. Sacha neemt de steen mee naar huis en daar krijgt het een mooie plek op het graf van de hond. Bijzonder mooi prentenboek, door NBD-Biblion ingedeeld bij thema Dood. Dat heb ik voor onze bibliotheek laten verwijderen: als het op het plankje staat bij de prentenboeken over doodgaan, wordt het hooguit geleend door mensen die bewust op zoek zijn naar dat onderwerp.

De verwende prinses / Karen van Holst Pellekaan & Myra Emmen Riedel


Deze verwende prinses is wel heel erg verwend. Haar lakei wordt horendol van haar en verzint steeds allerlei dingen die hij met haar wil doen (in een grote taart werpen, oprollen in het tapijt, opbergen in een koffer, afschieten in een boemerang naar de maan, op een kameel de woestijn in sturen), maar dat doet hij natuurlijk niet ….. tot hij het echt zat is en al zijn eerder bedachte wensen achter elkaar uitvoert. Wat zal de prinses doen als ze uiteindelijk weer terug is? Leuk verrassend einde.

Kleine Broer

Kleine Broer en de saxofoon, de olifant, de wolf en het paard / Øyvind Torseter ; vertaald [uit het Noors] door Laila de Groot en Janna Kolff

Kleine broer (een jongste prins) verlaat het koninklijk paleis en zijn vader om op zoek te gaan naar zijn zes broers die ooit zijn weggegaan om een prinses te zoeken om mee te trouwen, maar nooit meer terug kwamen.  Op zijn reis verneemt hij van een wolf dat zijn broers zijn versteend door een trol. Dat wordt dus een zoektocht naar zijn versteende broers en de trol en moet hij ook een manier zien te vinden om zijn broers (en zichzelf) te redden. Continue reading “Kleine Broer”

Tot op de draad

Tot op de draad : de vele levens van oude kleren / Ileen Montijn ; beeldredactie Annemiek Overbeek

Nadat ik een tijd geleden (voordat ik deze blog begonnen was) een stukje had geschreven op Facebook over De voddenkoningin van Saskia Goldschmidt, had iemand mij dit boek aangeraden. Ik weet niet meer wie het was, maar het was wel een goede tip (wat te lezen na …). Waar De voddenkoningin fictie is (gebaseerd op het leven van Laura Dols), is Tot op de draad non-fictie: de cultuurgeschiedenis van mode en kleding in Nederland, van arm tot Koninklijk Huis.

Lees verder