Als ik later groot ben, Geen draak in dit verhaal, Over een hongerige leeuw

Als ik later groot ben / Quentin Gréban ; vertaald uit het Frans, vertaler niet vermeld


In een klaslokaal met menselijke hondjes wil juf (ook een hond) van de puppy’s weten wat ze later willen worden. Allemaal weten ze het. Op eentje na: die vindt het maar een moeilijke vraag. Steeds zie je op de linker pagina het kleine hondje dat aan de beurt is om te zeggen wat hij of zij wil worden, afgebeeld met een bepaalde eigenschap die maakt dat hij of zij het beroep kiest dat op de rechter pagina staat afgebeeld en waarop de hond inmiddels groot is. Uiteindelijk weet het laatste hondje het ook, want ze houdt van kinderen en van lastige vragen stellen aan die kinderen … De honden zijn behoorlijk realistisch getekend en de beroepen herkenbaar, wat ook weer een grappig effect geeft zoals bij de bulldog in de roze tutu.

Geen draak in dit verhaal / Lou Carter & Deborah Allwright ; vertaald uit het Engels, vertaler niet vermeld


De draak is het zat om altijd maar de schurk te zijn in verhalen en gaat daarom op zoek naar een verhaal waarin hij de held kan zijn. Hij komt allerlei sprookjesfiguren tegen (de kinderen hebben hier wel wat hulp bij nodig, want die sprookjes zitten er vaak (nog?) niet zo goed in, en het is wel leuker als je weet over welke sprookjes het gaat), maar die roepen allemaal dat er geen draak in hun verhaal zit. Als er uiteindelijk toch een situatie ontstaat waarbij zijn hulp hard nodig is, blijkt hij toch niet zo’n held en probeert hij eerst te vluchten. Er is wat aandringen nodig, maar uiteindelijk loopt het (zoals ook in de meeste sprookjes) goed af.

Over een hongerige leeuw … en allerlei andere dieren / geschreven en geïllustreerd door Lucy Ruth Cummins ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris


Hilarisch prentenboek dat begint met de opsomming van een hele hoop dieren. Of nee, op de volgende bladzijde blijken het er toch iets minder te zijn en daarna steeds weer nog iets minder. Tot uiteindelijk alleen de hongerige leeuw en een schildpad overblijven. De leeuw zou toch niet …?! Welnee, het blijkt heel anders in elkaar te zitten. Denk je aanvankelijk. Een boek waarbij je een paar keer op het verkeerde been gezet wordt en dat op een hele grappige manier. Ik moest al lachen toen ik het op kantoor las en later had ik er veel lol om met de voorleeskinderen.

 

 

Een voetbal voor de vrede

Een voetbal voor de vrede : een waargebeurd verhaal / een verhaal van Géraldine Elschner ; geïllustreerd door Fabien Doulut ; Nederlandse tekst van [vertaling uit het Duits] Joukje Akveld

Echt een kerstverhaal, dit warme sfeervolle prentenboek uit 2015 voor kinderen vanaf een jaar of zeven. Het is bijna te mooi om waar te zijn, maar het is daadwerkelijk gebeurd: kerst 1914 gedurende de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven: soldaten van beide zijden waren het vechten, de ellende, de modder en de kou beu en na wat vriendschappelijk heen en weer geroep en kerstgezang, werden er boompjes verlicht, kwamen soldaten uit beide kampen tevoorschijn uit de loopgraven en in het niemandsland kletsten ze, ruilden van alles en speelden een potje voetbal met elkaar. En als in een echt kerstverhaal ging het nog sneeuwen ook. Zoek je een beetje rond op internet, dan vind je er van alles over. Ik ben geen fan van voetbal, maar wat zou het mooi zijn als alle oorlogen zouden eindigen in een vriendschappelijk potje voetbal. Of kerstgezang, met elkaar proberen te praten over de geliefden die je mist, hoeden ruilen, wat dan ook. Maar hoe mooi en bijzonder dit moment van kerstvrede ook moet zijn geweest, het einde van de oorlog was het helaas niet: die kwam pas vier jaar later.

 

 

De wereld achter het hek

De wereld achter het hek / Zana Fraillon  ; vertaling [uit het Engels]: Aleid van Eekelen-Benders

Subhi (een Rohingya jongetje uit Birma/Myanmar) zit al zijn hele leven opgesloten in een vluchtelingenkamp in Australïe. Dit is zijn wereld en meer kent hij niet. Hij zit daar samen met zijn depressieve moeder en grotere zus. Het is een akelige plek, met slecht eten en hygiëne en (op één man na) nare bewakers (de ‘Overhemden’) en vooral zonder vermaak, educatie, hoop of toekomst. Subhi is een lieve jongen die er het beste van probeert te maken, graag fantaseert en snakt naar verhalen. Maar sinds zijn moeder alleen nog maar moe in bed ligt vertelt ze geen verhalen meer. Ook heeft Subhi de weinige boeken in het kamp allemaal al gelezen.

Continue reading “De wereld achter het hek”