Een verre plek vlakbij

Een verre plek vlakbij / Hayley Long ; vertaling [uit het Engels] Angelique Verheijen

‘Do not go gentle into that good night’.
Wanneer de ouders van Dylan (vernoemd naar de dichter Dylan Thomas) omkomen bij een auto-ongeluk, probeert Dylan zo goed mogelijk op zijn jongere broer Griff te letten. Lees verder

Robot zoekt een vriend, Stinkende windjes, Zeven manieren om in slaap te vallen

Robot zoekt een vriend / Harmen van Straaten


Lekker groot hardkartonnen prentenboek met aantrekkelijke illustraties over een Robot die allemaal liefdesbrieven vindt en op zoek gaat naar de afzender. Maar niemand heeft ze neergelegd of wil zijn vriend zijn: opwindmuis heeft al een andere vriend, piraat houdt alleen van goud. En pop beweert zelfs dat hij helemaal geen hart heeft. Gelukkig is Robot inventief genoeg (na een goede tip van goudvis) om er zelf een te maken en uiteindelijk vindt hij de afzender en gaat zijn zelfgemaakte hart er flink van bonzen.

Stinkende windjes / Afran Groenewoud ; met illustraties van Tjarko van der Pol

Wees niet bang, dit verhaal gaat verder dan scheetgrappen. Dit boek gaat over een kleine (gekleurde) groep vogels en een grote groep vogels die graag samen feest willen vieren. Helaas laten de vogels van de grote groep daar de hele tijd vieze scheten bij. Hoewel de kleine groep aangeeft dat ze dat onaangenaam vinden, gaat de grote er mee door omdat ze dat extra feestelijk vinden. Sterker nog: ze gaan er alleen maar meer laten. Als het tot de grote groep doordringt dat de kleine groep er echt ongelukkig van wordt, besluiten ze te minderen. En uiteindelijk doen ze het zelfs helemaal niet meer. Eind goed, al goed: het feesten is nu voor iedereen leuk! De voorleeskindjes vonden deze oplossing volkomen begrijpelijk en terecht. Wat voor de kleintjes een grappig boek over scheten is, is voor mij een boek over Zwarte Piet en rekening houden met elkaar. De oplossing is zo kinderlijk eenvoudig.

Zeven manieren om in slaap te vallen / Theo Olthuis, Marieke Nelissen

‘Hoe vallen jullie is slaap?’, vroeg ik aan de voorleeskindjes. ‘In bed’, antwoordde een klein mannetje, en voegde ook nog even toe: ‘en poepen doe ik op de wc’. Ik heb zo’n leuk publiekje altijd ­čÖé
Dit prachtig ge├»llustreerde boek komt met zeven manieren om in slaap te vallen. De beschreven slaaphoudingen zijn niet vreemd, maar wel de getekende plek waar het jongetje (hoofdpersoon) in slaap valt: op het strand, in een boom, op de maan. Alle zeven manieren lopen door toedoen van een ander (een krab, een aap, een walvis …) verkeerd af en slapen komt er zeker niet van. Leuk om steeds te raden wat er nu weer mis zal gaan. Op de laatste prent ligt het jongetje gewoon in bed te slapen en blijken de knuffels de zeven veroorzakers van het mislukken van het in slaap vallen. Was het allemaal een droom? Fijn boek om interactief voor te lezen of om heerlijk voor te lezen op het randje van het bed, voor het slapengaan..

Kerstmis met Boer Boris, Tomte en de vos

Kerstmis met Boer Boris / tekst Ted van Lieshout ; tekeningen Philip Hopman


Boer Boris is wereldberoemd onder Nederlandse peuters en kleuters die voorgelezen worden (en hij hangt ook gezellig in de boekenvriendjes-kerstboom op mijn jeugdafdeling). ‘Willen jullie een kerstboek?’, vroeg ik aan de voorleeskinderen. ‘Nee!’, riepen ze. Maar toen ik liet zien dat het boek van Boer Boris was mocht het wel. En het liefst meteen als eerste voorlezen. Het is kerst, er moet een boom komen, er moet versierd worden. Maar ineens is het oude varken dood en moet er ook begraven worden. Gelukkig wordt er op het eind ook een biggetje geboren, in de stal en iedereen is daar heel blij mee. Kerstmis, dood en geboorte en dat alles wederom op geweldig rijm en met prachtige illustraties waar je lang naar kunt kijken. Het is volkomen terecht dat Boer Boris zo geliefd is.

Tomte en de vos / Astrid Lindgren, Eva Eriksson ; vertaling [uit het Zweeds]: Ceciel Verheij


Een oud prentenboek in nieuwe vertaling en met nieuwe illustraties. De illustratrice van deze versie van het bekende boek van Astrid Lindgren won in 2001 de Astrid Lindgren Prijs, niet te verwarren met de Astrid Lindgren Memorial Award. Ik heb de verschillende versies van het boek niet naast elkaar gelegd, maar deze vind ik in ieder geval geweldig. Met prachtige, warme illustraties die tijdloos aandoen. Alleen de verklede kinderen die rond de kerstboom dansen verklappen dat het om een nieuwere versie gaat: een van de kinderen draagt een Spidermanpak. Ook leuk: de baby is verkleed als Pippi Langkous. Fijn winters verhaal over een hongerige vos die de kippen op de boerderij wil opvreten en een huiskabouter die op de boerderij en de bewoners past, maar ook de vos goedgezind is.

Oh ja, en over Astrid Lindgren gesproken en voor wie het nog niet wist: momenteel draait er een prachtige film over haar in de filmhuizen: Becoming Astrid. Ook een aanrader!

Het meisje dat de maan dronk

Het meisje dat de maan dronk / Kelly Barnhill ; vertaald [uit het Engels] door H.C. Kaspersma

Voor kinderen vanaf een jaar of 10. Ik heb het aan mijn 11-jarige dochter voorgelezen en zij gaat er eerst wat over zeggen:

‘Het meisje dat de maan dronk’ gaat over de heks Xan die in het bos woont en baby’tjes redt die elk jaar net buiten het Protectoraat (een heel eng dorp) worden neergelegd. Xan weet niet waarom de bewoners van het Protectoraat dat doen, maar denkt er ook niet over na. De kleine babyÔÇÖs die ze redt brengt ze naar de verre steden. Maar op een dag loopt ze met een heel lieve baby, en ze geeft die baby per ongeluk magie. Een baby met magie kan ze niet zomaar aan normale mensen geven, dus gaat ze zelf voor de baby zorgen en geeft haar de naam Luna. Al na een paar jaar beginnen de magische krachten van Luna te werken, terwijl Luna het zelf niet door heeft en er ook niet mee kan omgaan. Daarom spreekt Xan een spreuk over Luna uit, zodat haar magie tot haar 13e weg is. Maar Xan zal daardoor ook doodgaan.
Ik vind het een super leuk maar ook zielig en spannend boek omdat er veel verschillende dingen in gebeuren. Maar ik zou hem eigenlijk wel nog een keer willen lezen.

Continue reading “Het meisje dat de maan dronk”

Als ik later groot ben, Geen draak in dit verhaal, Over een hongerige leeuw

Als ik later groot ben / Quentin Gréban ; vertaald uit het Frans, vertaler niet vermeld


In een klaslokaal met menselijke hondjes wil juf (ook een hond) van de puppy’s weten wat ze later willen worden. Allemaal weten ze het. Op eentje na: die vindt het maar een moeilijke vraag. Steeds zie je op de linker pagina het kleine hondje dat aan de beurt is om te zeggen wat hij of zij wil worden, afgebeeld met een bepaalde eigenschap die maakt dat hij of zij het beroep kiest dat op de rechter pagina staat afgebeeld en waarop de hond inmiddels groot is. Uiteindelijk weet het laatste hondje het ook, want ze houdt van kinderen en van lastige vragen stellen aan die kinderen … De honden zijn behoorlijk realistisch getekend en de beroepen herkenbaar, wat ook weer een grappig effect geeft zoals bij de bulldog in de roze tutu.

Geen draak in dit verhaal / Lou Carter & Deborah Allwright ; vertaald uit het Engels, vertaler niet vermeld


De draak is het zat om altijd maar de schurk te zijn in verhalen en gaat daarom op zoek naar een verhaal waarin hij de held kan zijn. Hij komt allerlei sprookjesfiguren tegen (de kinderen hebben hier wel wat hulp bij nodig, want die sprookjes zitten er vaak (nog?) niet zo goed in, en het is wel leuker als je weet over welke sprookjes het gaat), maar die roepen allemaal dat er geen draak in hun verhaal zit. Als er uiteindelijk toch een situatie ontstaat waarbij zijn hulp hard nodig is, blijkt hij toch niet zo’n held en probeert hij eerst te vluchten. Er is wat aandringen nodig, maar uiteindelijk loopt het (zoals ook in de meeste sprookjes) goed af.

Over een hongerige leeuw … en allerlei andere dieren / geschreven en gei╠łllustreerd door Lucy Ruth Cummins ; vertaald uit het Engels door Ineke Ris


Hilarisch prentenboek dat begint met de opsomming van een hele hoop dieren. Of nee, op de volgende bladzijde blijken het er toch iets minder te zijn en daarna steeds weer nog iets minder. Tot uiteindelijk alleen de hongerige leeuw en een schildpad overblijven. De leeuw zou toch niet …?! Welnee, het blijkt heel anders in elkaar te zitten. Denk je aanvankelijk. Een boek waarbij je een paar keer op het verkeerde been gezet wordt en dat op een hele grappige manier. Ik moest al lachen toen ik het op kantoor las en later had ik er veel lol om met de voorleeskinderen.