Mijn vriend Crenshaw

Mijn vriend Crenshaw / Katherine Applegate ; vertaald [uit het Engels] door Annelies Jorna

Vorig jaar las ik dit boek en schreef er een stukje over in een boeken-whatt’s app-groepje. Gelukkig vond ik het zo mooi dat ik het kennelijk ook op mijn persoonlijke facebookpagina had gedeeld, zodat ik het deze week (een jaar later) weer te zien kreeg en het alsnog op mijn blog kan plaatsen omdat ik het verschrikkelijk mooi vond:

‘Hartverscheurend (of hartverwarmend, of beiden) B-boek over gezin in armoede, waarbij zoon in eerdere zware periode (moesten noodgedwongen in hun busje gaan wonen) een denkbeeldige vriend kreeg. Hoewel hij erg van de feiten en de wetenschap is, en dus niet in denkbeeldige vriendjes wil geloven, duikt Crenshaw na een paar jaar weer op (en niet zonder reden). ‘Jij bestaat niet’, zie ik tegen de kat in de spiegel. ‘Ik ben zo vrij daar anders over te denken,’ zei Crenshaw.’ Lees verder

Het onhandige eendje

Het onhandige eendje / Britta Teckentrup ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar ; redactie en productie: Vitataal

De onhandigheid van het onhandige eentje straalt al van de kaft van het kleine hardkartonnen prentenboekje af. Het onderliggende probleem eigenlijk ook: zijn poten zijn veel te groot. Begripvol vriendje kuikentje probeert te ontdekken of die grote poten misschien een functie hebben. En bij het uitproberen van van alles en nog wat om te kijken wat wel goed gaat met die grote poten, valt onhandig eendje per ongeluk in het water. En daar blijkt waar ze voor dienen: onhandig eendje is een superzwemmer! Misschien kunnen we hieruit concluderen dat iedereen, hoe onhandig ook, wel ergens goed in is. En een begripvolle vriend die niet lijkt te accepteren dat je alleen maar onhandig bent en met jou op zoek gaat naar je talent kan natuurlijk voor niemand kwaad.

Lief prentenboekje voor peuters en kleuters met aantrekkelijke illustraties. Tegelijkertijd zijn ook uitgekomen: ‘De knorrige kat’ en ‘De stinkende beer’. Die ga ik zeker ook voorlezen en wellicht dat die hier later nog terug komen.

De grote verboden zolder

De grote verboden zolder / Edward van de Vendel

De grote zolder is een verboden plek voor Eddie (verboden door zijn ouders) omdat het een gevaarlijke plek is: er zijn stukken waar je doorheen kunt vallen. Maar sinds het ‘beschadigde’ meisje Linea bij het gezin logeert, komt hij er wel: Linea komt Eddie regelmatig ‘s nachts uit zijn bed halen om hem mee te nemen naar zolder waar ze droomachtige dingen beleven. Of droomt hij het maar? Uiteindelijk beginnen de zolderavonturen meer op nachtmerries te lijken en moet Eddie Linea’s demonen verslaan. Alles wat ze in de nacht op zolder meemaken lijkt verband te hebben met de gezinssituatie van Linea.

Lees verder

De wolf, de eend & de muis

De wolf, de eend & de muis / geschreven door Mac Barnett ; met illustraties van Jon Klassen ; vertaald [uit het Engels] door Edward van de Vendel

Eigenlijk zou ik hier de eerste zin van het boek willen citeren, want het begon al knallend. Helaas is het zo dat ik prentenboeken lees op kantoor, daarna lees ik ze voor aan mijn publiekje en daarna slinger ik ze meteen weer de uitleen in zodat kleine lenertjes er zo snel mogelijk plezier van kunnen hebben. Dat is soms wel een gemis bij het schrijven van stukjes, zeker omdat ik meestal pas een paar dagen na het voorlezen tijd heb voor mijn blog. Maar met dank aan het inkijkexemplaar van bol.com kan ik toch de eerste zin verklappen:

‘Op een dag, het was nog vroeg, kwam een muis
een wolf tegen,
en die vrat hem vrolijk op’.

Bam! De toon is gezet. Op kantoor moest ik er hard om lachen, bij het voorlezen ging er een lichte schok door mijn kleuterpubliek. Gelukkig is de muis in één geheel doorgeslikt en blijkt er in de buik van de wolf al een eend te wonen die het daar erg naar zijn zin heeft. Aangezien de wolf wel meer naar binnen slokt hebben ze gebrek aan niets: meubilair, allerhande eten en kookgerei en een platenspeler! Eend en muis maken er een vrolijk feest van daarbinnen: er wordt heerlijk gegeten en gezellig gedanst. Wolf wordt er echter behoorlijk onwel van. En in zijn verzwakte toestand wordt hij ontdekt door een jager. Eend en muis die beseffen dat zij en hun huis in gevaar zijn, grijpen op dappere (en hilarische) wijze in door als ridder te paard (muis te eend, met vergiet en pan als helmen en hockeystick als lans) uit de bek van de wolf te springen. Wolf die spijt heeft van zijn opslokgedrag nu hij gered is door zijn eigen slachtoffers, laat eend en muis een wens doen: hij heeft alles voor ze over. Ik zal niet verklappen wat hun wens is, maar met de wolf komt het nooit meer goed.

Briljant prentenboek weer van Mac Barnett en Jon Klassen, die al een paar keer eerder hebben samen gewerkt. Illustrator Jon Klassen is ook bekend van zijn hoedentrilogie. Prachtige illustraties en wat zwarte humor. Ik vind het een geweldige combinatie. In dit geval mooie en humorvolle vertaling door Edward van de Vendel.

Meisje in het rood

Meisje in het rood / verhaal en illustraties van Roberto Innocenti ; geschreven door Aaron Frisch ; vertaling uit het Engels: Clavis Uitgeverij

Dit boek is al wat ouder (2015), maar het blijft een heel bijzondere. Sommige boeken zijn na een paar jaar al een beetje wazig geworden in mijn hoofd. Deze niet. Helaas wordt het weinig uitgeleend in mijn bibliotheek. Met dank aan Facebook die graag laat weten wat je precies een jaar, twee jaar, drie jaar en meer jaar geleden hebt geplaatst, heb ik het stukje weer terug dat ik in 2015 over dit boek schreef:

Wat als Roodkapje (of in dit geval Sophia) niet door een eng gevaarlijk bos moet om bij haar zieke oma (Nana) te komen, maar door een enge gevaarlijke stad? Want ook daar kun je stuiten op wolven die zich vriendelijk en hulpvaardig voordoen. Bijzonder B-prentenboek met tekst in tekstblokjes. Verhaal met fatale afloop, of met Happy End, want “Weet je nog wat ik zei over verhalen? Verhalen zijn magisch. Wie zegt dat er maar 1 einde is?”, aldus de verteller in de vorm van een piepklein lichtgevend dametje met breiwerk.