De zweetvoetenman : over rechtszaken & regels (en een hoop gedoe)

De zweetvoetenman : over rechtszaken & regels (en een hoop gedoe) / Annet Huizing ; met illustraties van Margot Westermann

Als iemand mij ooit zou hebben gezegd dat ik op een dag een heel dik zwaar boek over het Nederlandse rechtssysteem zou lezen en daar heel veel veel plezier in zou hebben, zou ik dat vrij ongeloofwaardig hebben gevonden. Maar het is gewoon waar! Annet Huizing heeft een jeugdboek over rechtszaken en regels in Nederland geschreven waarbij alles ontzettend duidelijk wordt uitgelegd aan de hand van praktijkvoorbeelden. Dat klinkt nog steeds saai, maar de voorbeelden zijn buitengewoon interessant en heerlijk om te lezen. Een heleboel bekende zaken komen voorbij, maar ook zaken van veel langer geleden. Zaken die nu nog steeds van belang zijn, zoals die van het paard dat illegaal verkocht werd ten tijde van de Eerste Wereldoorlog en wat die zaak nu voor invloed heeft op de rechtspraak betreffende cybercrime.

Alles is in korte duidelijke stukjes ingedeeld en het geheel ziet er superaantrekkelijk uit door de illustraties van Margot Westermann. Het is een feest om te lezen, en om te zien. Als je het uit hebt blijk je per ongeluk heel veel te hebben geleerd en het Nederlandse rechtssysteem veel beter te begrijpen. En dan zijn er ook nog eens niet of nauwelijks jeugdboeken over dit onderwerp. Kortom: een enorme aanrader en een boek dat iedere bibliotheek in collectie zou moeten hebben.

De Zweetvoetenman is een van de 33 titels op de lijst Best Verzorgde Boeken 2017 en een van de genomineerden voor de Woutertje Pieterse Prijs 2018.

Het hoofdstuk over de Zweetvoetenman is overigens extra interessant voor bibliotheken: omdat dat gaat over een man met enorm stinkende voeten in een bibliotheek. Mocht de bibliotheek hem een verbod opleggen? En voor wie het niet wist: lastige en opmerkelijke bibliotheekbezoekers krijgen net zoals de zweetvoeteman bijnamen van het personeel (als het personeel hun echte naam niet weet). Liefst een duidelijk uiterlijk kenmerk of een bijnaam die het probleem aangeeft. Zo hebben ik in de loop van de jaren langs zien komen: de man met het hoedje, de getikte tweeling, het meisje/vrouw met de zwarte haarband, de man met de tulband (ook wel de man met de rubberen laarzen), de gluurder, de pornoman, de vrouw met de rollator, de vrouw in de scootmobiel, de alcoholist, de man met de legerjas, de stinkman, de plasman, de stalker van … en onze nieuwste: Superman.

Wanneer een bibliotheek boeken niet belangrijk vindt

De Jeugdafdeling

In december 2016 maakte ik deze foto’s van de jeugdafdeling van Centrale Bibliotheek van een grote stad. Jaren van verwaarlozing straalde er vanaf. Mijn collegae waren even geschokt als ik en één van hen stuurde via Facebook een bericht met de foto’s aan de bewuste bibliotheek met de vraag of wij misschien konden helpen. Omdat er geen antwoord kwam stuurde zij het bericht nogmaals en toen kwam er wel antwoord: het was inderdaad wat rommelig en ze zouden zorgen dat de boekjes weer netjes op alfabet zouden worden gezet. Ik heb ze laten weten dat het geen kwestie van opruimen was (er paste niets meer in de bomvolle kasten, vandaar de enorme stapels boeken er bovenop), maar dat er zwaar gesaneerd moest worden en dat ze me daar voor konden inhuren. Dat was niet nodig lieten ze weten.
Lees hier verder →

Prentenboek van het jaar en Prentenboek top tien 2019

Woensdag 23 januari starten De Nationale Voorleesdagen 2019 en deze week zijn het Prentenboek van het jaar en Prentenboek top tien 2019 bekend gemaakt:

  • Als ik een dinosaurus had van Alex Barrow en Gabby Dawnay (Querido)
  • De kale boom van Tamara Bos en Barbara de Wolf  (De Vier Windstreken)
  • Dino’s bestaan niet van Mark Janssen  (Lemniscaat)
  • Een huis voor Harry van Leo Timmers (Querido Kinderboeken)
  • Gulzige geit van Petr Horácek (Lemniscaat)
  • Heb jij misschien Olifant gezien? van David Barrow (Gottmer)
  • Ossip en de onverwachte reis van Annemarie van Haeringen (Leopold)
  • Panda wil een vriendje van Jonny Lambert (Veltman)
  • Plasman van Jaap Robben en Benjamin Leroy (Gottmer)
  • Waar is Beer? van Emily Gravett (Gottmer)

Vijf hiervan heb ik een tijd gelezen voorgelezen in de bibliotheek en daarna wat over geschreven in de boeken app-groep waar ik stukjes voor schreef. Ik heb flink flink gescrold en ze terug gevonden:

Een huis voor Harry / Leo Timmers : Prentenboek van het jaar 2019

Harry de kat, die nooit het huis uit is geweest, gaat een vlindertje achterna en verdwaald. Hij zoekt een nieuw huis, maar vindt er geen een geschikt. Nieuwe vrienden vindt hij wel, en die helpen hem terug naar huis. Typisch Leo Timmers stijl, maar voor het eerste zonder uitbundige kleuren. Mooi prentenboek.

Heb jij misschien Olifant gezien? / David Barrow ; vertaling [uit het Engels]: J.H. Gever

Prentenboektopper! Verstoppertje met een olifant, die DENKT dat hij zich heel goed kan verstoppen. Net zoals peutertjes vaak 😂 Daarom herkenbaar voor ouders en erg grappig voor ouders en kinderen. Was zeer leuk om voor te lezen woensdag. Geweldige illustraties. Op de schutbladen familieportretten waaruit je kan opmaken dat het jongetje uit een gezin van blank en donker komt. Extra punt voor diversiteit en subtiliteit.
Aanvulling: Zilveren Penseel 2018

Als ik een dinosaurus had / Gabby Dawnay, Alex Barrow ; vertaald [uit het Engels] door Bette Westera

Dit is zo’n prentenboek waar ik lezend op kantoor al om moet gniffelen. Op rijm, vertaald door Bette Westera: dus dat zit wel snor.

* ik vrees dat ik bij het scrollen een stukje tekst ben vergeten, maar er kwam hierna nog iets over de diversiteit in het boek: zonder vermelding verder zie je kinderen op de prenten met allemaal verschillende huids- en haarkleuren

Dino’s bestaan niet / Mark Janssen

Grote formaat prentenboek met grote uitklapprenten, prachtig geïllustreerd: twee jongetjes gaan op dinojacht, maar die bestaan natuurlijk helemaal niet. De kinderen zien echter dat de onwetende jongetjes bovenop dino’s lopen, wat een ‘Jan Klaasen, pas op achter je!’-effect geeft.
Aanvulling: Vlag en Wimpel 2018 Penseeljury

Plasman / Benjamin Leroy & Jaap Robben

Briljant grappig prentenboek op rijm over superheld Plasman (superkracht: extreem kunnen plassen) die moet ingrijpen omdat de andere superhelden om vrij kinderachtige redenen verhinderd zijn. Waarbij ik kinderachtig in dit geval positief bedoel (bijvoorbeeld Batmans outfit is kapot, dus mama moet het nog even repareren met de naaimachine).

 

 

De Grotteling

De Grotteling / Benji Davies ; vertaald [uit het Engels] door Edward van de Vendel

Wat een schitterende illustraties maakt Benji Davies toch! In Nederland is hij vooral bekend door De kleine walvis: Prentenboek van het jaar 2017.

De Grotteling speelt in Engeland, maar dan een jaar of 100 geleden. Enige uitleg aan de kinderen die je voorleest is daarbij wel handig. Vooral aan te raden is de eerste prent goed bekijken: de prent van voor het verhaal begint. Aangezien het verhaal draait om alles en iedereen die je op die prent ziet: een chagrijnige orgelman met een vastgebonden aapje, een jongen op het dak, een meisje voor het raam en een typisch Engelse politieagent die door mijn voorleespubliek niet als politieagent herkent werd.

Het wijsje dat de orgelman draait is een liedje over de enge Grotteling. Het meisje voor het raam krijgt vervolgens het liedje niet uit haar hoofd en gaat angstig in bed liggen, want wellicht komt de Grotteling. En ja, hij komt inderdaad. Iedereen ziet hem, of eigenlijk net niet. Overal jat hij wat weg en laat mensen geschrokken achter. De kinderen die goed naar de prenten kijken zien wie de Grotteling daadwerkelijk is. En jat hij alles wat los en vast zit, of heeft hij een plan? Uiteindelijk wordt het allemaal duidelijk en heeft alles te maken met die eerste prent.

Wat een leuk boek om te bekijken en voor te lezen. En met enige hulp en uitleg aan de kinderen zien ze meer en doen ze lekker enthousiast mee.

Help! De bibliothecaris sterft uit!

De bibliothecaris sterft uit: en daar hebben de bibliotheken (ook) schuld aan.

Deze keer even geen enthousiast stukje over boeken, maar een gefrustreerd stukje over bibliotheken. Excuus daarvoor.

Laatst was er in het nieuws dat bibliothecaris de meest verouderde beroepsgroep is. Met mijn vierenveertig jaar ben ik een bijzonder jonge bibliothecaris.

Dat de bibliothecaris uitsterft komt enerzijds omdat de opleiding is afgeschaft en anderzijds omdat er weinig aantrekkelijke banen geboden worden in bibliotheken (laag salaris, oproepcontractjes of vrijwilligerswerk).
Wie bij een bibliotheek wil werken heeft een rijke partner nodig, of een andere baan ernaast.
Lees verder →