De schaduw van mijn broer

De schaduw van mijn broer / Tom Avery ; illustraties Kate Grove ; vertaling [uit het Engels]: Aleid van Eekelen-Benders

Kaia heeft een jaar geleden haar broer verloren. En sinds die verschrikkelijke gebeurtenis voelt ze zich ‘bevroren’.  En met haar broer is ze ook haar moeder verloren: een vrolijke lieve moeder is veranderd in een vrouw met een flink drankprobleem. Kaia moet haar regelmatig van de grond rapen (soms uit haar eigen braaksel), treft soms een hysterisch huilende moeder thuis die het servies aan diggelen smijt. Gepraat en gelachen wordt er niet meer. Kaia is alleen met haar moeder: er is geen vader, geen broers of zussen. Haar vriendinnen op school hebben haar in de steek gelaten, niemand mag haar: ze wordt gepest, ze vinden haar een freak. De lezer ziet echter dat, hoewel er een paar hele nare meisjes zijn, de andere kinderen hier niet in mee gaan. En dat er een aantal kinderen zijn die haar niet buitensluiten en zelfs voorzichtig toenadering zoeken. Als er op een dag een nieuwe, wilde, vreemde,  zwijgende jongen bij Kaia in de klas komt, begint ze langzaam te ontdooien. Dat de jongen niet wordt voorgesteld aan de klas, nooit een woord zegt, geen naam lijkt te hebben en hele rare dingen doet zonder dat iemand daar op reageert, doet wel ernstig vermoeden dat deze nieuwe vriend van Kaia een denkbeeldige is. Ach, als het helpt, is daar dan wat mis mee? Maar makkelijk is het niet: ‘Mijn broer werpt een lange schaduw; ontdooien kost veel tijd’. Zowel moeder als dochter beginnen langzaam op te krabbelen en elkaar en zichzelf terug te vinden. Ook krijgt Kaia steeds meer oog voor de vrienden die eigenlijk al voorzichtig achter haar leken te staan. Keerpunt is een hele bijzondere boekbespreking die Kaia voor de klas houdt en waarbij ze eindelijk haar mond open doet en haar hart open zet. Ik moest er een traantje bij wegpinken.

Hoewel dit allemaal heel zwaar klinkt, is het boek op zo’n manier geschreven dat je er met gemak doorheen vliegt. Een ontroerend boek over rouwverwerking, hoop en opkrabbelen. Met illustraties in grijstinten van ijskristallen, kinderen en vooral bomen en blaadjes. Haar boekbespreking ging dan ook over ‘Bomen in Groot-Brittannië – Een geïllustreerde gids’. 

7 thoughts on “De schaduw van mijn broer

  1. Jacqueline:

    Een bijzonder boek. Mooi verhaal en prachtig vormgegeven. Natuurlijk een probleem maar niet te zwaar.

  2. Aleid van Eekelen:

    Als vertaler van dit boek ben ik erg blij met je recensie! Ik keek wel even op van de leeftijdcategorie die je noemt: 10 12 jaar was bij mijn weten de beoogde categorie. Voor lezers ouder dan 12 lijkt het me echt te kinderachtig.

    1. Boekmama:

      Dank je wel. Wat leuk dat je reageert! Je hebt veel mooie boeken vertaald. Ik heb over meerdere wat geschreven in het verleden, maar had toen nog geen blog. Ik schreef op mijn prive facebook account en later in een app groepje. Dat is helaas allemaal wat verwaaid. Ja, die leeftijdscategorieeen zijn altijd wat lastig. De bibliotheekindeling is ook C (12-15 jaar). Heel soms ben ik het niet met die indeling eens en verander ik het in mijn eigen bibliotheek. Hier toch wel: ik denk niet dat het kinderachtig is vanaf 12 jaar. Je merkt vooral dat de kinderen iets jonger zijn door de school, maar Kaia is absoluut geen kinderachtig meisje. En er zijn juist meerdere zaken die ik erg heftig vind voor 9 en 10 jarigen in dit boek. Gelukkig is het maar een indicatie en zijn veel kinderen die buiten hun leeftijdsgroep lezen.

      1. Aleid van Eekelen:

        Nu ben ik natuurlijk meteen benieuwd naar die andere stukjes van je over boeken die ik heb vertaald. 😉
        Voor 9- en 10-jarigen is De schaduw van mijn broer inderdaad waarschijnlijk te heftig, 11- en 12-jarigen kunnen dat wel aan, lijkt me. Maar ik was bang dat oudere lezers een boek over een meisje dat zoveel jonger is dan zij teleurgesteld opzij zouden leggen. Maar je hebt uiteraard gelijk, het is maar een indicatie.

        1. Boekmama:

          Met een half uur terugscrollen in een app groep, vond ik De Wonderlingen en Zout van de zee. Helaas zijn mijn tekstjes wel wat aan de korte kant (dat was ook de afspraak binnen de groep). Ik zal kijken of ik ze ga herschrijven, want ik vind ze beiden nog steeds fantastisch mooi.

          1. Aleid van Eekelen:

            🙂
            Twee prachtige boeken inderdaad, en elk op zijn eigen manier een feest om te vertalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *