Later word ik brandweerman

Later word ik brandweerman / Quentin Gréban

Een brandweerboek doet het altijd goed. Bij het voorlezen zat er al een stralend mannetje: ‘Later word ik ook brandweer, en politie’.

Klein beertje Oscar kan niet meer wachten tot ‘later’ en gaat met zijn kleine brandweer-trapautootje het drukke verkeer in. Hij verricht hele goede daden, vindt hij zelf. Maar de kinderen zien op de illustraties dat het helemaal niet zo goed gaat: de eerste brand die hij blust zijn de kaarsjes op een verjaardagstaart (een hoop drijfnatte kinderen en verruineerde taart achterlatend), een katje wordt uit een hoge boom gered d.m.v. het omzagen van die boom (die vervolgens een huis verwoest in zijn val). Oscar vindt dat hij wel wat kauwgomballen heeft verdiend na al dit goede werk, maar het snoepwinkeltje staat in brand. De snoepwinkeldame denkt dat hij een echte brandweerman is en vraagt hem wanhopig haar hondje te redden. Oscar lijkt niet helemaal opgelet te hebben en gaat met gevaar voor eigen leven naar binnen om de kauwgomballen te redden. Gelukkig blijkt hij bij het in zijn helm scheppen van de kauwgomballen, ook het hondje te hebben meegeschept.

Grappig prentenboek, met mooie illustraties van aangeklede dieren in een San Francisco-achtige stad.

 

 

Boet de beer

Boet de beer / Kaisa Happonen, Anne Vasko ; vertaling [uit het Fins]: Sophie Kuiper

Heel leuk prentenboek om voor te lezen over beer Boet, die net als aan de andere beren het hol in moet voor de winterslaap, maar absoluut niet in slaap kan komen. Hij doet zijn best, maar het gaat niet en hij verveeld zich te pletter. Waar in prentenboeken met soortgelijk onderwerp de slaap uiteindelijk toeslaat, is dat hier niet het geval. Als er een lichtstraal het hol in schijnt besluit Boet het hol te verlaten en legt zich neer bij het niet kunnen slapen: hij is anders, Boet is een winterbeer.

Aantrekkelijke illustraties, het boek laat zich makkelijk interactief voorlezen en is ook een mooie inleiding om het te hebben over niet kunnen slapen.

Prentenboek met gratis app (die ik niet bekeken heb), waarbij de app absoluut niet nodig is om het boek leuk te maken.

Iedereen is welkom

Iedereen is welkom / Patricia Hegarty, Greg Abbott ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar ; redactie en productie: Vitataal

Aantrekkelijk ogend prentenboek over een muisje dat een huis wil bouwen. Steeds komen er weer, door wat voor reden dan ook, op de vlucht geslagen dieren die er ook graag bij willen. Dat is goed: iedereen is welkom. Al is het wel de bedoeling dat iedereen mee helpt met het bouwen van het huis, maar dat vinden alle dieren vanzelfsprekend. Uiteindelijk hebben ze een mooi groot huis en is het feest. De tekst op rijm is minder sterk, maar het is niet storend. Normaal ben ik niet zo’n fan van al te lieve boeken, maar in een tijd van boze reaguurders, vluchtelingenhaat en gebrek aan empathie, vind ik zo’n lief, positief prentenboek van harte welkom!

Kattensoep

Kattensoep / Janneke Schotveld ; met illustraties van Annet Schaap

Dit Kinderboekenweekgeschenk van 2017 leest als een gezellige familiefilm: humor en spanning, veel personages,  happy end en feestelijk afsluiting.

Tobberig jongetje Boeli wordt door kattig buurmeisje van de opa van Boeli gesommeerd onmiddellijk langs te komen. Boeli is heel bang dat er wat met opa is (dat is ook zo: hij is van de trap gevallen en heeft een extreem dikke voet), maar het blijkt te gaan om wat anders: steeds meer katten uit de buurt raken vermist. Boeli en buurmeisje Lucy gaan op onderzoek uit. Een heksachtige vrouw die ook in de wijk woont wordt door steeds meer mensen verdacht.

Wie het Kinderboekenweekgeschenk heeft gemist: KInderboekenweekgeschenken worden in bibliotheekcollecties opgenomen en zijn gewoon te leen. En deze is zeker een aanrader, om zelf te lezen of om voor te lezen vanaf ca. 8 jaar.

Open dit boek niet : ga lekker wat anders lezen!

Open dit boek niet : ga lekker wat anders lezen! / Andy Lee ; vertaling [uit het Engels]: Ellen Hosmar/Vitataal ; redactie en productie: Vitataal

Doldwaze gekkigheid en niet het eerste boek waarbij de hoofdpersoon al schreeuwend tegen de lezer duidelijk wil maken dat er vooral niet verder gelezen moet worden (Doe dat boek dicht / [tekst:] Jill Lewis ; [ill.:] Deborah Allwright). Ik had er eerlijk gezegd niet zo’n zin in, maar nam het boek toch maar mee om voor te lezen in de bibliotheek (aangezien ik anders een boek te weinig had en bovendien vermoedde dat de kinderen het wel zouden weten te waarderen). Ik lees altijd vijf prentenboeken voor, die ik van te voren laat zien en waar ik wat over zeg en vervolgens mag steeds een kind kiezen welk boek we gaan lezen. Zodra ik dit boek had laten zien (‘Het heet “Open dit boek NIET”, dus misschien moeten we dat dan ook maar niet doen’), waren de kinderen al door het dolle heen en moest ik deze als eerste voorlezen.

Een raar blauw mannetje doet vanaf het begin tot aan het einde van het boek zijn uiterste best om te zorgen dat er geen bladzijdes worden omgeslagen: van boos schreeuwen, tot negeren, tot dreigementen en juist beweren dat het hem niets kan schelen. Dat werkt natuurlijk allemaal niet: de kinderen willen vreselijk graag de bladzijden omgeslagen hebben. Uiteindelijk vertelt het mannetje een ongeloofwaardig verhaal over een heks die heeft gezegd dat zij hem in een kikker zou veranderen op de laatste pagina, en …. na het omslaan van die pagina kom je op de laatste bladzijde waar oeps …. het mannetje inderdaad een kikker is geworden. Meerdere kleuters wilden heel graag het boek mee naar huis.