Het huis van Sinterklaas

Het huis van Sinterklaas / Naomi Tieman ; met illustraties van Marieke Nelissen

Er komen naar mijn mening weinig leuke Sinterklaasboeken uit, dus meestal grijp ik bij het voorlezen terug naar mijn favoriete gouwe ouwen. Maar hier is er toch een! Bij het naar Nederland vertrekken van de stoomboot, blijven de kinderpietjes achter in het huis van Sinterklaas. En als Sinterklaas van huis is, dan dansen de kinderpietjes op tafel: het is een feest van troepmakerij, acrobatische stunts, verfkliederij op alle muren en ze gaan pas om 12.00 naar bed. Met z’n allen in het bed van Sinterklaas! (bij dat laatste riepen de zoete kindjes bij het voorlezen in de bibliotheek verschrikt: ‘Oh, dat mag echt niet!’). Uiteindelijk kijken de kinderpietjes op 6 december vol verwachting uit naar de stoomboot die uit Nederland weer aan komt. De papa- en mama-pieten en Sinterklaas zijn blij verrast met met hun vrolijk geverfde Sinterklaashuis. Leuk Sinterklaasboek op (goedlopend) rijm met vrolijke aantrekkelijke illustraties die af en toe de hoogte ingaan en waarbij je het boek dan moet draaien. De pieten hebben alle mogelijke huiskleuren en alle mogelijke haartypes. Ik denk dat ik een nieuwe favoriete aan mijn lijstje kan toevoegen.

Konijnentango

Konijnentango / Daan Remmerts de Vries, Ingrid & Dieter Schubert

Aanvankelijk dacht ik dat dit prentenboek met tekst van Daan Remmerts de Vries en illustraties van de Schuberts was, maar er is geen tekst! Dat maakt het samenwerkingsproject des te interessanter vind ik.

Het is een verhaal met spiegelillustraties: je hebt een illustratie aan de bovenste helft van de pagina, en in spiegelbeeld (spiegeling in het water) en op zijn kop een illustratie aan de onderzijde. Alleen is het helemaal geen spiegelbeeld: er gebeurd daar heel wat anders.

Na even bekeken te hebben hoe ik dit boek het beste kan ‘voorlezen’, heb ik besloten het beste eerst het bovenverhaal voor te lezen en aan het einde van het boek het boek om te draaien en het spiegelverhaal voor te lezen.

Briljant leuk mooi bijzonder dit! Sloeg erg aan bij het voorlezen in de bibliotheek, al vonden sommige kinderen het verliefde gedoe tussen de konijnen wel een beetje vies 😉

Wij leugenaars

Wij leugenaars / E. Lockhart

De familie Sinclair is beter dan de rest, mooier, knapper en rijker. Althans dat vinden ze zelf. Ze hebben een privé-eiland waar ze de zomers doorbrengen. In een van deze zomers krijgt hoofdpersoon Cady een vaag ongeluk, waarvan ze maar niet goed lijkt te herstellen en waar ze zich niets van kan herinneren. Niemand wil haar vertellen wat er gebeurd is.

Een boek dat je vanaf het begin meesleurt in het verhaal, dat je doet afvragen wat er nu toch gebeurd is en je verstrikt doet raken in de leugens. Schokkend en heerlijk.

Vanaf 15 jaar

Jaap won een prijs

Jaap won een prijs / Imme Dros & Harrie Geelen

Arme Jaap: er kwam een brief waarin stond dat hij een prijs had gewonnen. Mama belde iedereen op, iedereen kwam, het was feest, iedereen was blij, Jaap kreeg cadeautjes (maar liet het papier heel, want ze moesten vast weer ingepakt en terug gegeven worden als zou blijken dat de prijs onterecht was). Jaap wist zeker dat de prijs onterecht was, want hij was nergens de beste in. Hij ziet er ook zo ontzettend zielig uit op de illustraties: verdrietig niet spelend met de cadeautjes, ongelukkig met brief in hand alleen op de trap. Vervolgens slaat de ellende om in angst. De brief was vast voor een andere J. de Jong en die zal vast heel kwaad zijn. In de illustraties zie je die naam ook op alle panden staan, terwijl angstige Jaap er hard langs rent. Uiteindelijk komt alles goed: er was geen prijs. Mama had de brief (van de loterij) niet goed gelezen. Dolgelukkig is Jaap, die ook ook nog eens troostcadeautjes krijgt. Hierbij scheurt hij wel het papier aan flarden. Als lezer kan je alleen maar heel blij zijn voor Jaap, met het niet winnen van een prijs. Ik zelf was nooit ergens goed in, en won nooit wat. En dat het helemaal niet erg is om geen prijs te winnen, dat het zelfs naar is om een prijs winnen als je die niet verdiend, vind ik verademend. Je kan ook niet de beste zijn, en dat is helemaal prima.

Fijn prentenboek vanaf 4 jaar, die ik vanwege de vele tekst niet zal voorlezen in de bibliotheek.

De man zonder gezicht

De man zonder gezicht / Andreas Palmaer ; vertaling [uit het Zweeds]: Lammie Post-Oostenbrink

In het voorwoord vertelt de schrijver dat de griezelverhalen in boeken over het algemeen niet meer van deze tijd zijn, terwijl er op internet juist steeds meer moderne griezelverhalen verschijnen, vaak anoniem, vaak in het Engels en vaak verschillende versies van een verhaal. De schrijver heeft verhalen uit deze creepypasta (terwijl ik dit woord tik, zeg ik het hardop en wordt er spontaan gejuicht door mijn zestienjarige zoon die direct geinteresseerd is in dit boek) gebruikt als inspiratiebron en dat geeft een bundel met fijne griezelverhalen. Zeer korte verhalen (in de vorm van een gedicht) en langere verhalen wisselen elkaar af. Griezelen met skype, gamen, de babyfoon, maar ook met nieuwe creeps zoals Slenderman en Goatman. De verhalen hebben vaak een open einde (al is het duidelijk dat je het niet naar een happy end kan buigen) en soms lazen we (ik las het voor aan mijn 10-jarige dochter) een laatste stukje nog even overnieuw om het extra goed te laten doordringen. Ik vond ‘Het beste computerspel ter wereld’ het engst, waarbij twee jongens een racespel deden waarbij ze de keuze hadden uit Real en Simulator. Zij kozen voor Real (‘Are you sure?’), niet door hebbende dat het niet echt leek, maar echt was geworden. Het laatste verhaal gaat over urban explorers die een onbekend, nooit ontdekt, Astrid Lindgren pretpark dat in de jaren 70 volledig gebouwd, maar nooit geopend is, vinden. Het boek is vertaald uit het Zweeds en ik vraag me af of Nederlandse kinderen de attracties zullen herkennen (Karlsson-van-het-dak-achtbaantje, miniversie Mattisburcht uit Ronja de Roversdochter, Katlagrot). Ik zou het wel willen zien daar, waar het niet dat ik nu weet waarom dit fictieve pretpark nooit geopend en volledig geheim gehouden is.

Voor kinderen die niet gauw bang worden vanaf 10 jaar